…Τα λέγαμε και στο αυτοκίνητο, στον long and windy road προς το Minehead: αυτό θα ήταν το underdog ανάμεσα στα All Tomorrow’s Parties, ένα φεστιβάλ στημένο από μια (μουσάτη) αυστραλέζικη μπάντα, που μάζεψε όλους τους (μουσάτους) Αυστραλούς φίλους της, αδράζοντας (απ’ τα μούσια) την ευκαιρία να τα πιουν όλοι μαζί στο εξωτικό περιβάλλον του Butlins Holiday Resort.

Θα ήταν μια εμπειρία, δε το συζητάμε, όσο συμπληρωνόταν το line-up πάντως -που είχε ξεκινήσει υποδειγματικά, με Grinderman και Spiritualized για κράχτες- το έβλεπα να εξελίσσεται σ’ ένα εφιαλτικό hippy-folk convention, μ’ όλους αυτούς τους ξεψυχισμένους singers/songwriters κι όλες αυτές τις αγάμητες chanteuses να γρατζουνάνε κιθάρες, βιολιά και γιουκαλίλι μπροστά σε μερικές χιλιάδες μεθυσμένα Aγγλάκια. Fuck it, σκέφτηκα (positive thinking), θα είμαστε μια παρέα 8 άτομα, θα είμαστε δίπλα στη θάλασσα, θα έχουμε ένα ψυγείο γεμάτο αλκοόλ κι ένα ζεστό κρεβάτι σε απόσταση αναπνοής απ’ τις σκηνές -μπορώ να σκεφτώ πολύ χειρότερους τρόπους για να περάσει κανείς ένα τριήμερο…

ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ
dt…Αφού τακτοποιηθήκαμε στο "chalet" μας (ας γελάσω) με τη γλαφυρή ονομασία Jellyfish Green, στην περιοχή Oyster Bay (ένας συνδυασμός κατασκηνώσεων του ΠΙΚΠΑ και των "Πουλιών" του Χίτσκοκ -τα οποία γαμημένα πουλιά δε μ’ αφήσαν να κλείσω μάτι), αμοληθήκαμε ατάκτως προς τις τρεις "σκηνές" (ένας συνδυασμός επαρχιακού κέντρου διασκεδάσεως και σαλονιού κρουαζιερόπλοιου -όχι το πιο rock’n’roll setting, αλλά μ’ έναν παράδοξο τρόπο ευχάριστα cheesy).

Η πρώτη εμφάνιση των Only Ones μετά από 25 χρόνια, που άνοιξε για μένα το συναυλιακό τριήμερο, ήταν συμπαθητική αλλά no big deal -ελπίζω τουλάχιστον να έχουν τα δικαιώματα για το "Another Girl, Another Planet" (όχι baby), που στην Αγγλία έχει εν τω μεταξύ …αναβαθμιστεί ως jingle της Vodafone. Η σχεδόν καρτουνίστικη, heroin chic παρουσία του Peter Perrett (ειλικρινά, δε νομίζω να έχω δει πιο αδύνατο άνθρωπο στη ζωή μου) εμπεριείχε πάντως ένα στοιχείο (παρακμιακού) ρομαντισμού, ένα προκαταβολικό punk rock αντίδοτο σε ότι ακολούθησε…

Οι Magnolia Electric Co. ήταν ο απόλυτος big sleep (πώς μπορεί κανείς ν’ ακούει τέτοια πράγματα, σας παρακαλώ, εξηγήστε μου), τους Dirty Three τους έχω πετύχει σε κραταιότερες εποχές (επιπλέον, ο Warren Ellis μίλαγε πολύ κι εκείνη τη στιγμή αυτό που με τράβαγε περισσότερο ήταν οι μυρωδιές από το Pizza Hut), για τον Ψαραντώνη τί να σας πω τώρα, μπορεί να ήταν η cult φιγούρα του φεστιβάλ (κρυφάκουσα μάλιστα τον Mick Harvey να τον επαινεί στον James Johnston) αλλά, ναι, εντάξει, ωραίο αστείο, τους Art Of Fighting δεν τους άντεξα πάνω από δύο κομμάτια και, βασικά, το μόνο που με κράτησε στα πόδια μου ήταν α. οι καρέκλες του Centre Stage και β. η αναμονή για τους Devastations. Enter, η πρώτη μεγάλη απογοήτευση του ATP. Καμία σχέση με προηγούμενες εμφανίσεις τους στο Βερολίνο, καμία σχέση με την εμφάνισή τους στην Αθήνα: ένα 45λεπτο σετ αποτελούμενο σχεδόν αποκλειστικά από ατάκτως ερριμμένα καινούργια τραγούδια κι ένα attitude τόσο ξενερωματικά cocky, που αμφιβάλλω αν θα μπορέσω να τους ξανακούσω ποτέ όπως πριν (Conrad αγόρι μου, μπορεί όλο αυτό το ποζεριλίκι να πιάνει στο χωριό σου, αλλά το ATP δεν είναι κοτέτσι και ως εκ τούτου δε χρειάζεται πετεινούς). Κρίμα δηλαδή, γιατί ο τύπος έχει γαμώ τις φωνές και 2-3 (άντε, 4-5) τραγούδια που με γονατίζουν.

ΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ
Αυτό που με γονάτισε, όχι μεταφορικά, τη δεύτερη μέρα ήταν το πήγαινε-έλα από σκηνή σε σκηνή, καθότι αυτοί οι άσχετοι οι Dirty Three (ή όποιοι τέλος πάντων κανονίζουν το πρόγραμμα) έβαλαν όλα τα γκρουπ που ήθελα να δω να παίζουν τις ίδιες ώρες. Οι Low ήταν συμπαθητικοί, αλλά πολύ low για πρώτο πράγμα μόλις έχεις ανοίξει τα μάτια σου, ο Alan Vega ήταν το αποκορύφωμα της ανθρώπινης γελοιότητας (και ματαιοδοξίας, υποθέτω), ένα αλαλάζον λείψανο μ’ ένα κακόηχο τεκνοειδές beat, ο Yann Tiersen με τον lightweight θόρυβό του ήταν τουλάχιστον αξιοπρεπής (το δεύτερο γαλλικό σχήμα που είδα αργότερα το ίδιο βράδυ, οι Youpi Youpi Yeah, ήταν μια μικρή έκπληξη -επιτέλους, λίγος σύγχρονος ήχος), οι Αυστραλοί Drones ήταν μια μεγαλύτερη έκπληξη, ένα φοβερά δεμένο, φοβερά βρώμικο swamp rock σχήμα, αγαλλίαση ώτων για τους απανταχού fan των Gun Club, η Nina Nastasia με τον Jim White αντιθέτως ήταν σκέτος ύπνος, ενώ οι Einstürzende Neubauten, που έκλεισαν τη βραδιά, έχουν πλέον "εξελιχθεί" σ’ ένα μάλλον βαρετό, arty σχήμα, με τον Blixa να επιδεικνύει το τευτονικό χιούμορ του και να μουρμουρίζει αφελείς μονόλογους κάτω απ’ τις αφέλειές του (μπορεί πάντως να έχει χάλια κούρεμα, αλλά τουλάχιστον δεν έχει μούσι).

Ανάμεσα σ’ όλα αυτά (και σε μερικά ακόμη που δεν πρόλαβα), έλαβαν χώρα και οι (τελικά) τρεις καλύτερες εμφανίσεις του φεστιβάλ -με αυστηρά υποκειμενική αξιολογική σειρά: Scientists, Spiritualized και Grinderman. Τί να πω τώρα για τους Scientists; Τους είχα πρωτοδεί δυο-τρία χρόνια πριν στο Βερολίνο και ήξερα πόσο φοβεροί είναι live, αλλά αυτή η εμφάνισή τους στο ATP ήταν απλά απίστευτη: από το "Swampland" που άνοιξε το σετ τους μέχρι το "We Had Love" που το έκλεισε, ένα αδιάκοπο rock’n’roll ντελίριο. Υπερ-έντονο, υπερ-δυναμικό, υπερ-γαμάτο. Στα 50 του, ο Kim Salmon ηγείται ενός πραγματικού rock’n’roll τέρατος ("You guys are fucking amazing", φωνάζει κάποιος από κάτω, "Well, fucking thanks", απαντάει αυτός) και, ειλικρινά, δε θέλω καν να φανταστώ πώς θα ήταν αυτή η μπάντα 25 χρόνια πριν.

