Wadjda

Δύο ελληνικές παρουσίες, δύο ντοκιμαντέρ και μια ενδιαφέρουσα ημερίδα –Κινηματογραφοφιλία Ξανά (στα πλαίσια του Πρωτοποριακού Φεστιβάλ Κινηματογράφου) με εκλεκτούς καλεσμένους (μεταξύ των οποίων η κορυφαία φεμινίτρια θεωρητικός του σινεμά Laura Mulvey)- συνιστούν τον απολογισμό της προπερασμένης εβδομάδας.

21.10.2013

Wadjda: To Aπαγορευμένο Ποδήλατο– όπως είναι ο ελληνικός τίτλος του φιλμ- προωθήθηκε ως η πρώτη ταινία γυρισμένη από γυναίκα στη Σαουδική Αραβία και ως η πρώτη υποβολή της χώρας στην κατηγορία των ξενόγλωσσων Όσκαρ. Πέρα από τις παραπάνω πρωτιές όμως η μικρή Wadjda που δίνει και το όνομά της στο φιλμ είναι μια πολυμήχανη και διασκεδαστική ηρωίδα ενώ το σενάριο ισορροπεί ιδανικά μεταξύ του δράματος και των κωμικών στοιχείων. Δεν πρόκειται για ένα φιλμ φορτωμένο επί της οθόνης με διδάγματα και φεμινιστικές κορώνες, αφού αφενός η δεινή θέση των γυναικών είναι αυταπόδεικτη μέσα από τις περισσότερες σκηνές όπως και η προσπάθεια των περισσότερων γυναικών να ακουλουθήσουν τον υποκριτικό αυτό τρόπο ζωής σε αντιδιαστολή με την κεντρική ηρωίδα.

Όπως διαβάζω στο Time Out New York η σκηνοθέτιδα Haifaa Al-Mansour σκηνοθέτισε πολλές σκηνές με walkie talkie αφού δεν της επιτρεπόταν να αναμειχθεί με τους άντρες τους συνεργείου της. Πέρα από τα politics της Ακαδημίας αλλά και της Σαουδικής Αραβίας, αυτή θα ήταν ούτως ή αλλως μια άξια υποψηφιότητα για βραβείο ξενόγλωσσης ταινίας.

detropia

Detropia: Η συνάφεια του λογοπαιγνίου του τίτλου με τη δυστοπία (dystopia) μόνο τυχαία δεν είναι. Το φιλμ για την πόλη του Detroit αποτελεί μια αστική συμφωνία που δεν είναι παιάνας για το μοντερνισμό και την πρόοδο όπως οι city symfonies της δεκαετίας του ’30 αλλά, αντίθετα, ένα ρέκβιεμ για την αποβιομηχανοποίηση και τη συρρίκνωση που επέφερε στη motor city η μεταμοντέρνα κατάσταση. Μια μοίρα κοινή για πολλά μέρη των Η.Π.Α. και του υπόλοιπου κόσμου που είδαν τη “λάθος όψη” (ή μάλλον τη μόνη όψη) του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και των συνεπειών του, κινηματογραφημένη όμως με τόσο ανθρώπινο και ποιητικό τρόπο από τις ντόπιες δημιουργούς Heidi Ewig και Rachel Grady που αξίζει της προσοχής σας.

