Ένας από τους πιο γνωστούς μουσικούς στο χώρο της ελληνικής χιπ-χοπ είναι και ένας από τους πιο γνωστούς και παλιούς γκραφιτάδες στην Αθήνα.

Και αν μπορούμε να μιλήσουμε για "ιστορία" στο χώρο του γκραφίτι τότε ο Αρτέμης πρέπει να αναφερθεί στο πρώτο κεφάλαιο, αν όχι στην εισαγωγή.

 


Ας πιάσουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Την εποχή που πρωτοεμφανίστηκε το γκραφίτι στην Ελλάδα, αρχές της δεκαετίας του ’90, φαντάζομαι πως ήταν κάπως διαφορετική η κατάσταση, διαφορετικοί οι λόγοι που θα έκαναν κάποιον να ασχοληθεί με αυτή τη μορφή τέχνης. Εσύ γιατί ξεκίνησες και πόσα χρόνια μετράς στο κουρμπέτι;

Ξεκίνησα κάπου στο ’92 (πιτσιρικάς, γύρω στα 15 – 16 τότε) δημιουργώντας την πρώτη αθηναϊκή graffiti ομάδα (που λίγο αργότερα έγινε και μουσικό συγκρότημα), τους TXC (Terror X Crew). Όλοι όσοι ασχολούμασταν τότε με το graffiti μετρούμασταν στα δάχτυλα των δύο χεριών. Στην Αθήνα ήμουν εγώ (που τότε έγραφα Art One), ο Woozy, o Dimer, και μία παρέα ελληνογάλλων: o Tare, o Tekaz, o Kenzo και οι «δίδυμοι» – δηλ. ο Kerts και ο Ante – (οι σημερινοί DFP). Στη Θεσσαλονίκη ήταν ο Jasone που δημιούργησε τους SGB (Skra Ghetto Boys), και υπήρχε και ο μεγαλύτερος από όλους μας ο Dee 71 (παλαιός break dancer) στη Καβάλα. Αυτή είναι χονδρικά και η Α΄ γενεά Ελλήνων writers, εκ της οποίας οι περισσότεροι είμαστε «ενεργοί» ακόμη.

Είχαν πλάκα αυτά τα χρόνια! Ήταν η εποχή με τους αυτοσχέδιους μαρκαδόρους από γυαλιστικά παπουτσιών, τις βαλβίδες από αποσμητικά και κατσαριδοκτόνα προκειμένου να επιτευχθεί η πολυπόθητη «skinny» (λεπτή) γραμμή, κ.α.. Ακόμη ανακαλούμε στη μνήμη μας πολλά σκηνικά του τότε και γελάμε. Φράση π.χ. που «παίζει» πολύ στους oldschoolers (την οποία έχει κυκλοφορήσει ο Jasone) είναι: «…τι να μας πεις ρε φίλε; Έχεις δουλέψει Aroxol;»

Προσωπικά «βάφω» (όπως λέμε στο χώρο) περίπου 17 χρόνια (πέρασαν κιόλας τόσα, ε;). Ξεκίνησα, επειδή ασχολούμουν με το rap και τη hip hop κουλτούρα γενικότερα. Το graffiti το πρωτοείδα σε εξώφυλλα rap δίσκων της εποχής, σε ταινίες όπως το Wildstyle και το Beatstreet (εποχές ΕΡΤ1 και ΕΡΤ2). Το μεγάλο «μπαμ» όμως έγινε εντός μου με τα κλασικά για το graffiti βιβλία, Spraycan Art των Henry Chalfant και του James Prigoff και το Subway Art της Martha Cooper.

Εκείνη την εποχή κατέβαινα με το τρένο (ΗΣΑΠ) στον Πειραιά συχνά, λόγω του ότι εκεί εργαζόταν ο πατέρας μου. Όσο πλησίαζα προς το κέντρο, η εικόνα που παρουσίαζε η πόλη με τα μουντά, γκρίζα, βρώμικα ή εγκαταλελειμμένα κτίρια ήταν πολύ μίζερη και καταθλιπτική. Αυτή η πεζή πραγματικότητα δεν μου άρεσε. Σκεφτόμουν πόσο πιο ωραία θα ήταν αν οι τοίχοι αυτοί ήταν γεμάτοι με κομμάτια graffiti. Έτσι μπήκε σε κίνηση ο μηχανισμός.