Τους Spiritualized, τουλάχιστον, τους έχω προλάβει στον καιρό τους, τους πρόλαβα μάλιστα και δύο βράδυα πριν, στο Λονδίνο, σ’ ένα γλυκύτατο (εντάξει, έχουμε και μερικές αδυναμίες) ακουστικό σετ, που μπορεί και να μ’ έκανε μια-δυο φορές ν’ ανατριχιάσω. Το κατανυκτικό περιβάλλον του Shepherd’s Bush Empire δε συγκρίνεται βέβαια με τη σκηνή του Skyline Pavillion του Butlins, η "Spiritualized Acoustic Mainline" όμως ήταν ατόφια εκεί -η ακουστική κιθάρα του Jason Pierce, το Fender Rhodes του Doggen, τέσσερα έγχορδα, τρεις gospel φωνές και μερικές υποδειγματικά ενορχηστρωμένες, γεμάτες εξάρσεις και παύσεις εκτελέσεις κομματιών Spiritualized και Spacemen 3. Το σετ τους ήταν μεν μικρότερο από το απολαυστικό δίωρο του Λονδίνου, αλλά γι’ αυτό πιο πυκνό σε highlights. Το "Sound Of Confusion" και το "I Think I’m In Love" κι ένα φοβερό meddley των "Ladies And Gentlemen We Are Floating In Space" και "Can’t Help Falling In Love" δυο φορές ζωντανά μέσα σε λίγες μέρες (και μια τρίτη που με περιμένει στη γωνία);;; Oh Lord, τί άλλο να ζητήσει κανείς;

…Αν πάντως κάποιος ζητούσε τον Nick Cave, δε θα έφευγε απογοητευμένος από το ATP: δύο σετ, ένα "solo" κι ένα ως Grinderman, δύο βραδιές στη σειρά -κι άλλα ονόματα εμφανίστηκαν δύο φορές, το πεντάωρο του Cave όμως (με το ό,τι αυτό συνεπάγεται…) δεν το πλησίασε κανείς. Το "solo" τμήμα της εμφάνισής του ήταν στην ουσία ένα mini-best of των Bad Seeds χωρίς τους Bad Seeds (αλλά με τους λοιπούς Grinderman), ελαφρώς σφιγμένο την πρώτη ημέρα, αισθητά πιο χαλαρό τη δεύτερη (όπου ο Cave έπαιρνε παραγγελιές, έπαιξε μάλιστα και το "Tupelo", την καλύτερη -κι απ’ ότι φάνηκε πιο αυθόρμητη- στιγμή ενός όχι-τραγικά-αναγκαίου σετ). Με το τέλος της "solo" εμφάνισης, ο Cave και οι λοιποί Grinderman αποσύρθηκαν απ’ τη σκηνή κι επανήλθαν ένα τέταρτο αργότερα ως …Grinderman. Χμ, ενδιαφέρον concept, Nick.