23.10.2013

Luton: Θα ήθελα πάρα πολύ να έχω να πω καλά  λόγια για αυτό το φιλμ. Το είδα στη μεγάλη οθόνη, την τελευταία μέρα πριν κατέβει από τις αίθουσες αντί για το September της Πέννυς Παναγιωτοπούλου που τελικά δεν πρόλαβα. Η υπόγεια βία και οι εσωτερικές συγκρούσεις των ηρώων και γενικά το ατέλειωτο πλέγμα παθογενών καταστάσεων που παρουσιάζεται ως η καθημερινότητά τους περι-γράφονται τόσο προσχηματικά που στερούνται ουσίας. Κοινώς για να μην προσφέρεις μασημένη τροφή στο θεατή και να διυλίζεις μέσα σε (βασανιστικά ενίοτε) στατικά, μεγάλα σε διάρκεια πλάνα-σεκάνς όσα θες να υπονοήσεις, πρέπει όντως να έχεις κάτι να πεις. Αντ’ αυτού το Luton είναι σαν ένα pastiche του σινεμά του Χάνεκε και άλλων δημιουργών που βάζουν στο μικροσκόπιο την εγγενή εσωτερικευμένη βιαιότητα και αλλοτρίωση του ατόμου και της κοινωνίας.  Δεν ξέρω αν είμαι υπερβολικά σκληρή (μάλλον) αλλά περιμένω από ένα σκηνοθέτη (Μιχάλης Κωνσταντάτος) που δε φαίνεται να στερείται τεχνικών αρετών κάτι πολύ καλύτερο μελλοντικά.

ΟST- Original Soundtrack: Το θέμα της κινηματογραφικής μουσικής είναι αφενός τεράστιο και άρα  αδύνατο να καλυφθεί μέσα σε εξήντα λεπτά, αφετέρου δε είναι δύσκολο κατά τη γνώμη μου να γίνουν κατανοητές οι διαφορετικοί τρόποι αλλά και λόγοι για τους οποίους χρησιμοποιείται η μουσική στο σινεμά χωρίς την παράθεση κάποιων αντιπροσωπευτικών παραδειγμάτων. Με δεδομένους αυτούς τους περιορισμούς (την ευρύτητα του ζητήματος και την έλλειψη οπτικοακουστικού υλικού), το εν λόγω ντοκιμαντέρ αποτελεί μια ανεξάρτητη και τίμια πρώτη προσπάθεια προσέγγισης της κινηματογραφικής μουσικής. Το αξιόλογο σύνολο των συνεντευξιαζόμενων προσφέρει αρκετές οξυδερκείς τοποθετήσεις για τη μουσική και το σινεμά, αν και αναπόφευκτα κάποιες παρουσίες είναι πιο ουσιαστικές από άλλες.

25.10.2013

centro historico
Centro Histórico: Η εν λόγω σπονδυλωτή ταινία για την περισινή πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης την πόλη Guimarães στο βορρά Πορτογαλίας προβλήθηκε λόγω του αφιερώματος στο έργο του Pedro Costa στα πλαίσια του φεστιβάλ πρωτοποριακού κινηματογράφου. Όπως ήταν μάλλον αναμενόμενο η δική του συνεισφορά ήταν και η πιο ερμητική, για μυημένους σινεφίλ και γνώστες της ιστορίας και του αποικιακού παρελθόντος της Πορτογαλίας. Αντίθετα, ο Aki Kaurismäki έφτιαξε ένα  λιτό βουβό φιλμάκι με το γνωστό κατάμαυρο χιούμορ του αλλά και την τρυφερότητα με την οποία πάντα πλησιάζει τους σημερινούς προλετάριους ηρωές του. Ιδιαίτερα συγκινητική είναι η ντοκιμαντεριστικη συνεισφορά του Βάσκου Victor Erice για μια μεγάλη κλωστουφαντουργική μονάδα της περιοχής που δε λειτουργεί πλέον, ενώ το κινηματογραφικό παζλ συμπληρώνει ο Manoel De Oliveira που μοιάζει να κλείνει το μάτι στο σκετσάκι του Alexander Payne από το Paris Je’t Aime, παίζοντας με τα στερεότυπα του σύγχρονου τουρισμού. Μπορεί να  μην έχει τη λάμψη σπονδυλωτών ταινίών για τις μεγάλες μητροπόλεις αλλά πρόκειται για μια πολύ πιο αξιόλογη δημιουργία.

