Author Archive
Δέκα λόγοι για τους οποίους αγαπάμε το Smash

Δέκα λόγοι για τους οποίους αγαπάμε το Smash

Όταν το Broadway συνάντησε την τηλεόραση ο Steven Spielberg είχε βάλει το χεράκι του για ένα Smash (hit). 
O John Malkovich για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου

O John Malkovich για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου

“Είναι τιμή μου που το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου στην UNESCO μου ζήτησε να παραθέσω αυτό τον χαιρετισμό τιμώντας την 50ή επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου. Θα απευθύνω τα σύντομα σχόλιά μου στους συναδέρφους μου, εργάτες του Θεάτρου, ομότιμους και συντρόφους.  Μακάρι η δουλειά σας να είναι αξιοθαύμαστη και πρωτότυπη‧ μακάρι να είναι βαθιά, συγκινητική, στοχαστική...
Απλό - τέλος

Απλό – τέλος

Είναι γεγονός που επιβεβαιώνεται καθημερινά: ζούμε στις μέρες που ακόμα και η πιο απρόσμενη είδηση, φαντάζει λογική, ένα φυσικό επακόλουθο της γενικότερης κοινωνικής παρακμής. Έχουμε εκπαιδευτεί να τα περιμένουμε όλα και να μη μας εκπλήσσει τίποτα.

Τόκος

Κάθε παράσταση του Λευτέρη Βογιατζή αποτελεί θέμα. Τις περισσότερες φορές για τους λάθος λόγους – για την τελειομανία του και την φημολογούμενη υπερβολική αυστηρότητα προς τους ηθοποιούς και τους συνεργάτες του, ή για την εμμονή του στη λεπτομέρεια και τις εξαντλητικές πρόβες που οδηγούν στις ανεκδοτολογικές πια αναβολές των πρεμιερών του. Αυτό που αποτελεί όμως...

Κάρμεν

Τι μπορεί να πει άραγε κανείς για την Κάρμεν; Πώς περιγράφεις σε ένα κείμενο τη φλόγα της παθιασμένης ηρωίδας της νουβέλας του Μεριμέ και της θρυλικής όπερας του Μπιζέ; Αρκεί να μιλήσεις για μια Σεβιλιάννα καπνεργάτρια που παρασύρει με τον έρωτα της όποιον άνδρα βρεθεί στο δρόμο της; Αφηγείσαι απλά πώς μπλέκει στα δίχτυα της...

Tony Awards 2010

Με βροχή και μουσκεμένα κόκκινα χαλιά δόθηκαν χθες το βράδυ στη Νέα Υόρκη τα θεατρικά βραβεία Tony. Ο θεσμός που για τους Αμερικάνους έχει κάτι από τη λάμψη των Oscar (και που μακράν απέχει από τις σχεδόν συνωμοτικές δικές μας απονομές), έφτασε αισίως τα 64 χρόνια και συγκέντρωσε στο Radio City Music Hall της Νέας...

Εβίτα

Το 1976 – και 4 μόλις χρόνια μετά την τεράστια επιτυχία του «Jesus Christ Superstar» -, το ραγδαία ανερχόμενο τότε δίδυμο της αγγλικής show-biz, ο συνθέτης Andrew Lloyd Webber κι ο στιχουργός Tim Rice, στρέφουν το ενδιαφέρον τους σε ακόμη μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της παγκόσμιας ιστορίας. Μια εκπομπή αφιερωμένη στην πρώτη κυρία της Αργεντινής τα...

Ο Βυσσινόκηπος

"Όλη η Ρωσία είναι Κήπος μας": διατυπώνει ο αιώνιος φοιτητής Τροφίμοφ σε ένα από τα πυρετώδη διαγγέλματα του περί κοινωνικής επανάστασης και πολιτικών ανακατατάξεων. Κι είναι αυτή η φράση του μικρού ανώδυνου ρήτορα που συμπυκνώνει ίσως το νόημα του πιο κοινωνικού έργου του Τσέχοφ. Ο ανατόμος της ρώσικης ψυχής και των υπαρξιακών αδιεξόδων της, στο...