Η πρώτη ever εμφάνιση των Grinderman είχε ένα rocky start (ο Cave μπαίνει δυναμικά κραυγάζοντας τις πρώτες λέξεις του "Get It On", οι υπόλοιποι δεν καταφέρνουν ν’ ακολουθήσουν, αμηχανία, άντε πάλι η εισαγωγή του "Get It On"), αλλά μία δεόντως rocking συνέχεια. Ήταν εξάλλου αναμενόμενο: ο ξανανιωμένος Cave έδινε show, έπαιζε παράλληλα κιθάρα και πιάνο, χτυπιόταν μπροστά στο μικρόφωνο, έκανε ανάποδα ψαλίδια, αυτό το γαμημένο μουστάκι να μην είχε και θα μπορούσε σχεδόν να με πιάσει. Μη σας πω δηλαδή ότι πάνω στη σκηνή βρισκόταν επίσης ο Bobby Gillespie (επιτέλους, λίγο star allure) που έκανε δεύτερα φωνητικά, έπαιζε ντέφι και χόρευε (respect, Nick, δεν είναι και λίγο να έχεις τον Bobby Gillespie για αρκούδα σου). Οι Grinderman, αν και δε μου ακούστηκαν ιδιαίτερα προβαρισμένοι (είναι κι όλοι τους αρχάριοι, βλέπετε) ήταν σαφώς ο ισχυρότερος μαγνήτης του φεστιβάλ (και το να τους βλέπεις δύο μέρες στη σειρά δεν είναι τελικά και τόσο άσχημο), αλλά είμαι σίγουρη ότι η live απήχησή τους θα ήταν μεγαλύτερη (και πιο ουσιαστική) αν δεν είχε προηγηθεί η λιτανεία στο λαμπρό παρελθόν του Cave. Σωστό μέρος, λάθος στιγμή;

ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ
Στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή αισθανόμουν ότι βρίσκομαι ολόκληρη την τρίτη και τελευταία ημέρα του ATP. Παρά τις γενναίες προσπάθειές μου, δεν πρόλαβα τον Ed Kuepper ("baby when you got to sleep, you got to sleep" – τουλάχιστον, Χρήστο, ο Jason με καταλαβαίνει), είδα για λίγο τους Silver Mt. Zion Orchestra, που σε γενικές γραμμές μου αρέσουν αλλά προτιμώ να τους ακούω ξαπλωμένη, βόλταρα στην παραλία, χαλάρωσα στο γρασίδι και μ’ αυτό το τουριστικό τέμπο πέρασα από τους White Magic (εκνευριστικά ανυπόφοροι χίπηδες) στους Mum Smokes (επιεικώς υποφερτά, ελαφρώς βαρεμένα ποπάκια) κι από τους Small Knives (Simon & Garfunkel-μετά-τη-λοβοτομή) στους Tren Brothers (δηλαδή στους Dirty Three χωρίς τον Warren Ellis -έλεος πια). Έχοντας επιτυχώς αποφύγει διάφορες Tara Jane O’Neil και Mary Margaret O’Hara και πάει Ο’λέγοντας, στάθηκα λίγο περισσότερο (όσο άντεξα δηλαδή) στη Joanna Newsom από το μικρό σπίτι στο λιβάδι (καλά, το κοριτσάκι μιλάμε είναι για σφαλιάρες: την έχετε ίσως ακούσει να τραγουδάει, αλλά δεν έχετε ακούσει τίποτε αν δεν την ακούσετε να μιλάει) και την Cat Power με το trailer park chic της (από κοντά, μια φτηνής αισθητικής γκόμενα με αδιάφορης αισθητικής μουσική και, παρεμπιπτόντως, αντικείμενο φοβερών διαξιφισμών στο τέλος της βραδιάς -έχουμε μια ανοιχτή συζήτηση, μην ξεχνιόμαστε παιδιά). Με εξαίρεση την επανάληψη της πατέντας Nick Cave/Grinderman, το μόνο πράγμα που μου τράβηξε το ενδιαφέρον όλη μέρα ήταν ο DJ με το μπλουζάκι Dead Moon στο Crazy Horse. Για τη μουσική, εννοείται.

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΕΙ
Στα συν: η οργάνωση (απλά άψογη), το κοινό (πιο "σοβαρό" απ’ αυτό των μεγάλων φεστιβάλ, ίσως να έφταιγε βέβαια κι η μουσική), το vibe (πολύ χαλαρό). Στα πλην: το accommodation (ένα upgrade το έπαιρνε), το line-up (τουλάχιστον δύο upgrade), το vibe (δες παραπάνω).

Αφήνοντας πάντως το Minehead, πήρα μαζί μου (μαζί με τη διαπίστωση ότι οι Dirty Three έχουν χάλια γούστο) τις εξείς βαθιά βιωματικές αλήθειες:
-Δε θέλω να ξαναδώ μπροστά μου άνθρωπο με μούσι/γενειάδα/μουστάκι (ή ένα συνδυασμό αυτών).
-Δε θέλω να ξανακούσω singers/songwriters, γυναίκες ή άντρες.
-Δε θέλω να ξανακούσω άρπες, λύρες, μπαλαλάικες.