Σινεφίλ links

-To σίριαλ-μαμούθ (15 μονόωρα επεισόδια) με τίτλο The Story of Film- An Odyssey είναι μια ενδιαφέρουσα και όχι γραμμική πλοήγηση στην ιστορία του παγκόσμιου σινεμά από τον κριτικό και συγγραφέα Mark Cousins. Μπορείτε να το βρείτε με λίγο ψάξιμο στο διαδίκτυο.

-Το Casting By, ντοκιμαντέρ του ΗΒΟ φαίνεται ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για  μια από ένα από τα πιο υποτιμημένα στην αλυσίδα της παραγωγής μια ταινίας, δηλαδή τον ή την υπεύθυνο για το casting των ηθοποιών. Δείτε εδώ το trailer.

-Πριν ένα χρόνο και κάτι έβαλα σε κάποιον καλό φίλο τη Μεγάλη Χίμαιρα (La Gande Illusion) του Jean Renoir και μου ζήτησε να την κλείσουμε στο δεκάλεπτο. Τελικά είδαμε το This Must Be The Place εκείνη τη μέρα. Αυτό είναι ένα κείμενο που εξηγεί γιατί αυτή η ταινία είναι το παραγνωρισμένο (σε σχέση με τον Κανόνα του ΠαιχνιδιούLa Règle du jeu) αριστούργημα του Renoir. Eπιμένω ότι ακόμη και σήμερα αρκετοί φίλοι του σινεμά θεωρούν τις παλιές ταινίες ανούσιες κλασικούρες ενώ κάποιες από αυτές είναι τόσο καλοφτιαγμένες και συναρπαστικές που βάζουν κάτω δέκα και εκατό υπερτιμημένους Gaspar Noé και Ταραντίνους.

-Ετοιμάζομαι να αρχίσω τη σειρά του ΒΒC2 Peaky Blinders για την οποία το κλισέ που κυκλοφορεί στο ίντερνετ είναι ότι πρόκειται για τη βρετανική απάντηση στο Boardwalk Empire. Για να δούμε  αν το εκλεκτό καστ (Cillian Murphy, Sam Neill) και συντελεστές (o δημιουργός Steven Knight έχει υπογράψει το σενάριο του Dirty Pretty Things αλλά και του Eastern Promises) θα  δικαιώσουν τις πρότερες περγαμηνές τους.