Το Κτήνος στο Φεγγάρι

Όταν το Κτήνος στο Φεγγάρι, του Richard Kalinoski, ανέβηκε πριν δέκα χρόνια στην Αθήνα, έγινε – ομολογουμένως όχι άδικα – η παράσταση της χρονιάς. Μια από τις πρώτες γόνιμες συνεργασίες του πολύ καλού Δημήτρη Τάρλoου με τον Στάθη Λιβαθινό, αλλά και εναρκτήρια παράσταση της νεοσύστατης τότε εταιρίας ΔΟΛΙΧΟΣ, ήταν ο λόγος που έβαλε το όμορφο...

Ρωμαίος και Ιουλιέτα

Υπάρχουν κάποια έργα ορόσημα της παγκόσμιας δραματουργίας, των οποίων η αναφορά και μόνο αρκεί για να κάνει έμπειρους σκηνοθέτες και ηθοποιούς να ιδρώσουν. Γιατί ποιες είναι, πραγματικά, οι πιθανότητες να αναμετρηθεί κανείς με το πιο δημοφιλές -ίσως- έργο του πιο πολυπαιγμένου συγγραφέα στον κόσμο και να έχει πραγματικά κάτι καινούργιο να πει; Ο Ρωμαίος κι...

Ρέππας – Παπαθανασίου σε διπλό ταμπλό: ‘Ζωή Σ’ Ελόγου Μας’ & ‘Αττική Οδός’.

Ο Μιχάλης Ρέππας κι ο Θανάσης Παπαθανασίου, το έχουμε ξαναπεί, αποτελούν ιδιαίτερο κεφάλαιο του νεοελληνικού θεάτρου. Σας αρέσουν δε σας αρέσουν τα πονήματα τους, είστε, δεν είστε από τους φανατικούς που σπεύδουν να παρακολουθήσουν ό,τι νέο παρουσιάσουν, οφείλετε να αναγνωρίσετε πως είναι από τους ελάχιστους που ασχολούνται συστηματικά με τη συγγραφή έργων σύγχρονων προβληματισμών, είτε...

Ελληνικό Φεστιβάλ | Φαίδρα

Δεν ξέρω πόσοι απο τους χιλιάδες θεατές αυτού του διημέρου πήραν την απόφαση να κατέβουν στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου για να δουν τα πάθη της ερωτοχτυπημένης βασίλισσας της Τροιζήνας και πόσοι για να δουν από κοντά τη ντίβα Έλεν Μίρρεν του Peter Greenaway και της «Βασίλισσας». Ωστόσο μικρή σημασία είχε γιατί για τις 5...

Η Κάθοδος των Μυρίων (στον αργολικό κάμπο)

Καλοκαίρι χωρίς Επίδαυρο δε νοείται. Είτε ως μια καλή ευκαιρία για μικρές αποδράσεις (με μια αφορμή κουλτούρας), είτε με μια συνειδητή μεταφυσική θεατρική εμπειρία ως αυτοσκοπό, εδω και χρόνια τα Παρασκευοσάββατα του Ιουλίου και του Αυγούστου μας είναι κλεισμένα. Φορτώνουμε θεατρόφιλους της παρέας στα αυτοκίνητα, αγγαρεύουμε άσχετους (με επιχείρημα σχεδόν πάντα καφέ στο Ναύπλιο ή...

Η Όπερα της Πεντάρας

Αυτό που κάνει την Όπερα της Πεντάρας, από το 1928 που γράφτηκε, ένα από τα σπάνια κοσμήματα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, δεν είναι μόνο το καυστικό πνεύμα του Bertolt Brecht, που κατάφερε να φτιάξει με τα πιο απλά υλικά την πιο διαχρονική κοινωνική καταγγελία. Ούτε μόνο τα αθάνατα τραγούδια του Kurt Weill τα οποία κατόρθωσαν να...

Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2009

Το Φεστιβάλ Αθηνών δεν αποτελεί πλέον καινούργιο φαινόμενο. Δε δίνει εξετάσεις, ούτε προκαλεί έκπληξη στον υποψιασμένο (πια) Αθηναίο φιλόμουσο. Είναι ολόδικό μας και εντελώς αληθινό και μπορούμε να υπερηφανευόμαστε ότι τα καλοκαίρια στην Αθήνα δεν είναι όσο βαρετά θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς. Ο Γιώργος Λούκος πέτυχε επιτέλους το ακατόρθωτο: Να ανανεώσει ένα θεσμό κοντά...