Η αλήθεια είναι ότι άλλος ένας λόγος που το ξεκίνησα ήταν επειδή βαριόμουν και τη διαδρομή, ειδικά όταν δεν είχα μαζί μου μουσική. Κάμποσο καιρό μετά, το να βλέπω τα κομμάτια μου (και των φίλων μου) κατά μήκος της διαδρομής, ήταν ένας τρόπος να απασχολούμαι.

artemis

Θυμάμαι το κυνήγι που είχε πέσει από καθηγητές και γονείς οι οποίοι έβλεπαν αυτό το κάτι καινούριο με μισό μάτι! Πως τα καταφέρατε και συνεχίζετε ακάθεκτοι ακόμη και σήμερα;

Είναι γνωστό ότι ο κόσμος βλέπει με καχυποψία κάθε τι νέο. Ο φίλος μου ο Dask έχει έναν στίχο που λέει: «…πες μου που μένεις να σου πω που έχει τμήμα» και αναφέρεται σε αυτό που με ρωτάς. Υπήρχε εποχή (’94 -’97 κυρίως) που είχαμε επισκεφτεί τμήματα, από τα κεντρικά στον Πειραιά μέχρι τα Βόρεια Προάστια. Δόξα τω Θεώ, είναι ευτύχημα το ότι δεν μπλέξαμε χειρότερα και συνεχίζουμε ως σήμερα. Θα μπορούσε αυτή η κατάσταση, που για μας τότε ήταν μόνο πλάκα, να είχε λάβει πολύ άσχημη τροπή. Αρκετοί φίλοι μου ήταν έξω με αναστολή για graffiti. Θυμάμαι μάλιστα, τέλη 90′ s είχε διοργανωθεί και hip hop συναυλία ώστε να συγκεντρωθεί ένα χρηματικό ποσό προκειμένου να «ξελασπώσει» ένας γκραφιτάς.

Παρόλα αυτά, σε γενικές γραμμές η κοινωνία ζορίζεται ακόμη και το πολεμάει. Ο κόσμος έχει καταλάβει τι είναι τελικά το γκραφίτι;

Νομίζω ότι πλέον «ζορίζεται» μόνο με την παράνομη πλευρά του graffiti, το «bombing». Μεταξύ μας, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, σε κάποιες φάσεις πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δε ζορίζεται και αδίκως. Όπως και να το κάνουμε, και συ φίλτατε Βασίλειε αν το πρωί πήγαινες π.χ. να πάρεις το αυτοκίνητο σου και έβλεπες πάνω του ένα tag με spray, (παρά την αγάπη σου για το graffiti) δε νομίζω να το θεωρούσες και ότι καλύτερο (…εκτός και αν το tag ήταν δικό μου οπότε θα αποκτούσε συλλεκτική αξία, θα το πουλούσες και από τα χρήματα που θα κέρδιζες θα ζούσες μία ανέμελη ζωή στο εξής, κλπ, κλπ, … 🙂 !)

Με τις ολοκληρωμένες συνθέσεις πάντως, τα murals, σπάνια θα βρεις κάποιον να είναι αρνητικά διακείμενος. Οι περισσότεροι ενθουσιάζονται και απορούν με την τρέλα μας, του να αφιερώνουμε δηλ. μία ολόκληρη μέρα προκειμένου να ζωγραφίσουμε έναν τοίχο. Θυμάμαι π.χ. προσφάτως μία συμπαθέστατη ηλικιωμένη κυρία να μας επιπλήττει με τον φίλο μου τον Sake, επειδή σβήσαμε ένα παλιό μας κομμάτι. Μας έλεγε να το ξαναφτιάξουμε επειδή το νέο μας κομμάτι δεν της άρεσε!

Σαφώς και έχουν γίνει αρκετά βήματα ως προς την κατανόηση αυτής της τέχνης από τότε (όχι όσα θα έπρεπε λογικά μέσα σε τόσα χρόνια να έχουν γίνει, αλλά έχουν γίνει κάποια τέλος πάντων). Τουλάχιστον σήμερα δεν ρωτάνε αν αυτό που ζωγραφίζεις στον τοίχο είναι τρενάκι, η αεροπλανάκι, ούτε θεωρείσαι μέλος κάποιας σκοτεινής σέχτας που για λογαριασμό της ζωγραφίζεις τα σύμβολα της. Ναι μεν δεν «διαβάζουν» ένα κομμάτι, αλλά ξέρουν τουλάχιστον ότι πρόκειται για graffiti.

artemis

Σε κάποιο σημείο μπήκε και η μουσική στο χορό. Ήταν κάτι τυχαίο ή υπήρξε και υπάρχει ενεργό πάρε-δώσε με το γκραφίτι;

Ναι, στο είπα και πιο πριν. Λίγο καιρό μετά την ίδρυση των TXC, εκτός από το graffiti αποφάσισα να ασχοληθώ και με το mc’ing (το rap δηλαδή). Δεν μου φαινόταν κάτι περίεργο σε αυτήν την διαδικασία. Για μένα αυτά τα δύο ήταν αλληλένδετα. Δηλαδή, αν το rap είναι η μουσική εκδοχή του hip hop, το graffiti είναι η αντίστοιχη εικαστική.