-ΘΕΛΩ να δω νεαρά παιδιά να χτυπιούνται στη σκηνή σα να μην υπάρχει αύριο κι όχι (μόνο) μεσήλικες ρόκερ να αναδεύουν το παρελθόν τους -το συγκεκριμένο Αll Tomorrow’s Parties θα μπορούσε να μετονομαστεί σε All Yesterday’s Parties, και τα πάρτι του χτες δεν είναι απαραίτητα τα καλύτερα.

Link
www.atpfestival.com/events/the-dirty-three/

Διάβασε επίσης...
Indie For The Masses
  Μερικές φορές αναρωτιέμαι, έχω ρίξει εγώ τα standards μου τόσο πολύ ή έχει ξαφνικά γεμίσει ο κόσμος cool άτομα που ακούνε σωστή μουσική; Φταίνε μήπως για όλα οι Strokes, φταίει η άνευ προηγουμένου πρόσβαση στην πληροφόρηση, ή μήπως τελικά αυτό που βιώνουμε στα double zero's δεν είναι παρά μία ακόμη ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
- Για αρχή ας είμεθα ελαφρώς ανεπίκαιροι λόγω τελικού Champions League.Εντάξει την κούπα δεν την παίρνει πάντα ο καλύτερος, αλλά όχι κι έτσι. Εντάξει ο σκοπός αγιάζει τα μέσα αλλά και πάλι όχι έτσι. Από το περσινό παγκόσμιο κύπελλο το ποδόσφαιρο έχει μπει σε χειμερία νάρκη με επιτυχίες τέτοιων ομάδων. ...
Συνέχεια...
Track 1
Εδώ είμαστε. Είναι 1η Φεβρουαρίου, και κάπως, με κάποιο «μαγικό» τρόπο, πληκτρολόγησες τα γου,γου,γου σου και την τελεία ως συνήθως και ύστερα συνέχισες με εφτά γράμματα m-i-x-t-a-p-e και κότσαρες και το .gr στο τέλος για να μην ξεχνάμε που βρισκόμαστε.Και τώρα διαβάζεις αυτές τις γραμμές, τις πρώτες στο Mixtape.gr, περιμένοντας ...
Συνέχεια...
Ο σχεδιαστής μόδας Χολέβας παρουσιάζει τη νέα κολεξιόν του, με την στήριξη της Alpha Copy / Nokia
Η Alpha Copy / Nokia συνεχίζει για τρίτη χρονιά την συνεργασία της με τον διακεκριμένο σχεδιαστή υψηλής ραπτικής Βλάση Χολέβα ως κύριος χορηγός της επίδειξης μόδας, που έχει προγραμματιστεί στο ξενοδοχείο Athenaeum Intercontinental για τις 17 Απριλίου στις 20:30μμ.Η διοργάνωση πραγματοποιείται προς τιμήν του Πανελλήνιου Σωματείου Γυναικών «Καλλιπάτειρα» και οι ...
Συνέχεια...
1η Ιουνίου 2007 -οι Έλληνες bloggers τιμούν την αδικοχαμένη Αμαλία Καλυβινού
Η Αμαλία Καλυβινού στα 30 της χρόνια αποχαιρέτησε πρόσφατα αυτό τον κόσμο, υποκύπτοντας στην επάρατη νόσο, η οποία δυστυχώς είχε φτάσει σε τέτοιο στάδιο που δεν της έδινε πολλές ελπίδες. Μετά από τρία χρόνια εξετάσεων, ένας επιμελητής νευρολογίας διέγνωσε αυτό που για άγνωστο λόγο δεν είχαν καταφέρει να εντοπίσουν σε ...
Συνέχεια...
Bullets
Είσαι απατεώνας Αφόνσο ¶λβες. Το λέω ενώπιον όλων. Και θα ξεσκεπαστείς στην Αγγλία, ως ένα κοινό μουγκρί, οπότε και θα σε στείλουν και σένα στην Σέλτικ να γλύφεις του παπούτσια του Φένεγκορ οφ Χέσελινκ μαζί με τον Σαμαρά. Τυχάρπαστε.Πολύ σωστή η κίνηση των ανθρώπων του Αστέρα Τρίπολης να διώξουν τον ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 03/04/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζουν οι Πάρης Παπαβλασόπουλος και Ηλίας Πυκνάδας.   Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Yeah Yeah Yeahs - Heads Will RollChris Cornell - Part of Me [Steve Aoki mix]Cut Off Your Hands - SorryPhoenix ...
