Ο Ανδρέας Παπαναστασίου είναι ένας από τους εικαστικούς καλλιτέχνες της νέας μας γενιάς. Αφού σπούδασε Επικοινωνία και Μ.Μ.Ε. στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, βρέθηκε στην Αγγλία, για τις μεταπτυχιακές του σπουδές πάνω στο Art & Design στο Πανεπιστήμιο του Luton και μαθήματα σχεδίου στο Λονδίνο, όπου μένει μόνιμα και εργάζεται τα τελευταία χρόνια.
Ελλάδα ή Αγγλία, Ποιά χώρα σου προσφέρει ευκαιρίες;
Φυσικά η Αγγλία και ειδικά το Λονδίνο, ένα από τα κέντρα του κόσμου, καθώς εκεί είναι που δημιουργούνται οι εξελίξεις στον χώρο των τεχνών και δίνονται ευκαιρίες στους νέους καλλιτέχνες. Αυτοί άλλωστε ήταν και οι λόγοι που αποφάσισα να μείνω εκεί, αν και θα ήθελα κάποια στιγμή να επιστρέψω και να δημιουργήσω στην Ελλάδα. Εκτός από την Ελλάδα, θα ήθελα επίσης να ταξιδέψω, να ζήσω και να δουλέψω και σε άλλες χώρες για να δω πώς είναι τα πράγματα κι αλλού.
Ως εικαστικός καλλιτέχνης, ασχολείσαι με κάποια συγκεκριμένη μορφή τέχνης;
Όχι, δεν εστιάζω σε ένα συγκεκριμένο μέσο, χρησιμοποιώ installations, γλυπτική, ζωγραφική, κ.τ.λ.. Θα μπορούσα να πω ότι ως ‘οπαδός’ της ‘Conceptual Art’ δουλεύω κυρίως σε επίπεδο ιδεών, οι οποίες και μεταφράζονται με διάφορους τρόπους, αν και μερικές φορές αφετηρία μου στέκεται το υλικό. Όπως και να δουλεύω πάντως, δεν απαξιώ ποτέ την αισθητική, η οποία είναι μια ξεχωριστή οντότητα με τα δικά της όρια.
Τα τελευταία χρόνια που παρακολουθώ την δουλειά σου, έχω εντυπωσιαστεί με την χρήση πρωτότυπων υλικών και τεχνικών, από τα γλυπτά με τα μπισκότα μέχρι τις κατασκευές με το φως. Τι αναζητάς ως καλλιτέχνης;
Με ενδιαφέρει πολύ η αναζήτηση εναλλακτικών τεχνικών και οι πειραματισμοί με νέα, αναπάντεχα υλικά. Για παράδειγμα το γλυπτό με τα μπισκότα (Royal Academy of Art, London), που αναφέρεις είχε να κάνει με την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και την φροϋδική θεωρία, που στάθηκε και πηγή έμπνευσης του έργου. Από την άλλη μεριά για την ‘May Day Flags’ στην Biennale 2006 του Λονδίνου, πειραματίστηκα με… εσώρουχα, καθώς η δική μου εκδοχή της λευκής σημαίας της ανακωχής ήταν ένα patchwork με λευκά εσώρουχα.
Κατά πόσο η τέχνη είναι χρήσιμη στον κόσμο που ζούμε;
Αυτό είναι κάτι που με απασχολεί πολύ κι εμένα, αλλά δεν μπορώ να σου απαντήσω ακόμη. Όσο περιττή και να είναι πάντως, άλλο τόσο είναι και απαραίτητη. Προσωπικά η δημιουργία μου δίνει πολύ μεγάλη ευχαρίστηση και ικανοποίηση, πιστεύω ότι είναι ανάγκη για τον κάθε άνθρωπο είτε ασχολείται με την τέχνη, ή φέρνει στον κόσμο παιδιά.
Στην έκθεση ‘Cheap Art’ συμμετείχες με το γλυπτό των ‘Κουτιών’. Τί, πώς και γιατί;
Την έκθεση ‘Cheap Art’ την γνώριζα χρόνια, κατέθεσα λοιπόν την δουλειά μου και με διάλεξαν. Τα ‘Κουτιά’ είναι μια ολόκληρη σειρά έργων, που δουλεύω τους τελευταίος μήνες, όπου αντί να χρησιμοποιώ πινέλο, πειραματίζομαι με την τεχνική της εν-βύθισης καμβάδων σε χρώμα και με το κατά πόσο το τυχαίο μπορεί να φέρει αισθητική αξία. Προς το παρόν το αποτέλεσμα με έχει εντυπωσιάσει.
Το πρώτο έργο της σειράς ονομαζόταν ‘Drowned in You’ και αποτελούταν από 199 τέτοια καμβαδάκια. Αφετηρία του ήταν τα συναισθήματα στα οποία βυθίζεται ο ερωτευμένος, οπότε σε αυτή την περίπτωση η νοηματική ιδέα αποδόθηκε μέσω της τεχνικής.
Ποια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον;
Έχω πολλές σκέψεις για το μέλλον, κυρίως σχεδιάζω να πάρω μέρος σε όσες περισσότερες εκθέσεις μπορώ αλλά και να αποκτήσω την δυνατότητα να κάνω ότι θέλω καλλιτεχνικά.
Πρόσφατες Εκθέσεις
- Room 301, Piccadilly Backpackers Hostel, Piccadilly Circus, London
- Cafe Gallery Projects, London
- Cheap Art, Αθήνα Δεκέμβριος 2007
Link
www.myspace.com/andreaspapanastasiu