Το μαγαζί στο Μαρούσι έχει γίνει κάτι σαν στέκι γκραφιτάδων, κάτι σαν σχολείο για νέους και παλιούς μέσα στο χώρο. Το γκραφίτι όμως σαν μάθημα δεν υπάρχει σε κάποιο πανεπιστήμιο, σε κάποια σχολή. Πιστεύεις ότι είναι μια μορφή τέχνης που διέπεται από κάποιους κανόνες και μπορεί να διδαχτεί στις αίθουσες ή είναι κάπως "αλήτικη" για τέτοιους χώρους οπότε το μόνο μέρος που μπορεί να μάθει κανείς γι αυτό είναι στους δρόμους;

artemisΤο Hip Hop Shop (Διονύσου 6, Μαρούσι (κοντά στον σταθμό του τρένου). Τηλ.: 210 6148506), όντως λειτουργεί με τον τρόπο που προανέφερες. Η δημιουργία του Hip Hop Shop στο Μαρούσι ήταν μία ιδέα που στριφογύριζε στο μυαλό μου (και του Ευθύμη) καιρό. Όλη αυτή κατάσταση (και των TXC και των Α/Ε μετέπειτα), ήταν τόσα χρόνια ανέστια. Δεν είχαμε κάποια βάση και έτσι αποφασίσαμε να προβούμε σε αυτήν την κίνηση. Υπεύθυνος του Hip Hop Shop είναι ο Dask, μέλος των Giants και των Στίχοιμα, και επίσης παλαιός mc και writer.

Το Hip Hop Shop είναι ένα μαγαζί από hip hopers για hip hopers. Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό αυτό για κάποιον (π.χ. γκραφιτά)˙ δηλ. το να έχει απέναντι του κάποιον που μπορεί να τον κατατοπίσει, και όχι κάποιον άσχετο που ασχολήθηκε με το είδος αποκλειστικά από συμφεροντολογικά ελατήρια.

Σχετικά τώρα με το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σου. Θεωρώ πολύ θετικό το γεγονός ότι το graffiti αναφέρεται ισότιμα πλέον δίπλα σε μορφές σύγχρονης τέχνης σε βιβλία που διδάσκονται σε πανεπιστήμια. Το βιβλίο π.χ. Τέχνες Ι: Ελληνικές Εικαστικές Τέχνες, Επισκόπηση Ελληνικής Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομίας. Νεότερη και Σύγχρονη Τέχνη, του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα.

Πιστεύω όμως ότι αυτό αρκεί – μέχρι εκεί! Ο φυσικός χώρος του graffiti είναι ο δρόμος. Από τη στιγμή που θα άρχιζε να διδάσκεται σαν ειδικό μάθημα σε σχολές, πανεπιστήμια, κλπ., φρονώ ότι θα «απονευρωνόταν», χάνοντας αρκετή από την αίγλη του.

Γκραφίτι και street art έχουν ουσιαστικές διαφορές ή είναι απλώς δύο διαφορετικές ονομασίες για το ίδιο σχεδόν, πράγμα;

Νομίζω ότι οι δύο αυτές μορφές τέχνης είναι «ξαδελφάκια». Εκκινούν από το ίδιο σημείο, που είναι ο δρόμος, αλλά από εκεί και πέρα έχουν και αρκετές διαφορές. Το graffiti π.χ. είναι άρρηκτα συνυφασμένο με το hip hop, αποτελώντας ένα από τα 4 στοιχεία του. Δεν ξέρω για τους υπόλοιπους, αλλά εγώ ανέκαθεν το έβλεπα έτσι. To street art έχει αυτονομηθεί από αυτή την κουλτούρα σε μεγάλο βαθμό. Επίσης είναι πιο «gallery – friendly» είδος τέχνης, από ότι το graffiti.
Διαφορά υπάρχει και στα υλικά. Oι γκραφιτάδες χρησιμοποιούν αυστηρά τα εκνεφώματα (σπρέι), εν αντιθέσει με τους street artists που χρησιμοποιούν κυρίως πινέλα, βούρτσες, πλαστικό χρώμα, ταινίες, κοπίδια, χαρτόνια, κλπ. (κάτι που προσωπικά θεωρώ «οδυνηρή» και λίγο άχαρη εμπειρία, αλλά περί ορέξεως…).