Συνέχεια...
Introview
Είναι αλήθεια ότι λείψαμε. Πολύ. Αλλά φίλες και φίλοι της στήλης, όχι αδικαιολόγητα.Μετά απο σκέψεις και συνεδριάσεις το επιτελείο του Boom Boom Becker απεφάνθη ότι δεν μπορούν να συνεχιστούν κάποιες καταστάσεις που μας στοιχειώνουν κάθε καλοκαίρι. Δεν γίνεται αδέρφια. Δεν μπορεί να ακούγονται ΚΑΘΕ καλοκαίρι κάποια ονόματα ποδοσφαιριστών και να ...
Συνέχεια...
Έεεεεεεεελα, δεν το πιστεύω!!!
Στο επεισόδιο Νούμερο 3.546,48 του βαρετού έργου με τίτλο 'αθλητές που έκαναν χρήσεις απαγορευμένων ουσιών' ολόκληρος ο κόσμος (ΟΚ στην πλειοψηφία τους οι Αμερικάνοι) έμεινε 'άφωνος' μετά την παραδοχή της Μάριον Τζόουνς πως είχε κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών στους Ολυμπιακούς του Σίδνευ το 2.000. Επειδή το έργο έχει καταντήσει προβλέψιμο ...
Συνέχεια...
Stuck in a moment you can’t get out of
Αξίωμα: Rock κάνεις όταν είσαι πιτσιρικάς, ξέρεις - δεν ξέρεις μουσική και το κάνεις σαν να εξαρτάται η ζωή σου απ' αυτό. Όταν έχεις καύλα, πάθος, αμφισβήτηση και οργή. Όταν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο και δεν το πιστεύεις απλά, είσαι σίγουρος ότι μπορείς να το κάνεις. Όταν έχεις 3 ...
Συνέχεια...
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Μούδιασμα (με χαμόγελο όμως) την στιγμή που βλέπαμε εκατοντάδες νέα παιδιά να τα βάζουν το πρωί με ευφάνταστους τρόπους με τις αστυνομικές δυνάμεις στο Σύνταγμα...Οργή παρακολουθώντας το μεσημέρι σε ζωντανή διακαναλική μετάδοση τα τηλεοπτικά κανάλια να κάνουν ζουμ στο πρόσωπο της μητέρας του Αλέξανδρου, εκεί στο κοιμητήριο του Παλαιού Φαλήρου...Γαλήνη ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life
 - Αυτή τη φορά είπα να τη δώσω λίγο πριν αδειάσουν τα αστικά κέντρα μπας και δε γίνει τίποτα, αλλιώς την κόβω οριστικά πλέον...- Η μετάβαση από τον εικονικό στον πραγματικό κόσμο κρύβει πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις. Θεωρώ εμάς τα πουρά τυχερά γιατί προλάβαμε και μεγαλώσαμε παίζοντας σε αλάνες, σπάζοντας χέρια/πόδια, ...
Συνέχεια...
Ο “άγνωστος εμπρηστής” ξεσπαθώνει…
Πρόκειται για κείμενο που λάβαμε σήμερα μέσω mail.Πρωτογράφτηκε το 1992. Όμως με πολύ λίγες προσαρμογές (κυρίως χρονικές) αποτελεί την διαχρονική χάρτα των πυρκαγιών κάθε Αυγούστου. Μοιάζει κωμικό και ειρωνικό αλλά αν το καλοσκεφτείτε δεν είναι καθόλου και είναι εξαιρετικά επίκαιρο. Διαβάστε το και προβληματιστείτε:----------------Γράφει ο "άγνωστος εμπρηστής":Κύριε διευθυντά,Επειδή η πολιτική ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 05/12/2008
Αυτή την εβδομάδα, ο καλεσμένος της εκπομπής του mixtape.gr, Χρύσανθος Χριστοδούλου, frontman των Sugarmate, παρουσιάζει το πρώτο άλμπου του γκρουπ, "Someday You Will Be Mine".Παρουσίαση και μουσική επιμέλεια εκπομπής από τους Πάρη Παπαβλασόπουλο και Γιάννη Σαμούρκα.    Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick ...
