…Τα λέγαμε και στο αυτοκίνητο, στον long and windy road προς το Minehead: αυτό θα ήταν το underdog ανάμεσα στα All Tomorrow’s Parties, ένα φεστιβάλ στημένο από μια (μουσάτη) αυστραλέζικη μπάντα, που μάζεψε όλους τους (μουσάτους) Αυστραλούς φίλους της, αδράζοντας (απ’ τα μούσια) την ευκαιρία να τα πιουν όλοι μαζί στο εξωτικό περιβάλλον του Butlins Holiday Resort.

Θα ήταν μια εμπειρία, δε το συζητάμε, όσο συμπληρωνόταν το line-up πάντως -που είχε ξεκινήσει υποδειγματικά, με Grinderman και Spiritualized για κράχτες- το έβλεπα να εξελίσσεται σ’ ένα εφιαλτικό hippy-folk convention, μ’ όλους αυτούς τους ξεψυχισμένους singers/songwriters κι όλες αυτές τις αγάμητες chanteuses να γρατζουνάνε κιθάρες, βιολιά και γιουκαλίλι μπροστά σε μερικές χιλιάδες μεθυσμένα Aγγλάκια. Fuck it, σκέφτηκα (positive thinking), θα είμαστε μια παρέα 8 άτομα, θα είμαστε δίπλα στη θάλασσα, θα έχουμε ένα ψυγείο γεμάτο αλκοόλ κι ένα ζεστό κρεβάτι σε απόσταση αναπνοής απ’ τις σκηνές -μπορώ να σκεφτώ πολύ χειρότερους τρόπους για να περάσει κανείς ένα τριήμερο…

ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ
dt…Αφού τακτοποιηθήκαμε στο "chalet" μας (ας γελάσω) με τη γλαφυρή ονομασία Jellyfish Green, στην περιοχή Oyster Bay (ένας συνδυασμός κατασκηνώσεων του ΠΙΚΠΑ και των "Πουλιών" του Χίτσκοκ -τα οποία γαμημένα πουλιά δε μ’ αφήσαν να κλείσω μάτι), αμοληθήκαμε ατάκτως προς τις τρεις "σκηνές" (ένας συνδυασμός επαρχιακού κέντρου διασκεδάσεως και σαλονιού κρουαζιερόπλοιου -όχι το πιο rock’n’roll setting, αλλά μ’ έναν παράδοξο τρόπο ευχάριστα cheesy).

Η πρώτη εμφάνιση των Only Ones μετά από 25 χρόνια, που άνοιξε για μένα το συναυλιακό τριήμερο, ήταν συμπαθητική αλλά no big deal -ελπίζω τουλάχιστον να έχουν τα δικαιώματα για το "Another Girl, Another Planet" (όχι baby), που στην Αγγλία έχει εν τω μεταξύ …αναβαθμιστεί ως jingle της Vodafone. Η σχεδόν καρτουνίστικη, heroin chic παρουσία του Peter Perrett (ειλικρινά, δε νομίζω να έχω δει πιο αδύνατο άνθρωπο στη ζωή μου) εμπεριείχε πάντως ένα στοιχείο (παρακμιακού) ρομαντισμού, ένα προκαταβολικό punk rock αντίδοτο σε ότι ακολούθησε…

Οι Magnolia Electric Co. ήταν ο απόλυτος big sleep (πώς μπορεί κανείς ν’ ακούει τέτοια πράγματα, σας παρακαλώ, εξηγήστε μου), τους Dirty Three τους έχω πετύχει σε κραταιότερες εποχές (επιπλέον, ο Warren Ellis μίλαγε πολύ κι εκείνη τη στιγμή αυτό που με τράβαγε περισσότερο ήταν οι μυρωδιές από το Pizza Hut), για τον Ψαραντώνη τί να σας πω τώρα, μπορεί να ήταν η cult φιγούρα του φεστιβάλ (κρυφάκουσα μάλιστα τον Mick Harvey να τον επαινεί στον James Johnston) αλλά, ναι, εντάξει, ωραίο αστείο, τους Art Of Fighting δεν τους άντεξα πάνω από δύο κομμάτια και, βασικά, το μόνο που με κράτησε στα πόδια μου ήταν α. οι καρέκλες του Centre Stage και β. η αναμονή για τους Devastations. Enter, η πρώτη μεγάλη απογοήτευση του ATP. Καμία σχέση με προηγούμενες εμφανίσεις τους στο Βερολίνο, καμία σχέση με την εμφάνισή τους στην Αθήνα: ένα 45λεπτο σετ αποτελούμενο σχεδόν αποκλειστικά από ατάκτως ερριμμένα καινούργια τραγούδια κι ένα attitude τόσο ξενερωματικά cocky, που αμφιβάλλω αν θα μπορέσω να τους ξανακούσω ποτέ όπως πριν (Conrad αγόρι μου, μπορεί όλο αυτό το ποζεριλίκι να πιάνει στο χωριό σου, αλλά το ATP δεν είναι κοτέτσι και ως εκ τούτου δε χρειάζεται πετεινούς). Κρίμα δηλαδή, γιατί ο τύπος έχει γαμώ τις φωνές και 2-3 (άντε, 4-5) τραγούδια που με γονατίζουν.

ΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ
Αυτό που με γονάτισε, όχι μεταφορικά, τη δεύτερη μέρα ήταν το πήγαινε-έλα από σκηνή σε σκηνή, καθότι αυτοί οι άσχετοι οι Dirty Three (ή όποιοι τέλος πάντων κανονίζουν το πρόγραμμα) έβαλαν όλα τα γκρουπ που ήθελα να δω να παίζουν τις ίδιες ώρες. Οι Low ήταν συμπαθητικοί, αλλά πολύ low για πρώτο πράγμα μόλις έχεις ανοίξει τα μάτια σου, ο Alan Vega ήταν το αποκορύφωμα της ανθρώπινης γελοιότητας (και ματαιοδοξίας, υποθέτω), ένα αλαλάζον λείψανο μ’ ένα κακόηχο τεκνοειδές beat, ο Yann Tiersen με τον lightweight θόρυβό του ήταν τουλάχιστον αξιοπρεπής (το δεύτερο γαλλικό σχήμα που είδα αργότερα το ίδιο βράδυ, οι Youpi Youpi Yeah, ήταν μια μικρή έκπληξη -επιτέλους, λίγος σύγχρονος ήχος), οι Αυστραλοί Drones ήταν μια μεγαλύτερη έκπληξη, ένα φοβερά δεμένο, φοβερά βρώμικο swamp rock σχήμα, αγαλλίαση ώτων για τους απανταχού fan των Gun Club, η Nina Nastasia με τον Jim White αντιθέτως ήταν σκέτος ύπνος, ενώ οι Einstürzende Neubauten, που έκλεισαν τη βραδιά, έχουν πλέον "εξελιχθεί" σ’ ένα μάλλον βαρετό, arty σχήμα, με τον Blixa να επιδεικνύει το τευτονικό χιούμορ του και να μουρμουρίζει αφελείς μονόλογους κάτω απ’ τις αφέλειές του (μπορεί πάντως να έχει χάλια κούρεμα, αλλά τουλάχιστον δεν έχει μούσι).

Ανάμεσα σ’ όλα αυτά (και σε μερικά ακόμη που δεν πρόλαβα), έλαβαν χώρα και οι (τελικά) τρεις καλύτερες εμφανίσεις του φεστιβάλ -με αυστηρά υποκειμενική αξιολογική σειρά: Scientists, Spiritualized και Grinderman. Τί να πω τώρα για τους Scientists; Τους είχα πρωτοδεί δυο-τρία χρόνια πριν στο Βερολίνο και ήξερα πόσο φοβεροί είναι live, αλλά αυτή η εμφάνισή τους στο ATP ήταν απλά απίστευτη: από το "Swampland" που άνοιξε το σετ τους μέχρι το "We Had Love" που το έκλεισε, ένα αδιάκοπο rock’n’roll ντελίριο. Υπερ-έντονο, υπερ-δυναμικό, υπερ-γαμάτο. Στα 50 του, ο Kim Salmon ηγείται ενός πραγματικού rock’n’roll τέρατος ("You guys are fucking amazing", φωνάζει κάποιος από κάτω, "Well, fucking thanks", απαντάει αυτός) και, ειλικρινά, δε θέλω καν να φανταστώ πώς θα ήταν αυτή η μπάντα 25 χρόνια πριν.