Από την άλλη, το street art φαίνεται να έχει μεγαλύτερη ευελιξία και συχνά να εφευρίσκει πιο έξυπνους τρόπους στο να παρεμβαίνει στο αστικό τοπίο. Επίσης, μου φαίνεται ότι οι street artists έχουν περισσότερα στοιχεία κοινωνικού και πολιτικού προβληματισμού στις δημιουργίες τους από ότι οι γκραφιτάδες. Οι γκραφιτάδες πολιτεύονται κυρίως βάσει του «ars gratia artis» (η τέχνη για την τέχνη). Εστιάζουν πρωτίστως στην τελειοποίηση της τεχνικής τους και δεν δείχνει να τους ενδιαφέρει και πολύ το γεγονός ότι η τέχνη τους πιθανόν να μη γίνεται κατανοητή από τον υπόλοιπο κόσμο, πέραν της graffiti κοινότητας.

artemis


Αρτέμης Bio

Graffiti writer και MC.
Από τους πρωτεργάτες της ελληνικής σκηνής του graffiti και του ραπ. Ξεκίνησε το 1992 δημιουργώντας την πρώτη αθηναϊκή graffiti ομάδα (που λίγο αργότερα έγινε και το γνωστό μουσικό συγκρότημα), τους TXC (Terror X Crew).

Το στυλ του είναι original wildstyle graffiti με αρκετές oldschool αναφορές. O Αρτέμης είναι αυτό που ονομάζουμε στο χώρο του graffiti «letterist». Το ζητούμενο στα κομμάτια του είναι το στυλ και η ροή των γραμμάτων (σε βαθμό μονομανίας), καθώς και τα έντονα χρώματα.

Είναι ακόμη ενεργός writer (μέλος πλέον της graffiti ομάδας Till Death), αν και σήμερα και είναι γνωστός στο ευρύ κοινό περισσότερο με την μουσική του ιδιότητα, δηλαδή σαν μέλος του μουσικού σχήματος A/E (Αρτέμης/Ευθύμης).