Fragments | Peter Brook

Όταν συναντιούνται δυο από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 20ου αιώνα, δε λες πολλά. Ούτε για το ποιος είναι ο ένας ή ο άλλος, ούτε για το τι είναι αυτό που προκύπτει από τη συνάντηση. Απλά ευγνωμονείς την τύχη σου (και την Αττική Πολιτιστική Εταιρία) για την ευκαιρία σου να απολαύσεις ιδίοις όμμασι τί είναι τελικά...

Ο Πουπουλένιος

Όταν έχεις να κάνεις με μια ερασιτεχνική παράσταση, σπάνια πηγαίνεις με μεγάλες προσδοκίες. Εδώ δεν πηγαίνεις πια με μεγάλες προσδοκίες στις περισσότερες επαγγελματικές παραστάσεις. Αυτό όμως που κάνει πάντα τη θέαση ευχάριστη σε μια τέτοια περίπτωση είναι τελικά αυτό που μέσα στον καταιγισμό παραστάσεων το έχουμε ξεχάσει: η καθαρή, ανιδιοτελής αγάπη για το θέατρο και...

Λάσπη

Πως θα αντιδρούσατε αν μπαίνοντας σε ένα σπίτι που δικαιωματικά σας ανήκει το βρίσκατε κατειλημμένο από μια πενταμελή οικογένεια, η οποία μάλιστα δεν έχει καμία πρόθεση να σας αναγνωρίσει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, αλλά ούτε και να το κουνήσει από μέσα; Λογικά, θα καλούσατε την αστυνομία… Κι αν η αστυνομία ήταν με το πλευρό των...

Το Παιχνίδι του Έρωτα και της Τύχης

Η Julia Kristeva σε μια απόπειρα της να περιγράψει τους Γαλλους, τους χαρακτήρισε λαό εθισμένο στη λογοτεχνία, τις λέξεις, την περιγραφή καταστάσεων με όσο το δυνατόν πιο σύνθετα και εξεζητημένα μέσα. Οι Γάλλοι κυριολεκτικά πετάνε τη σκούφια τους για περίπλοκα λεκτικά σύνολα, τολμηρές παρομοιώσεις και μεταφορές καθώς και αναλυτικές αφηγήσεις. Με μια μικρή θεώρηση της...

Ο Βροχοποιός

Ο Βροχοποιός του Ρίτσαρντ Νας είναι ένα από εκείνα τα έργα "μπαλαντέρ", τα οποία χωρίς να είναι ιδιαίτερα δύσκολα μπορούν να σου εγγυηθούν και ότι θα περάσεις ένα όμορφο ξέγνοιαστο δίωρο χωρίς να σε προβληματίσουν ιδιαίτερα, αλλά και ότι θα φύγεις έχοντας αποκομμίσει κι ένα ηθικό δίδαγμα, που θα σε κάνει (έστω και προσωρινά) λίγο...

All That Μπαζ

Με τούτα και με κείνα, πέρασε μια γεμάτη δεκαετία από την πρώτη φορά που ο δαιμόνιος Σταμάτης Κραουνάκης μας σύστησε τη νεοσύστατη τότε Σπείρα του. Κι όσοι είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε εκείνες τις πρώτες – πρώτες παραστάσεις στο ιστορικό πια υπόστεγο με τις ξυλόσομπες στο Χυτήριο, ήμασταν σίγουροι ότι κάτι καινούργιο και πραγματικά διαφορετικό...

Σφαγείο

Οι αραβοϊσραηλινές συρράξεις δεν είναι ούτε φρέσκα νέα, ούτε καινούργιο φαινόμενο. Η τεταμένη κατάσταση στη Μέση Ανατολή είναι πλέον status quo. Κι όσο κι αν κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί, όσο κι αν όλοι αποδοκιμάζουμε και καταφερόμαστε, επίσημες θέσεις δεν υπάρχουν. Η μάλλον υπάρχουν κι είναι οι γνωστές πολιτικές μεσοβέζικες μιας και το χρήμα είναι πολύ...

Παρακαλώ ας μείνει μεταξύ μας

…μας λέει για δεύτερη χρονιά η Κάτια Δανδουλάκη. Κι είναι να απορεί κανείς προς τι η τόση μυστικοπάθεια, αφού η παράσταση συνεχίζεται από πέρσι με τη φόρα της μεγάλης επιτυχίας, που έχει κερδίσει την προτίμηση του κόσμου, που την επιλέγει ως σίγουρη λύση διασκέδασης. Και αυτό δεν είναι μικρό πράγμα στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε....

