Now that’s what i call rock n roll! 20 Ιουλίου, κατακαλόκαιρο, με τη μισή Αθήνα να έχει μεταφερθεί στα Ελληνικά νησιά και να σου παίρνει μισή ώρα να διανύσεις απόσταση ενός χιλιομέτρου. Γιατί αυτό; Γιατί το stoner/metal κοινό της πρωτεύουσας είναι ενημερωμένο και δεν διστάζει να επιβραβεύσει τις ξεχωριστές προσπάθειες με οποιοδήποτε κόστος. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τους τεράστιους Clutch!
Οι συνθήκες ήταν ιδανικές, ζέστη, ιδρώτας, μπύρες, ξύλο και ένα ασυγκράτητο κοινό που ένιωθε την 20αετή του αναμονή να παρατείνεται για έναν πολύ συγκεκριμένο και αρκετά σοβαρό λόγο, τους SPEEDBLOW! Βαριές κιθάρες, Sabbath-ικές Doom-ίλες, σκοτάδι και thrash ανά περίπτωση. Αμέσως μετά, γκάζια, Motorhead αναφορές, brutal μέχρι τέλους και σκηνική παρουσία που καταδεικνύει σιγουριά μελλοντικών headliners. Και το Gagarin να γεμίζει τόσο, ώστε η θερμότητα των σωμάτων να καλύπτει τον κλιματισμό.
Φυσικά οι κύριοι δεν πέσαν από τον ουρανό! Πρόκειται για παλαιότερες συμμετοχές των Engine V και Thought Converter, ενισχυμένες με την πολύ σημαντική προσθήκη του βάρβαρου kell, on "reproducing bastards"! Συνοπτικά και χωρίς πολλά λόγια, πρόκειται για μια γνήσια εκδοχή αγνού μέταλ που δε σταματά να προκαλεί αιώνιο headbanging! Και ενώ η ώρα περνούσε και το Gagarin γέμιζε ασφυκτικά, οι Clutch ανέβηκαν ορεξάτοι για να αποδομήσουν τα Fields of Doom.
Μεγάλες στιγμές για την ελληνική συναυλιακή πραγματικότητα. Ένα από τα πλέον αγαπητά και βιρτουόζικα σχήματα του heavy ήχου επισκέπτεται για πρώτη φορά τη χώρα μας, την περίοδο που συμπληρώνει 20, αισίως, χρόνια παρουσίας στα διεθνή μουσικά δρώμενα. Έμελλε λοιπόν το συγκεκριμένο ραντεβού να είναι εξίσου μοιραίο και συγκλονιστικό.
Από το πρώτο κιόλας λεπτό κατέστη σαφές, πως η εμπειρία θα ήταν πρωτόγνωρη. Ο τεράστιος Neil Fallon κατάφερε με χαρακτηριστική άνεση να τραβήξει πλήρως τα βλέμματα και την προσοχή όλων, προφανώς όχι μόνο με την ιδιαίτερη γεννιάδα αλλά με την ακραία καλλιτεχνική περσόνα που κρύβει κάτω απ’ αυτή! "Neil Fallon is probably hiding the soul of rock under that beard", αναφέρει, με δικαιολογημένη γραφικότητα, κάποιος fan κάτω από ένα αγαπημένο βίντεο των Clutch στο Youtube. Και συνειδητοποιείς πως τελικά μάλλον έχει δίκιο. Σταθερός σε όλες του τις απόπειρες, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων χαρίζοντας μια μεγάλη γκάμα συγκινήσεων, από τα γενναία σπασίματα μέχρι τις αβανταδόρικες, αλτέρνατιβ εκτελέσεις.
Έχοντας ξεπεράσει πλήρως τις καταπιεστικές εποχές της DRT, οι υπερβολικά confident Clutch μας έδωσαν ξεκάθαρα να καταλάβουμε πως το DIY τους ταιριάζει γάντι, και αφού έλιωσαν τα "περίεργα ξαδέρφια", μας έδωσαν μια γεύση από hard rock με δώρο το "Let a Poor Man Be". Με 50,000 watt να διατρέχουν την αλυσίδα των ιδρωμένων θεατών, με έντονες μπλουζοτζάζ διαθέσεις και γκρουβάτα ορχηστρικά ιντερλούδια, οι αγαπημένοι Αμερικανοί χεβιμεταλλάδες δε άφησαν αμφιβολίες για την αρτιότητα της ζωντανής τους υπεροχής.
Δυστυχώς στο υπέροχο αυτό σόου που ξεπούλησε εισιτήρια, δίσκους και μπλουζάκια δεν βρήκε χώρο το αγαπημένο όλων Regulator. Μετά την τεράστια, αναμενόμενη ωστόσο, sold out επιτυχία της Venerate, δεν το θεωρώ απίθανο να τους ξαναδούμε ακόμη και πριν το ’11. Ευχαριστούμε για τον Λίνκολν, για το Freakonomics, το Electric Worry και το Mob. Ως την επόμενη φορά, θα περιμένουμε με ανυπομονησία, για μια γενναία δόση από Earthbound Causes και φυσικά μια αιώνια ένεση, εισιτήριο για τη μουσική μαγεία της Regulator, μπλουζ – ομορφιάς.
Θερμά συγχαρητήρια στο υπέροχο κοινό που δε σταμάτησε λεπτό να ουρλιάζει και να σερφάρει!
Ορέστης "Metalhead" – "Not" Πλακιάς