Links
www.myspace.com/artemisefthimis
www.myspace.com/hiphopshop_gr

Διάβασε επίσης...
Διπλή αρχή με νέες εκθέσεις επιτέλους!
Οι γκαλερί ξεκινούν σιγά-σιγά το πρόγραμμα τους για τη νέα σεζόν και πρώτη κάνει την αρχή η Ash in Art με τον καλλιτέχνη Lulzim Murtaj, που εκθέτει για πρώτη φορά στην χώρα μας. Είναι ένας από τους σημαντικούς καλλιτέχνες της Αλβανίας με εκθέσεις σε όλη την Ευρώπη. Εκτός της φήμης ...
Συνέχεια...
Έφυγε ένα από τα τελευταία ιερά τέρατα της φωτογραφίας
O Irving Penn ίσως να μην είναι τόσο γνωστός όσο ο Helmut Newton ή ο παππούς της φωτογραφίας Henri Cartier Bresson, αλλά ήταν ένας γίγαντας της φωτογραφίας. Έφυγε πριν λίγες μέρες, σε ηλικία 92 ετών, έχοντας ζήσει μια γεμάτη ζωή και έχοντας αφήσει ένα τεράστιο αρχείο από φωτογραφίες για πηγή ...
Συνέχεια...
Who We Are – This is a LIGHTROOM Project
Ξεκίνησε με βάση το αγαπημένο μας Soul (R.I.P.) και εξελίχθηκε στην πρώτη διαρκώς μετακινούμενη φωτογραφική γκαλερί.Το LIGHTROOM Project της Ρενάτας Κωνσταντίνου, το νέο όχημα δράσης της ελληνικής φωτογραφίας ως σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα, φωτίζει από αυτή την Πέμπτη και έως το τέλος του μήνα, τα 8 δωμάτια του TAF στο ...
Συνέχεια...
‘Μαρκ Χατζηπατέρας – Αναδρομική’ – Παράταση έως 21/9
H Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με παράταση έως 21 Σεπτεμβρίου 2008 παρουσιάζει τη μεγάλη αναδρομική έκθεση έργων στην Ελλάδα του σημαντικού Ελληνοαμερικανού καλλιτέχνη Μαρκ Χατζηπατέρα.Μια πορεία 30 χρόνων ενός καλλιτέχνη που δεν περιορίζεται σε έναν τρόπο έκφρασης αλλά με μια ευκολία θα έλεγε κανείς αφηγείται ιστορίες μέσα απ' τη ζωγραφική, ...
Συνέχεια...
ΕΜΣΤ: 3 εκθέσεις στην σειρά Μέρος 3ο
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης εγκαινίασε στις 11 Ιουνίου μια μεγάλη έκθεση με τίτλο heart in heart, στην οποία συμμετέχουν 23 καλλιτέχνες με έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, εγκαταστάσεις, σχέδια, φωτογραφίες, βίντεο και διαδικτυακά έργα, προερχόμενα από τη συλλογή του ΕΜΣΤ, τα περισσότερα από τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά. Η έκθεση ...
Συνέχεια...
Θοδωρής Μάρκου – ‘Demoiselles’ στο asproart
Πορτραίτα γένους θηλυκού. Κάθε εικόνα και μία στιγμή. Κάθε στιγμή, ένα συναίσθημα.Νεαρές δεσποινίδες ποζάρουν, στη πρώτη προσωπική έκθεση του Θοδωρή Μάρκου, με τοόνομα "Demoiselles".Ο Θοδωρής Μάρκου ασχολείται με τη φωτογραφία από το 2005. Κατά κύριο λόγο κάνειφωτογραφία συναυλίας, προσπαθώντας να αιχμαλωτίσει τα συναισθήματα και την έντασητων μουσικών σε ένα καρέ. ...
Συνέχεια...
Κάτι γίνεται στο ΕΜΣΤ…
Πολύ ευχάριστα τα νέα για το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Μαθαίνουμε για την μεγάλη έκθεση που ετοιμάζεται στο Πεκίνο, στα πλαίσια της Ολυμπιάδας και σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού με τίτλο «Transexperiences Greece 2008» ( 01.06-15.07).Οι προετοιμασίες που έχει αναλάβει πυρετωδώς το ΕΜΣΤ θα ολοκληρωθούν και θα έχουμε περισσότερα νέα ...
Συνέχεια...
49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Αρτ-Λαντ!!!
Το Φεστιβάλ είναι κυρίως κινηματογράφος, αλλά σίγουρα η τέχνη του κινηματογράφου εμπνέεται και εμπνέει τα εικαστικά. Περπατώντας στην βροχερή Θεσσαλονίκη, εκτός από τις πολλές και καλές ταινίες που μπορείτε να δείτε, υπάρχουν και εκθέσεις που είναι συνδετικοί κρίκοι - με τον ένα ή άλλο τρόπο - με τα αφιερώματα αυτής ...
Συνέχεια...
Mother Russia!!!