Συνέχεια...
Ghosts
 ...Ένας μικρός κινηματογράφος, κρυμμένος στο βάθος μιας απ' αυτές τις τυπικά βερολινέζικες εσωτερικές "αυλές". Ο χρόνος εδώ έχει σταματήσει (κάπου στα '80s), το σκηνικό δε θα μπορούσε να είναι ιδανικότερο για την επίσκεψη αυτού ακριβώς του φαντάσματος. Του φαντάσματος της ανεξάρτητης μουσικής (as we used to know it). 'The Ghost Of ...
Συνέχεια...
Bullets over Kalogreza
Σήμερα η στήλη διαπίστωσε με λύπη πόσο κόστισε ο ποδοσφαιριστής Γκουστάβο Mad Dog Μαντούκα. Δεν είναι ότι δεν το είχαμε στο μυαλό μας, απλά τώρα που ξύρισε το κεφάλι και μετά την μεγαλειώδη εμφάνιση του στο derby θυμηθήκαμε ότι υπάρχει.Ακούστηκε στο τέλος του derby, στην θύρα 16 του ΟΑΚΑ: «καλά, ...
Συνέχεια...
Liquid Light – Η σταγόνα που δε θα “πέσει” ποτέ (εκτός εποχής)
Πριν μιλήσουμε για την πολυβραβευμένη σταγόνα (που δε θα "πέσει" ποτέ εκτός εποχής) ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Οι Benjamin Hopf και Constantin Wortmann, Γερμανοί σχεδιαστές που έχουν ονομάσει την εταιρία τους Büro für Form ("Office for form" ή ελληνιστή "Το γραφείο που ειδικεύεται στη φόρμα", δηλαδή στη ...
Συνέχεια...
Bullets – Σφαίρες πάνω από την Superleague
Τραυματίας ο Δέλλας, τραυματίας και ο Παπασταθόπουλος. Η φαντασίωση του κάθε φίλου της ΑΕΚ παίρνει πλέον, σάρκα και οστά. Στα γκολπόστ ο Μορέτο, με κεντρικό αμυντικό δίδυμο Ζεράλντο ¶λβες και Ασκάρατε. I got chills that multiplying.Στην πραγματικότητα είναι κατάσκοπος. Διπλός πράκορας. Με πέντε πρόσωπα και άλλα τόσα διαβατήρια, ο Τόμας ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
Я ЛЮБЛЮ СЕКС С МНОЖЕСТВОМ ЛЮДЕЙ- Για το ξεκίνημα κάτι γελαστικό. Διαβάστε αυτό το υπόδειγμα σύγχρονης δημοσιογραφίας (άφησα επίτηδες το όνομα του...δημοσιογράφου για να μπορέσετε να εκτιμήσετε τους νέους σας μέντορες) και μετά φέρτε στο μυαλό σας την παρακάτω σκηνή.Η Amy Lee ετοιμάζει βιαστικά τις βαλίτσες της για την Ευρωπαική ...
Συνέχεια...
Φεστιβάλ Νάξου | 24 Ιουλίου έως 3 Σεπτεμβρίου 2010
Κάθε χρόνο το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Νάξου ακολουθεί έναν διαφορετικό θεματικό άξονα.Εφέτος η επέτειος των 10 χρόνων φέρνει στο προσκήνιο τη σχέση του χρόνου με τη δημιουργία και την τέχνη.Συνεχίζοντας με την ίδια παιγνιώδη διάθεση, διατρέχει και συνοψίζει την μικρή του ιστορία όχι με αποτιμήσεις αλλά με τα πρόσωπα που ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 19/10/2008 με καλεσμένους τον Blend & τη Sugahspank!
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Aυτή την εβδομάδα, το εκλεκτό δίδυμο καλεσμένων των Ηλία Πυκνάδα και Ηρακλη Κορέλη, Blend & Sugahspank!, επιλέγει τις αγαπημένες του μουσικές και παρουσιάζει το παρθενικό δίσκο της πρώτης κυρίας της Cast-a-blast Records με το τίτλο "The Incredible / ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 05/10/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από το Πάρη Παπαβλασόπουλο και τον εκλεκτό καλεσμένο του Μάνο Μπούρα.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Welder - Ants are Small*Lusine - SlurTycho - PbsMinotaur Shock - This Plane ...