Διάβασε επίσης...
Diaries of A Film Buff #17
Περίεργα φαίνεται να μπήκε ο Φλεβάρης για τον κόσμο του σινεμά που μετρά τέσσερις διόλου ευκαταφρόνητες απώλειες ήδη, των Maximilian Schell, Gabriel Axel, Shirley Temple και Philip Seymour Hoffman, αν και για να είμαστε ακριβείς μόνο ο τελευταίος δεν έφυγε πλήρης ημερών. Σε άλλα νέα, η Μπερλινάλε τελείωσε με την ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #15
Αυτή είναι η εποχή του χρόνου που βγαίνουν στα σινεμά στην Ελλάδα όσο και στο internet μερικές από τις πιο πολυσυζητημένες και βραβευμένες ταινίες της χρονιάς, με αποτέλεσμα ο καλός και ψυχαναγκαστικός σινεφίλ να τρέχει και να μη φτάνει. 31.12.2013 Museum Hours: Αυτό το χαμηλότονο φιλμ από την Αυστρία, που διαδραματίζεται σε ...
Συνέχεια...
Diaries of a Film Buff #4: Νύχτες Πρεμιέρας 2013
Μετά από ένα δεκαήμερο μαραθώνιο 13 ταινιών η στήλη έχει τη χαρά να παρουσιάζει της εντυπώσεις της από τις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας. Κρίνοντας από τις ταινίες που είδα μπορώ να πω πως η φετινή κινηματογραφική σοδειά κινήθηκε σε αρκετά υψήλά επίπεδα αν και βέβαια κάποιες από τις ταινίες θα βρουν ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #5
Η σχέση του σινεμά και της πραγματικής ζωής είναι πολυδιάστατη. Άλλες φορές η τέχνη μιμείται τη ζωή στείρα (Ηannah Takes The Stares), άλλες φορές πιο γόνιμα και ποιητικά (Medicine For Melancholy, Fireworks, Wednesday), άλλες φορές η ζωή έχει προ πολλού ξεπεράσει τα καλύτερα σενάρια (Girl Model, Michael) ή και ...
Συνέχεια...
Diaries of a Film Buff #1
Καλωσήρθατε στη νέα εβδομαδιαία στήλη του mixtape.gr που φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν απολύτως υποκειμενικό σινεφίλ οδηγό γενικού ενδιαφέροντος με έμφαση στο αμερικανικό ανεξάρτητο και στο παγκόσμιο σινεμά με την μορφή ενός σινε-ημερολογίου. Η τελευταία εβδομάδα του καλοκαιριού προσφέρεται για ανασυγκρότηση και προσαρμογή εκ νέου στην πόλη και κατά συνέπεια για σινεφίλ ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #9
Μια βραβευμένη ταινία, δύο παλιότερες ελληνικές αλλά και μία κλασική συγκροτούν το μενού της στήλης για αυτή τη βδομάδα μαζί με την απαραίτητη αμερικανιά. 29.10.2013 Child's Pose (Οικογενειακή Υπόθεση): Η ταινία που κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο στην τελευταία Μπερλινάλε επιβεβαιώνει τη διαρκή άνθηση του ρουμάνικου σινεμά που πέρα από τις (καταπληκτικές) ταινίες ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #16
Περισσεύει ο ιντερνετικός θρήνος και κοπετός για τον πρόωρο θάνατο του Philip Seymour Hoffman. Δε χρειάζεται να προσθέσουμε και μεις τη φλυαρία μας, εξάλλου μεγάλο μέρος της φιλμογραφίας μιλάει από μόνο του για την ποιότητα του εκλιπόντος ηθοποιού. Ο Philip Seymour Hoffman έφερε έναν off-Hollywood, ανεξάρτητο νεοϋρκέζικο αέρα στο σινεμά και ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #11
Ενώ έχουν μαζευτεί μπόλικες ταινίες για σχολιασμό, βομβαρδιζόμαστε και με τις λίστες της χρονιάς από sites και περιοδικά αλλά και από τα διάφορα βραβεία ενώσεων κριτικών που ξεχωρίζουν τη μία ή την άλλη ταινία (πχ στα ευρωπαϊκά βραβεία ξεχώρισε το La Grande Belleza- μην τα ξαναλέμε για το φελινικό αυτό ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #2
Δεύτερη εβδομαδα καταγραφής κινηματογραφικών περιπετειών και απ' οτι είδα οι συντηρητικοί αλλά όμως και έγκριτοι New York Times δημοσίευσαν μια λίστα με τους 20 πιο ελπιδοφόρους νέους σκηνοθέτες. Πέρα από το ότι σ' αυτούς συμπεριλαμβάνεται ο Γιώργος Λάνθιμος (του οποίου το σινεμά είναι τόσο ιδιότυπο που όπως και να το ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #3