Τους Spiritualized, τουλάχιστον, τους έχω προλάβει στον καιρό τους, τους πρόλαβα μάλιστα και δύο βράδυα πριν, στο Λονδίνο, σ’ ένα γλυκύτατο (εντάξει, έχουμε και μερικές αδυναμίες) ακουστικό σετ, που μπορεί και να μ’ έκανε μια-δυο φορές ν’ ανατριχιάσω. Το κατανυκτικό περιβάλλον του Shepherd’s Bush Empire δε συγκρίνεται βέβαια με τη σκηνή του Skyline Pavillion του Butlins, η "Spiritualized Acoustic Mainline" όμως ήταν ατόφια εκεί -η ακουστική κιθάρα του Jason Pierce, το Fender Rhodes του Doggen, τέσσερα έγχορδα, τρεις gospel φωνές και μερικές υποδειγματικά ενορχηστρωμένες, γεμάτες εξάρσεις και παύσεις εκτελέσεις κομματιών Spiritualized και Spacemen 3. Το σετ τους ήταν μεν μικρότερο από το απολαυστικό δίωρο του Λονδίνου, αλλά γι’ αυτό πιο πυκνό σε highlights. Το "Sound Of Confusion" και το "I Think I’m In Love" κι ένα φοβερό meddley των "Ladies And Gentlemen We Are Floating In Space" και "Can’t Help Falling In Love" δυο φορές ζωντανά μέσα σε λίγες μέρες (και μια τρίτη που με περιμένει στη γωνία);;; Oh Lord, τί άλλο να ζητήσει κανείς;

…Αν πάντως κάποιος ζητούσε τον Nick Cave, δε θα έφευγε απογοητευμένος από το ATP: δύο σετ, ένα "solo" κι ένα ως Grinderman, δύο βραδιές στη σειρά -κι άλλα ονόματα εμφανίστηκαν δύο φορές, το πεντάωρο του Cave όμως (με το ό,τι αυτό συνεπάγεται…) δεν το πλησίασε κανείς. Το "solo" τμήμα της εμφάνισής του ήταν στην ουσία ένα mini-best of των Bad Seeds χωρίς τους Bad Seeds (αλλά με τους λοιπούς Grinderman), ελαφρώς σφιγμένο την πρώτη ημέρα, αισθητά πιο χαλαρό τη δεύτερη (όπου ο Cave έπαιρνε παραγγελιές, έπαιξε μάλιστα και το "Tupelo", την καλύτερη -κι απ’ ότι φάνηκε πιο αυθόρμητη- στιγμή ενός όχι-τραγικά-αναγκαίου σετ). Με το τέλος της "solo" εμφάνισης, ο Cave και οι λοιποί Grinderman αποσύρθηκαν απ’ τη σκηνή κι επανήλθαν ένα τέταρτο αργότερα ως …Grinderman. Χμ, ενδιαφέρον concept, Nick.

Η πρώτη ever εμφάνιση των Grinderman είχε ένα rocky start (ο Cave μπαίνει δυναμικά κραυγάζοντας τις πρώτες λέξεις του "Get It On", οι υπόλοιποι δεν καταφέρνουν ν’ ακολουθήσουν, αμηχανία, άντε πάλι η εισαγωγή του "Get It On"), αλλά μία δεόντως rocking συνέχεια. Ήταν εξάλλου αναμενόμενο: ο ξανανιωμένος Cave έδινε show, έπαιζε παράλληλα κιθάρα και πιάνο, χτυπιόταν μπροστά στο μικρόφωνο, έκανε ανάποδα ψαλίδια, αυτό το γαμημένο μουστάκι να μην είχε και θα μπορούσε σχεδόν να με πιάσει. Μη σας πω δηλαδή ότι πάνω στη σκηνή βρισκόταν επίσης ο Bobby Gillespie (επιτέλους, λίγο star allure) που έκανε δεύτερα φωνητικά, έπαιζε ντέφι και χόρευε (respect, Nick, δεν είναι και λίγο να έχεις τον Bobby Gillespie για αρκούδα σου). Οι Grinderman, αν και δε μου ακούστηκαν ιδιαίτερα προβαρισμένοι (είναι κι όλοι τους αρχάριοι, βλέπετε) ήταν σαφώς ο ισχυρότερος μαγνήτης του φεστιβάλ (και το να τους βλέπεις δύο μέρες στη σειρά δεν είναι τελικά και τόσο άσχημο), αλλά είμαι σίγουρη ότι η live απήχησή τους θα ήταν μεγαλύτερη (και πιο ουσιαστική) αν δεν είχε προηγηθεί η λιτανεία στο λαμπρό παρελθόν του Cave. Σωστό μέρος, λάθος στιγμή;

ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ
Στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή αισθανόμουν ότι βρίσκομαι ολόκληρη την τρίτη και τελευταία ημέρα του ATP. Παρά τις γενναίες προσπάθειές μου, δεν πρόλαβα τον Ed Kuepper ("baby when you got to sleep, you got to sleep" – τουλάχιστον, Χρήστο, ο Jason με καταλαβαίνει), είδα για λίγο τους Silver Mt. Zion Orchestra, που σε γενικές γραμμές μου αρέσουν αλλά προτιμώ να τους ακούω ξαπλωμένη, βόλταρα στην παραλία, χαλάρωσα στο γρασίδι και μ’ αυτό το τουριστικό τέμπο πέρασα από τους White Magic (εκνευριστικά ανυπόφοροι χίπηδες) στους Mum Smokes (επιεικώς υποφερτά, ελαφρώς βαρεμένα ποπάκια) κι από τους Small Knives (Simon & Garfunkel-μετά-τη-λοβοτομή) στους Tren Brothers (δηλαδή στους Dirty Three χωρίς τον Warren Ellis -έλεος πια). Έχοντας επιτυχώς αποφύγει διάφορες Tara Jane O’Neil και Mary Margaret O’Hara και πάει Ο’λέγοντας, στάθηκα λίγο περισσότερο (όσο άντεξα δηλαδή) στη Joanna Newsom από το μικρό σπίτι στο λιβάδι (καλά, το κοριτσάκι μιλάμε είναι για σφαλιάρες: την έχετε ίσως ακούσει να τραγουδάει, αλλά δεν έχετε ακούσει τίποτε αν δεν την ακούσετε να μιλάει) και την Cat Power με το trailer park chic της (από κοντά, μια φτηνής αισθητικής γκόμενα με αδιάφορης αισθητικής μουσική και, παρεμπιπτόντως, αντικείμενο φοβερών διαξιφισμών στο τέλος της βραδιάς -έχουμε μια ανοιχτή συζήτηση, μην ξεχνιόμαστε παιδιά). Με εξαίρεση την επανάληψη της πατέντας Nick Cave/Grinderman, το μόνο πράγμα που μου τράβηξε το ενδιαφέρον όλη μέρα ήταν ο DJ με το μπλουζάκι Dead Moon στο Crazy Horse. Για τη μουσική, εννοείται.

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΕΙ
Στα συν: η οργάνωση (απλά άψογη), το κοινό (πιο "σοβαρό" απ’ αυτό των μεγάλων φεστιβάλ, ίσως να έφταιγε βέβαια κι η μουσική), το vibe (πολύ χαλαρό). Στα πλην: το accommodation (ένα upgrade το έπαιρνε), το line-up (τουλάχιστον δύο upgrade), το vibe (δες παραπάνω).

Αφήνοντας πάντως το Minehead, πήρα μαζί μου (μαζί με τη διαπίστωση ότι οι Dirty Three έχουν χάλια γούστο) τις εξείς βαθιά βιωματικές αλήθειες:
-Δε θέλω να ξαναδώ μπροστά μου άνθρωπο με μούσι/γενειάδα/μουστάκι (ή ένα συνδυασμό αυτών).
-Δε θέλω να ξανακούσω singers/songwriters, γυναίκες ή άντρες.
-Δε θέλω να ξανακούσω άρπες, λύρες, μπαλαλάικες.
-ΘΕΛΩ να δω νεαρά παιδιά να χτυπιούνται στη σκηνή σα να μην υπάρχει αύριο κι όχι (μόνο) μεσήλικες ρόκερ να αναδεύουν το παρελθόν τους -το συγκεκριμένο Αll Tomorrow’s Parties θα μπορούσε να μετονομαστεί σε All Yesterday’s Parties, και τα πάρτι του χτες δεν είναι απαραίτητα τα καλύτερα.

Link
www.atpfestival.com/events/the-dirty-three/

Διάβασε επίσης...