Μιλάμε για την απόλυτη περηφάνια όταν βλέπεις να κάνει ατομική έκθεση ένας καλλιτέχνης που εκτιμάς. Πόσο μάλλον όταν αυτή η έκθεση είναι στο εξωτερικό. Πόσο μάλλον όταν είναι εκτός Ευρωπαϊκών συνόρων... στην υπέροχη Μόσχα!Και πόσο μάλλον όταν η γκαλερί αποφασίζει να εγκαινιάσει την λειτουργία της με την δουλειά μιας Ελληνίδας ...
Συνέχεια...
«Ο Τόπος είναι αλλού» στην Μedusa Art gallery
H Medusa Art Gallery, στα πλαίσια μιας σειράς εκθέσεων, στις οποίες ένας επιμελητής προτείνει στους καλλιτέχνες ένα συγκεκριμένο θέμα, εγκαινιάζει την έκθεση «Ο Τόπος είναι αλλού» σε επιμέλεια Εμμανουήλ Μαυρομάτη και με συμμετοχή των καλλιτεχνών: Αντώνη Κέλλη, Βούλας Μασούρα, Ευσεβίας Μιχαηλίδου και Τάσσου Τριανταφύλλου. Το σκεπτικό της έκθεσης υφαίνεται γύρω ...
Συνέχεια...
Λιοντάρι… από το Ιράν
Η τρίτη έκθεση του Parallel Plan είναι η "Lion under the rainbow. Art from Tehran" σε επιμέλεια του καλλιτέχνη Αλέξανδρου Γεωργίου και οργάνωση της μη κερδοσκοπικής εταιρίας D.ART.. Καταρχήν το να επιλέξεις να δείξεις δουλειά ανθρώπων από το Ιράν, είναι από μόνο του ένα δύσκολο εγχείρημα, λόγω του πολιτικού καθεστώτος ...
Συνέχεια...
Η ΕλληνοΑμερικάνικη ένωση…goes Britannia!!!
Ενώ την έχουμε συνηθίσει σε Ελληνοαμερικάνικες "παραγωγές" και παρουσιάσεις, είτε Ελλήνων, είτε ξένων καλλιτεχνών, αυτή την φορά η Ελληνοαμερικάνικη ένωση φιλοξενεί μια μεγάλη έκθεση ξεκινώντας έτσι το νέο της πρόγραμμα για φέτος αρκετά νεανικά και δυναμικά.Ο Άγγλος καλλιτέχνης Mark Titchner ονομάζει την ατομική του The Age of Hapiness και εμείς ...
Συνέχεια...
Δωμάτια ξενοδοχείων γεμάτα τέχνη!
H διοργάνωση της εικαστικής έκθεσης "Rooms" της γκαλερί Kappatos συνεχίζει και φέτος με την ομαδική παρουσίαση επιμελητών και καλλιτεχνών σε 25 δωμάτια ξενοδοχείου.Από την Πέμπτη 26 Νοέμβρη και μέχρι τις 13 Δεκεμβρίου στο ξενοδοχείο "St George Lycabettus" στο Κολωνάκι θα μπορείτε να δείτε τις επιλογές επιμελητών, ιστορικών τέχνης, θεατρολόγων, χορογράφων ...
Συνέχεια...
Thomas Struth στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Εδώ και κάποιο καιρό πνέει νέος αέρας στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. Με την νέα σύσταση του Διοικητικού του Συμβουλίου ξεκίνησαν πρωτοβουλίες για την έναρξη διαλόγου μεταξύ της σύχρονης τέχνης και της αρχαίας τέχνης που πρέσβευε κατεξοχήν το Μουσείο. Από 17 Ιουνίου ξεκίνησε η ατομική έκθεση του Γερμανού φωτογράφου Thomas Struth. ...
Συνέχεια...
Οι παράλληλες δράσεις της Ερωτοπίας
Η έκθεση "Ερωτοπία" που διοργανώνει η ομάδα "Ορίζοντας Γεγονότων" διανύει ήδη την πρώτη της εβδομάδα και ανακοινώνει κάποιες παράλληλες δράσεις που συμπληρώνουν το πρόγραμμά της. Τα παράλληλα events θα λάβουν χώρα, εντός της βάσης της έκθεσης, στην οδό Κεραμεικού 88 αλλά και στο Booze (Κολοκοτρώνη 57). Πιο συγκεκριμένα: Ερωτοποιητική Βραδιά, Τετάρτη 21/3 ...
Συνέχεια...
Νησιά και κουλτούρα 2!
Σε προηγούμενο post σας ενημερώσαμε για την μεγάλη ρετροσπεκτίβα του Γιάννη Mόραλη στην ¶νδρο. Αν οι διακοπές σας φέτος σας βγάλουν στη Σαντορίνη, ή αν είστε τόσο κολλημένοι με το Mixtape -το ευχόμαστε- που μας διαβάζετε τώρα από εκεί, μη ξεχάσετε να επισκεφτείτε την ατομική έκθεση γλυπτικής της Αγγέλικας Κοροβέση ...
Συνέχεια...
Ένα ημερολόγιο για το νέο έτος… ART@WORK «12 φίλοι καλλιτέχνες στο γραφείο»