Καθυστερημένη η στήλη σε μια (ακόμη) πολύ θλιβερή εβδομάδα στην οποία έτσι κι αλλιώς είχα σκοπό να κάνω μια ιδιαίτερη, “σοβαρή” αναφορά στην ταινία Ερείπια. Οροθετικές Γυναίκες: το Χρονικό μιας Διαπόμπευσης σε σκηνοθεσία της Ζωής Μαυρουδή, το οποίο προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Μουσείο Μπενάκη την Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου, παρουσία ...
Συνέχεια...
Diaries of a Film Buff #10
Μια κινηματογραφική εβδομάδα με συγκομιδή μόλις τριών ταινιών και μάλιστα δύο στις τρεις από τη Ρουμανία καθώς και το "Miss Violence" του Αλέξανδρου Αβρανά. Κι οι τρεις όμως είναι τροφή για σκέψη και συστήνονται ανεπιφύλακτα για διαφορετικούς λόγους η καθεμιά. 5.11.2013 Tales From The Golden Age (2009) Σπονδυλωτή ταινία με πέντε ιστορίες και ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #6
Μερικές φορές μια παλιά κλασική ταινία αποτελεί όαση στην έρημο των νέων αλλά μέτριων κυκλοφοριών. 02.10 The Ambassador: Εξωφρενικό ντοκιμαντέρ του Δανού δημοσιογράφου Mads Brügger που είχε κάνει αίσθηση και στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης του 2012. Και πως να γίνει αλλιώς αφού εξιστορεί την προσπάθεια του σκηνοθέτη να αποκτήσει στη μαύρη αγορά ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #13
Aν ισχύει πως ό,τι κάνει κάποιος την πρώτη μέρα του χρόνου θα το κάνει για όλο το έτος, τότε ένα είναι το σίγουρο πως θα βλέπω ταινίες μανιωδώς και το 2014. Μέχρι να φτάσουμε στην πρώτη βδομάδα του 2014 όμως, έχουμε αρκετές και καλές ταινίες που έχουν μείνει από το ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #18
H στήλη άρχισε από σινεφίλ να γίνεται σειράκιας και έχοντας μπουχτίσει κάπως από τις ταινίες, τις λίστες και τα βραβεία μπήκε σε ένα σχεδόν δίμηνο hiatus [sic]. Πλην όμως ξεκολλήσαμε από τα  Brooklyn Nine-Nine, Inside Amy Schumer και Broad City για να θυμηθούμε τις ταινίες των περασμένων μηνών. Ακολουθεί σεντόνι. 23.01.2014 Filth: Μεταφορά ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff  #12
Όσο η χρονιά πλησιάζει προς το τέλος της, φαίνεται πως όλο και πιο ενδιαφέρουσες ταινίες φτάνουν στην οθόνη μας, βοηθούμενες και από τις υποδείξη των απανταχού λιστομανών. 26.11.2013 In Bloom: Στα πλαίσια του Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, επιλέχθηκε πολύ ορθά αυτή η ταινία από τη Γεωργία, η οποία διαδραματίζεται τις πρώτες μέρες μετά ...
Συνέχεια...
Το ελληνικό σινεμά στις Νύχτες Πρεμιέρας
Η άνοιξη που ζει το ελληνικό σινεμά τα τελευταία χρόνια σε πείσμα του ζόφου των καιρών μας είναι αδιαμφισβήτητη. Έστω και αν δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ένα ενιαίο ρεύμα καθώς οι τάσεις και οι θεματικές είναι πολλές και διαφορετικές, εν τέλει η ποικιλία των ελληνικών παραγωγών γεννά ακόμα μεγαλύτερη ...
Συνέχεια...
Diaries of a Film Buff #7
Σύντομη ανασκόπηση δύο ολόκληρων εβδομάδων με “μόλις” έξι ταινίες κινηματογραφική συγκομιδή και το La Passe του Αsghar Farhadi να επισκιάζει ο,τιδήποτε άλλο. 07.10.2013 Good Vibrations: Μυθοπλασία βασισμένη σε πραγματικό στόρι για τον μέντορα της πανκ σκηνής του Μπέλφαστ και ιδιοκτήτη δισκάδικου Terri Hooley που μέσα στα troubles, τις ταραχές των 70s δηλαδή ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #17
Diaries of A Film Buff #15
Diaries of a Film Buff #4: Νύχτες Πρεμιέρας
Diaries of A Film Buff #5
Diaries of a Film Buff #1
Diaries of A Film Buff #9
Diaries of A Film Buff #16
Diaries of A Film Buff #11
Diaries of A Film Buff #2
Diaries of A Film Buff #3
Diaries of a Film Buff #10
Diaries of A Film Buff #6
Diaries of A Film Buff #13
Diaries of A Film Buff #18
Diaries of A Film Buff #12
Το ελληνικό σινεμά στις Νύχτες Πρεμιέρας
Diaries of a Film Buff #7