Ποτέ ξανά
Αν και είμαστε σίγουροι ότι αυτή είναι μόνο η αρχή. Οπότε, μπορεί να ξεχνιόμαστε στα πράγματα που μας σώζουν την ψυχή - τους δίσκους μας, τις ταινίες μας, τα βιβλία μας -  όμως ας είμαστε έτοιμοι. Τα χειρότερα έρχονται...  
Συνέχεια...
Track 2
Εδώ είμαστε! Πρώτος (και κουτσός) μήνας Mixtape.grΚατ' αρχάς, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υποδοχή αυτό το μήνα, ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, τις παρατηρήσεις σας (μικρό παιδάκι είναι, θα διορθωθεί) και τα μηνύματά σας, είτε μέσω e-mail, είτε μέσω της σελίδας μας myspace, αν και όλα αυτά θα τα ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
Я ЛЮБЛЮ СЕКС С МНОЖЕСТВОМ ЛЮДЕЙ- Για το ξεκίνημα κάτι γελαστικό. Διαβάστε αυτό το υπόδειγμα σύγχρονης δημοσιογραφίας (άφησα επίτηδες το όνομα του...δημοσιογράφου για να μπορέσετε να εκτιμήσετε τους νέους σας μέντορες) και μετά φέρτε στο μυαλό σας την παρακάτω σκηνή.Η Amy Lee ετοιμάζει βιαστικά τις βαλίτσες της για την Ευρωπαική ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 24/04/2009 με καλεσμένους τους Μαύρο Κόκκινο
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζει ο Ηλίας Πυκνάδας, με καλεσμένους τους Θοδωρή Σουρβίνο και Στάθη Γυφτόπουλο των Μαύρο Κόκκινο, οι οποίοι και ντύνουν μουσικά την εκπομπή.   Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Μαύρο Κόκκινο - Σαντ ...
Συνέχεια...
Athens Digital Week @ Τεχνόπολις 17-18-19 Οκτωβρίου 2008
Όσοι βρέθηκαν στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων το τελευταίο τριήμερο της περασμένης εβδομάδας πήραν μια οπτική κυρίως, και όχι διαδραστική, γεύση για τις νέες τεχνολογίες, που είναι πλέον προσιτές στο ευρύ κοινό. Πολλοί οι χορηγοί, πολλοί οι συνδιοργανωτές αλλά δυστυχώς μικρή η προσέλευση του κόσμου. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον, από τεχνολογικής και ...
Συνέχεια...
Μήπως ξεχνάμε εύκολα;;;
Μπορεί σήμερα οι Αμερικάνοι να γιορτάζουν την ημέρα ανεξαρτησίας τους, αλλά εμείς οι Έλληνες έχουμε έναν διαφορετικό λόγο να γιορτάζουμε εδώ και μερικά χρόνια, αν και ρίχνοντας μιά ματιά στις σημερινές ειδήσεις στο διαδίκτυο διαπίστωσα πως μάλλον λίγοι θυμήθηκαν πως σαν σήμερα το 2004 γίναμε Πρωταθλητές Ευρώπης στο Ποδόσφαιρο και ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 27/02/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζουν ο Πάρης Παπαβλασόπουλος και η Χριστιάνα Φινέ.      Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Faith No More - Ashes to AshesKyte - Bridges in the SkyHold Steady - Party PitThe Pains of Being ...
Συνέχεια...
Βlack Powder
Είχα έτοιμο εδώ και μέρες το επόμενο κομμάτι μου, Μαγειρεύοντας με Αλκοόλ-Κεφάλαιο 3, όταν πριν από λίγες μέρες αποφάσισα να το αναβάλω γιατί κάτι μου συνέβη.Μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα λοιπόν ένα βράδυ και με μαύρα μάτια από την αυπνία αποφάσισα να το αντικαταστήσω με ένα άλλο, για να τιμήσω την ...
Συνέχεια...
Digital Vibrations #2
Μουσικές πτήσεις στο σύννεφο, πολύ Apple, ένας ακόμα λαμπερός ψηφιακός γάμος, πατέντες, γκάφες, hackers παντού και πολλά μουσικά apps... Apple + Music in the Cloud = iCloud ? Στο προηγούμενο επεισόδιο πήρατε μία γεύση του τι εστί Music in the Cloud και Google Music, σε αυτό το επεισόδιο όμως είναι όλο ...
Συνέχεια...