Η PostScriptum information architecture ειδικεύεται τα τελευταία χρόνια με την ψηφιοποίηση και παρουσίαση εικαστικών θεμάτων. Λόγω αυτού του αντικειμένου, ήταν φυσικό επακόλουθο, να συναντηθεί η εταιρεία με τα έργα και να δημιουργηθεί μια έκθεση που φιλοξενήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου στα γραφεία της PostScriptum, στην οδό Παπαδιαμαντοπούλου 4, στα Ιλίσια, με ...
Συνέχεια...
Bernier / Eliades ξεκινά με Cameron Jamie
Πόσα ταλέντα κρύβονται πίσω από τον Cameron Jamie; Πολλά, γιατί με την νέα ατομική του έκθεση μας αποδεικνύει πως δεν είναι τυχαία η πολυετής παρουσία του στο διεθνές εικαστικό στερέωμα. H Bernier/Eliades ξεκινά την έκθεσιακή της σεζόν με την δεύτερη ατομική του Jamie. Ο Καλιφορνέζος γεννήθηκε το 1969 και εδώ ...
Συνέχεια...
Στράτος Καλαφάτης @ Kalfayan Galleries
Στην έκθεση "Αρχιπέλαγος" στην Kalfayan Galleries της Αθήνας παρουσιάζονται έργα του Στράτου Καλαφάτη από τη ομώνυμη σειρά. Τμήμα της σειράς αυτής είχε παρουσιαστεί το 2006 στην 10η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, στα πλαίσια της επίσημης ελληνικής συμμετοχής, η οποία είχε τον τίτλο 'Το Αιγαίο: Μια διάσπαρτη Πόλη'. Ο Καλαφάτης ...
Συνέχεια...
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης / Διαλέξεις – Σεμινάρια
Με αφορμή τη φιλοξενία του Βραβείου ΔΕΣΤΕ 2009 στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, οργανώνεται μία σειρά 6 διαλέξεων με την εικαστικό Κατερίνα Ζαχαροπούλου, με σκοπό την καλύτερη γνωριμία του θεσμού του βραβείου που προωθεί τη σύγχρονη ελληνική δημιουργία αλλά και την προσέγγιση μερικών από τις σημαντικότερες εκθέσεις του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ. Πρόεδρος ...
Συνέχεια...
H GazonRouge παρουσιάζει το δίδυμο Δούκα – Βάθης
Συνεχίζοντας το πρόγραμμα του One Week Project, το τρίτο κατά σειρά είναι το δίδυμοΑντώνης Βάθης και Αναστασίας Δούκα. Η κοινή αυτή ενότητα δουλειάς που παρουσιάζεται -με τα έργα των δύο καλλιτεχνών να έχουν ανοίξει έναν ευθύ διάλογο μεταξύ τους- ονομάζεται Βουνά και Πορτραίτα. Μια εγκατάσταση της Δούκα, που επιλέγει "ευαίσθητα" ...
Συνέχεια...
“Δευτέρα Παρουσία” από την φωτογραφική ομάδα Ash In Art
Την δεύτερη έκθεση της με τίτλο "Δευτέρα Παρουσία" παρουσιάζει από την Μεγάλη Τρίτη 3 Απριλίου έως την Τρίτη 17 Απριλίου η φωτογραφική ομάδα Ash In Art. Η Φωτογραφική Ομάδα Ash in Art δημιουργήθηκε το 2006 από απόφοιτους των μαθημάτων φωτογραφίας του Ash in Art. "Προσεγγίζουμε θέματα κοινού ενδιαφέροντος μέσα από ...
Συνέχεια...
έκφραση – γιάννα γραμματοπούλου / The Breeder : Κώστας Ανανίδας – Γιάννης Σκουρλέτης
Η Breeder στη Βαλαωρίτου! Όχι δεν εγκατέλειψε φυσικά η γκαλερί The Breeder τον υπέροχο χώρο της στην οδό Ιάσωνος, για όσους ανησύχησαν. Απλά κάνει μια βόλτα σε έναν από τους πιο όμορφους πεζόδρομους της πόλης, στην οδό Βαλαωρίτου παρουσιάζοντας σε συνεργασία με την αίθουσα τέχνης έκφραση - γιάννα γραμματοπούλου τη ...
Συνέχεια...
AMP. EXHIBITION NUMBER 2…Ben Jones.. IN A NEW DARK AGE!
Η AMP ξεκίνησε έτσι ξαφνικά μια ανοιξιάτικη μέρα, και δείχνει ήδη ένα πολύ ενδιαφέρον πρόγραμμα και μια έντονη παρουσία. Στις 18 Σεπτεμβρίου αρχίζει η πρώτη ατομική του καλλιτέχνη Ben Jones και η δεύτερη κατά σειρά έκθεση της γκαλερί. Με τίτλο Celebrate the New Dark Age είναι μια έκθεση που έχει ...
Συνέχεια...
Design Walk από το μέλλον
Από τις 3 μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου το Design Walk μας πάει μια βόλτα στο μέλλον. Το Design Walk συστήθηκε το 2007 ως μια πολιτιστική και εκπαιδευτική βόλτα με κύριο σκοπό την προβολή του σύγχρονου Ελληνικού design. Στην περιοχή του κέντρου και πιο συγκεκριμένα στη γειτονιά του Ψυρρή τα τελευταία χρόνια ...