Η Επίσκεψη της Γηραιάς Κυρίας

Παρόλο που η Κλαιρ Τσαχανασιάν είναι ρόλος όχημα (και μήλον της έριδος) για κάθε πρωταγωνίστρια του θεάτρου, η Γηραιά Κυρία του Ντίρενματ δε μας έχει επισκεφτεί πάνω από 4-5 φορές στην 65χρονη καριέρα της. Αυτό δε συμβαίνει λόγω κειμένου φυσικά μιας και το έργο του Ελβετού συγγραφέα, που πραγματεύεται τη διαφθορά του χρήματος και την...

Ένας Ήρωας, το Καμάρι της Δύσης

Μετά την περσινή διακοπή της συνεργασίας του Στάθη Λιβαθινού με την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού, η αγωνία για την τύχη της πιο δεμένης και δημιουργικής ομάδας της θεατρικής μας ζωής έφτασε στο κατακόρυφο. Κι αν με την ανακοίνωση της μεταστέγασης αυτούσιας (σχεδόν) της ομάδας στο θέατρο Μεταξουργείο (ακριβώς απέναντι από το στέκι των τελευταίων χρόνων)...

Χρήστος Χατζηπαναγιώτης φέτος το… «Νοέμβριο»

Νοέμβριος. Η αυλαία έκλεισε πρόσφατα για μια από τις μεγαλύτερες παραστάσεις της σεζόν, τις αμερικανικές εκλογές. Και άνοιξε για την παράσταση του έργου του Μάμετ «Νοέμβριος» στο Θέατρο Εμπορικόν που σχολιάζει καυστικά το πολιτικοκοινωνικό σύστημα. Ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης μιλάει για το έργο που σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί.   Πώς αποφασίσατε να ανεβάσετε το Νοέμβριο του Μάμετ;...

Οι Ηθοποιοί

Ο Γιώργος Σκούρτης έγραψε τους Ηθοποιούς εμπνευσμένος από το Θέατρο Τέχνης. Για ‘κείνον είναι περισσότερο ένας φόρος τιμής στους μηχανισμούς των ανθρώπων της σκηνής, παρά οτιδήποτε άλλο. Σ’ αυτό το θέατρο άλλωστε πήρε το βάπτισμα του πυρός, όταν παρουσίασε στα τέλη της δεκαετίας του 60 (την εποχή της έντονης στήριξης του Νεοελληνικού έργου από τον...

Νοέμβριος

Την τελευταία μέρα του Οκτωβρίου και μόλις μια ανάσα πριν τις αμερικάνικες εκλογές, ο Νοέμβριος του David Mamet είναι πιο επίκαιρος από ποτέ. Γιατί ποιος δε θα ήθελε σε τόσο κρίσιμες μέρες να ρίξει μια κρυφή ματιά στο τι μαγειρεύεται στο οβάλ γραφείο του λευκού οίκου, προκειμένου ο αποτυχημένος πρόεδρος των ΗΠΑ να εξασφαλίσει την...

Closer (… Πιο Κοντά…)

Για το Closer τα ‘χουμε ξαναπεί. Από την πρώτη στιγμή που παρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας το 1997 έγινε αμέσως κλασικό. Ακόμα και το υποψιασμένο λονδρέζικο κοινό ενθουσιάστηκε από την αμεσότητα, το χιούμορ και τον κυνισμό με τον οποίο προσέγγιζε τις σχέσεις και τις ερωτικές συμπεριφορές των σύγχρονων αστών ο 33χρονος τότε Patrick Marber....

Ute Lemper @ Ηρώδειο

Η μεγαλύτερη παρεξήγηση που ακολουθεί την πορεία της Ute Lemper – και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο cliché για να την περιγράψει κανείς- είναι πως πρόκειται για τη διάδοχο της Marlene Dietrich. Πέρα από μια φυσική ομοιότητα και την ενσάρκωση του «Γαλάζιου Αγγέλου» επί σκηνής προ αμνημονεύτων ετών, η Dietrich αποτελεί μόνο ένα από τα χίλια πρόσωπα...