Guttered
             Εντάξει, τί περιμένετε να γράψω τώρα; Ότι δε μου άρεσε; Ότι βαρέθηκα; Ότι έφυγα στα μισά; Ότι δεν πέρασα όλο το χειμώνα κολλημένη στο youtube, ζώντας για τη στιγμή που θ' ακούσω από κοντά τον Lanegan να τραγουδάει την αρχή της δεύτερης στροφής του "Papillon" και πεθαίνοντας για τη ...
Συνέχεια...
Post-Euro Bullets
Ναι. Καταντώ κουραστικός. Αλλά η αλήθεια είναι πως ήδη έχουν ξεκινήσει νομικές διαδικασίες για την έναρξη συλλόγου για την επιστροφή του Μανώλη Μαυρομάτη στα μικρόφωνα. Όχι. Δεν κάνω καθόλου πλάκα.Γελάτε; Καλά, όταν μου βρείτε άνθρωπο που έχει πει «Βγαινει η σεντρα, ο Μολινα κανει την εξοδο και χωρις κανενα λογο, ...
Συνέχεια...
Λήξτο ρε κουφάλα… (μέρος Α’)
Εικάζω πως τα εμπλεκόμενα σε αυτή την κόντρα μέρη θα διαφωνούν, αλλά την φετινή χρονιά στα γήπεδα της Ευρώπης δεν θα την θυμάται ο ποδοσφαιρικός πλανήτης για το Ελ Μούτσο Γκράφικο ξεκατίνιασμα επιπέδου δημοτικού, μεταξύ του Πρίγκιπα της Φαβέλας Ριβάλντο και του Κόκκαλη του Α'. Κατά κανόνα, στις περισσότερες χώρες, ...
Συνέχεια...
Aaaaaand aaalways look on the bright side of life…
- Λίγο πριν κατεβάσω τα ρολά για το καλοκαίρι (δεν πρόκειται να συμβεί, αλλά κάνει καλό εφέ για ξεκίνημα)- Τόσα χρόνια ο πανηλίθιος που ηγείτο της γνωστής χώρας ήταν κάτι σαν εύκολος στόχος. Δε χρειαζόταν και πολύ για να καταλάβεις με τι έχεις να κάνεις και να φερθείς ανάλογα. Με ...
Συνέχεια...
Did It All Over Again: Primavera Sound 08
Αυτό που με χαλάει περισσότερο στη Βαρκελώνη είναι αυτή η γαμημένη υγρασία που μου φριζάρει τα μαλλιά. Εντάξει, είχα κι άλλες ανησυχίες για το τριήμερο του Primavera (θα έχουν εκείνες τις ωραίες πίτσες που είχαν πέρσι; θα προλάβω τους Fuck Buttons;), αλλά τίποτα δε συγκρίνεται με το εφιαλτικό ερώτημα "θα ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Summer Lovin
¶ντε ντε. ¶ιντε να τελειώνουμε με τους μαλάκες γιατί έχουμε και δουλειές. Γιατί ποιος χέζεται για την superliga ; Πραγματικά και με το χέρι στην καρδιά.Ωραίο ήταν εφέτο δε λέω, είχε λίγο αγωνία, αλλά ποιος πραγματικός οπαδός της γραφικότητας και του ποδοσφαιρικού σουρεαλισμού, μπορεί να μας κοιτάξει στα μάτια και ...
Συνέχεια...
Με αφορμή το Πάσχα
(και όλες τις άλλες γιορτές που αφήνουν την Αθήνα στους κατοίκους της και απομακρύνουν τους επισκέπτες- αρμένικη βίζιτα όπως θα χαρακτηριζόταν εκλαϊκευμένα- που της έχουν κατσικωθεί) Είμαι πρόθυμη και πανέτοιμη να με λιθοβολήσετε και να μου κολλήσετε τη ρετσινιά της ρατσίστριας μα θα το πω γιατί θα σκάσω: Αντί να ...
Συνέχεια...