Συνέχεια...
Βασίλης Σαλπιστής στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος
Η Αίθουσα Τέχνης Καππάτος, εγκαινιάζει την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου στις 8μμ την νέα δουλειά του ζωγράφου Βασίλη Σαλπιστή. Τα έργα του, σε μεγάλους καμβάδες με ασπρόμαυρες φιγούρες ανθρώπων σε γραφεία, δείχνουν έντονα το σχόλιο για την ανθρώπινη φύση μέσα σε χώρους εργασιακούς, που τείνουν να γίνονται γκρί και απάνθρωποι. Τα ...
Συνέχεια...
Θοδωρής Μάρκου On The Road
Και ποιος είναι ο Θοδωρής Μάρκου, θα μου πείτε, και γιατί ασχολούμαστε με το δρόμο του ξαφνικά. Λοιπόν, ο Θοδωρής είναι ένας τύπος που κάποτε άκουσε/ είδε τη διαφήμιση της φακαντόρο "φοριέται και (στο δεξί) σαν κόσμημα", δεν πολυκατάλαβε πως μιλούσε για ρολόι γιατί ήταν κάπως μικρός και αποφάσισε να κάνει ...
Συνέχεια...
O Νίκος Ναυρίδης στην Bernier/Eliades
Πριν λίγες μέρες ξεκίνησε η δεύτερη ατομική του καλλιτέχνη Νίκου Ναυρίδη στην γκαλερί BERNIER/ELIADES, ενός από τους αξιολογότερους εκπρόσωπους της ελληνικής τέχνης σήμερα, με πολλές συμμετοχές και παρουσιάσεις σε διεθνείς διοργανώσεις όπως η Μπιενάλε της Βενετίας.Ο Ναυρίδης, με ένα καθαρό, κριτικό βλέμμα στο μέλλον, αλλά και μια πραγματική αισιοδοξία, παρουσίασε ...
Συνέχεια...
‘¶γνωστα Έπη’ του Δημήτρη Μηλιώνη στην Enigma Gallery
Η φαντασία, το κοσμικό ταξίδι, τα μεταφυσικά μυστήρια, οι υπαρξιακές αναζητήσεις μέσα από τα λιτά σουρεαλιστικά τοπία και την αθωότητα της παιδικής ηλικίας είναι τα θέματα στα οποία μας παραπέμπει η ατομική έκθεση ζωγραφικής του Δημήτρη Μηλιώνη που διοργανώνει η Enigma Gallery (Λ.Κηφισίας 263, Κηφισιά 210-8085745). Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν ...
Συνέχεια...
Poka-Yio
Πριν τελειώσει το 2008, ο Poka-Yio κατάφερε να μας χορτάσει με ατελείωτες ποσότητες κεήκ. Όπως καταλαβαίνετε δεν είναι δυνατόν μια γυναίκα (που παρεπιπτόντως λατρεύει την σοκολάτα σε κάθε μορφή της) να μην θέλει να μάθει περισσότερα...!Πέραν της πλάκας, τα τελευταία χρόνια, εκτός από την συμβολή του, ως ένας εκ των ...
Συνέχεια...
Διπλή αρχή με νέες εκθέσεις επιτέλους!
Έφυγε ένα από τα τελευταία ιερά τέρατα της
Who We Are – This is a LIGHTROOM
‘Μαρκ Χατζηπατέρας – Αναδρομική’ – Παράταση έως 21/9
ΕΜΣΤ: 3 εκθέσεις στην σειρά Μέρος 3ο
Θοδωρής Μάρκου – ‘Demoiselles’ στο asproart
Κάτι γίνεται στο ΕΜΣΤ…
49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Αρτ-Λαντ!!!
Mother Russia!!!
«Ο Τόπος είναι αλλού» στην Μedusa Art gallery
Λιοντάρι… από το Ιράν
Η ΕλληνοΑμερικάνικη ένωση…goes Britannia!!!
Δωμάτια ξενοδοχείων γεμάτα τέχνη!
Thomas Struth στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Οι παράλληλες δράσεις της Ερωτοπίας
Νησιά και κουλτούρα 2!
Ένα ημερολόγιο για το νέο έτος… [email protected] «12
Bernier / Eliades ξεκινά με Cameron Jamie
Στράτος Καλαφάτης @ Kalfayan Galleries
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης / Διαλέξεις – Σεμινάρια
H GazonRouge παρουσιάζει το δίδυμο Δούκα – Βάθης
“Δευτέρα Παρουσία” από την φωτογραφική ομάδα Ash In
έκφραση – γιάννα γραμματοπούλου / The Breeder :
AMP. EXHIBITION NUMBER 2…Ben Jones.. IN A NEW
Design Walk από το μέλλον
Βασίλης Σαλπιστής στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος
Θοδωρής Μάρκου On The Road
O Νίκος Ναυρίδης στην Bernier/Eliades
‘¶γνωστα Έπη’ του Δημήτρη Μηλιώνη στην Enigma Gallery
Poka-Yio