And Justice for All – Υπόθεση Βάλνερ
Όταν μεταξύ Αναγέννησης και Διαφωτισμού ο Τσεζάρε Μπεκάρια έδινε την δική του μάχη απέναντι στο σκοταδισμό διατυπώνοντας την θέση πως ο σκοπός της δικαιοσύνης και του νόμου δεν είναι να τιμωρούν αλλά να προλαμβάνουν το έγκλημα και την παρανομία, έθεσε ξεκάθαρα και τις βάσεις του θαυμαστού μεγαλείου που στην χώρα ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Γιούρο Ντάνσινγκ
Το παρόν κείμενο γράφεται μερικές ώρες πριν την έναρξη των εχθροπραξιών της στήλης στο Nixon, προς τιμήν της διοργάνωσης που αυτόν τον καιρό απασχολεί τον ύπνο, τον ξύπνιο, τον ενδιάμεσο και μια παρέα Νορβηγών που βρήκαν στον δρόμο. Το παρόν κείμενο γράφεται μερικές ώρες μετά την αναμενόμενα γραφική πρεζ κονφερανζ ...
Συνέχεια...
Αδικία, Γραφικότητα και Ιδρώτας
Τέλειωσε το πρωτάθλημα. Είδηση μεγατόνων. Ο Ολυμπιακός το σήκωσε για πολλοστή φορά. Στην ξερή μας. Να το έπαιρνε ο Θρασύβουλος να κάναμε πανηγύρι. Αλλά περισσότερα για τους καμικάζι του Αναστασάκου απο του χρόνου.Μπράβο μαλάκα Ριβάλντο. Μπράβο γραφικοί φίλοι μου ΑΕΚτζήδες (γιατί είμαι δικός σας, αλλά τι να λέμε τώρα) που ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 29/05/2009 με καλεσμένους τους Poly Quartet
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει ο Ανδρέας Βιολάρης με καλεσμένο τον Κώστα Γιαξόγλου των Poly Quartet  1. Yiannis Kasetas - Redman blues2. Poly Quartet - Fairy dance3. George Kontrafouris - Cool Rider4. The Bad Plus - Lithium5. Blazin' Quartet - Alexandria6. ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 15/1/2010
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει ο Χρήστος Νύχτης.    PlaylistIntro (Folk Implosion - Serge) 1. Ladytron: The Way That I Found You 2. Little Boots: Stuck on Repeat 3. Marsheaux: Breakthrough 4. Stereolab : John Cage Bubblegum 5. Vampire Weekend: Cousins 6. Fiery Furnaces: Birdie ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life
 - Μάλλον θα τη σταματήσω τη στήλη, δε γίνεται αλλιώς. Τον τελευταίο καιρό κάθε φορά που πάω να τη στείλω όλο και κάτι γίνεται και πάιρνει αναβολή. Αυτή τη φορά είχαμε την εικαστική παρέμβαση σε βιτρίνες μαγαζιών και αυτοκίνητα σε μία ακτίνα λίγων οικοδομικών τετραγώνων, μερικά μόλις μέτρα από τα ...
Συνέχεια...
Digital Vibrations
Μια χαρά τα cd, super τα βινύλια, ρομαντικότατες οι κασσέτες, αλλά αγαπητοί και αγαπητές ξεχάστε τη μουσική (βιομηχανία) όπως την ξέρατε μέχρι τώρα.. Μουσική εν έτη 2011 σημαίνει ήχος, εικόνα, iPod, YouTube, SoundCloud και ένα κάρο άλλες υπηρεσίες που όλοι λιώνουμε κάθε μέρα. So, και σκεπτόμενοι όσο γίνεται λίγο πιο πέρα από το ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 05/10/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από το Πάρη Παπαβλασόπουλο και τον εκλεκτό καλεσμένο του Μάνο Μπούρα.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Welder - Ants are Small*Lusine - SlurTycho - PbsMinotaur Shock - This Plane ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 20/03/2009
Αυτή την εβδομάδα, στο Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν οι Λευτέρης Κουσίδης και Παναγιώτης Κονδύλης.   Handsome Furs - Radio Kaliningrad'Franz Ferdinand - 'Lucid Dreams'Ladyhawke - 'Paris Is Burning'Santogold - 'Shove It (3-6 Mafia & Project Pat Remix)'Phoenix - '1901'Ariel Pink's Haunted Graffiti - 'Evolution's ...
Συνέχεια...
Ρομπέρτο Σολδάδο: «Ναι τρώω Φρίσκις»
Οι πληροφορίες μας ήθελαν τον νεαρό Ρομπέρτο Σολδάδο να συχνάζει στην καφετερία «Λοθ Αμίγοθ γκράντε Μπαλαδόροθ», όπου σύχναζαν όλοι οι αναπληρωματικοί της Μαδρίτης. Ο ίδιος ο Ρομπέρτο όταν μας είδε δεν εξεπλάγην. ¶λλωστε αυτό έλειπε. Ο Σολδάδο ακούει Ελλάδα και του κάνει τίκλι τικλι. Ξεκάθαρα. Αν αμφιβάλετε, διαβάσατε παρουκάτω. Τα ...
Συνέχεια...
Η Διεθνής Αμνηστία σε χρειάζεται για το μεγαλύτερο ανθρώπινο μωσαϊκό στην Αθήνα για αεροφωτογράφηση!
Η Διεθνής Αμνηστία και η Circle Up Now διοργανώνουν στην Αθήνα την κεντρική εκδήλωση της διεθνούς οργάνωσης για μια θετική κληρονομιά για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες Πεκίνο 2008.300 εθελοντές θα σχηματίσουν με τα σώματά τους ένα ανθρώπινο μωσαϊκό, μια εικόνα δηλαδή σχηματισμένη από ανθρώπινα ...
Συνέχεια...
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Μούδιασμα (με χαμόγελο όμως) την στιγμή που βλέπαμε εκατοντάδες νέα παιδιά να τα βάζουν το πρωί με ευφάνταστους τρόπους με τις αστυνομικές δυνάμεις στο Σύνταγμα...Οργή παρακολουθώντας το μεσημέρι σε ζωντανή διακαναλική μετάδοση τα τηλεοπτικά κανάλια να κάνουν ζουμ στο πρόσωπο της μητέρας του Αλέξανδρου, εκεί στο κοιμητήριο του Παλαιού Φαλήρου...Γαλήνη ...
Συνέχεια...
Euroβολιές
Οι πονεμένες αυτές γραμμές γράφονται λίγες ώρες πριν τα ματς του ομίλου της Ελλάδας και μερικές ώρες μετά το πέρας του πρώτου ημιχρόνου ποδοσφαιρικής θαλπωρής που επιμελείται το Boom Boom Becker στο Nixon, το τόσο τίμιο αυτό μπαρ.Βροντερό παρών φώναξαν εχτές μεταξύ άλλων, ο Lee Morgan, o Razvan Rat, μια ...
Συνέχεια...
Απλά μαθήματα ποδοσφαίρου εις την Βαρβαρικήν
Τι μάθαμε αυτόν τον καιρό κυρίες και κύριοι;*** Ότι σιγά σιγά, μέχρι και οι πιο καλοπροαίρετοι πρέπει να αποδεχτούν ότι Δημήτρης «Πινόκιο» Παπαδόπουλος είναι λίγο απατεωνάκος. Μην ακούω μαλακίες τύπου «πέσανε να τόνε φάνε τον άνθρωπα τώρα που τις έκανε τις κουτσουκέλες μαζεμένες». Τρίχες. Ο Παπαδόπουλος όπως και πολλοί άλλοι ...
Συνέχεια...
Ποτέ ξανά
Track 2
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Ακούστε την εκπομπή της 24/04/2009 με καλεσμένους τους
Athens Digital Week @ Τεχνόπολις 17-18-19 Οκτωβρίου 2008
Μήπως ξεχνάμε εύκολα;;;
Ακούστε την εκπομπή της 27/02/2009
Βlack Powder
Digital Vibrations #2
Guttered
Post-Euro Bullets
Λήξτο ρε κουφάλα… (μέρος Α’)
Aaaaaand aaalways look on the bright side of
Did It All Over Again: Primavera Sound 08
Το Τέλος της Λογικής – Summer Lovin
Με αφορμή το Πάσχα
And Justice for All – Υπόθεση Βάλνερ
Το Τέλος της Λογικής – Γιούρο Ντάνσινγκ
Αδικία, Γραφικότητα και Ιδρώτας
Ακούστε την εκπομπή της 29/05/2009 με καλεσμένους τους
Ακούστε την εκπομπή της 15/1/2010
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Digital Vibrations
Ακούστε την εκπομπή της 05/10/2008
Ακούστε την εκπομπή της 20/03/2009
Ρομπέρτο Σολδάδο: «Ναι τρώω Φρίσκις»
Η Διεθνής Αμνηστία σε χρειάζεται για το μεγαλύτερο
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Euroβολιές
Απλά μαθήματα ποδοσφαίρου εις την Βαρβαρικήν