Συνέχεια...
To Τέλος της Λογικής: Η μαγική χώρα του Νικόλαου Κωστένογλου
Σκυλιά και ξένες γλώσσες: ένα snapshot απο την μαγική χώρα του Νικόλαου Κωστένογλου.Σταυροκοπιέται πιο συχνά και απο ιερομόναχο. Απο άποψη τακτικής παίζει να σκαμπάζει ότι κι εγώ για το φουα γκρα. Ίσως και λιγότερο. Αλλά για ετούτο δεν φταίει ο καψερός. Με τον Φερέρ που είχε απο δίπλα και ο ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 26/10/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Modrec - Art NaiveTrans Am - North East Rising SunGang Gang Dance - First CommunionSleepin Pillow - ...
Συνέχεια...
Το soundtrack ενός εθνικού αποκλεισμού
Κι ενώ στην Αγγλία το πένθος για τον αποκλεισμό από το επόμενο Euro είναι πανεθνικό και εξαιρετικά βαρύ. Ο Steve McLaren είναι persona non grata στο νησί, κάτι σαν τοιν Beckham όταν αστόχησε στο πέναλντι με τους Αργεντίνους.Ταυτόχρονα τα χιουμοριστικά κείμενα αρχίζουν κι αυτά να κάνουν την εμφάνισή τους. Ένα ...
Συνέχεια...
Πως να ασχοληθείς με τέχνη όταν συμβαίνουν όλα αυτά γύρω σου;
  Δεν είναι ρητορικό ερώτημα, είναι κάτι που απασχολεί αρκετούς από εμάς τη στιγμή που γράφουμε ένα κείμενο για μια συναυλία ή ανεβάζουμε ένα καλλιτεχνικό νέο. Ίσως η τέχνη είναι η αυτοπροστασία μας, ένα διάλειμμα από την πραγματικότητα. Ο τρόπος να ξεχαστείς και να καθαρίσει λίγο το μυαλό, βλέποντας λόγου χάρη ταινίες, ...
Συνέχεια...
Bullets in the Head
Συγχαρητήρια στο ποδοσφαριστή της Stoke City Λίαμ Λόρενς, που δίνει νέα διάσταση στην εκλεπτυσμένη κατηγορία των παράξενων τραυματισμών. Ο αμυντικός των Potters έπαιζε μπάλα με τον σκύλο του στην αυλή του σπιτιού του και την ώρα που επιχείρησε να τον ντριπλάρει, πάτησε πάνω στον αμυντικό βράχο ονόματι Αζόρ και γύρισε ...
Συνέχεια...
Νέα, Τεχνολογία, Μπούρδες.
Ένας 17άχρονος μαθητής λυκείου απ΄το Chicago, μετά από έρευνα, παρέθεσε σε μία ομάδα επιστημόνων μία μελέτη η οποία αποδεικνύει την αδυναμία λειτουργίας βηματοδοτών σε ανθρώπους όταν αυτοί χρησιμοποιούν ipods. Η έρευνα έγινε σε 100 ανθρώπους με μέση ηλικία τα 77 χρόνια, και στους περισσότερους, όταν το ipod ήταν περίπου 5 ...
Συνέχεια...
Aπό που πάνε για το πάρκο, μανδάμ;
Με αφορμή το άδικο ξυλίκι στο πάρκοΠεδίον ¶ρεως Φύτεψε κι εσύ μια σφαίρα (μπορείς!)Μινωϊκός πολιτισμός Μια παλιά αμαρτία επιδεινώνεται με το πέρασμα του χρόνου: ο λόγος για το σκάνδαλο του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου. Οι ρεπορταζιακές πένες αγγίζουν το θέμα συχνά αλλά ο Σύλλογος, παρά τις διαπιστωμένες παρανομίες του (επεκτάσεις με ...
Συνέχεια...
Track 1
Εδώ είμαστε. Είναι 1η Φεβρουαρίου, και κάπως, με κάποιο «μαγικό» τρόπο, πληκτρολόγησες τα γου,γου,γου σου και την τελεία ως συνήθως και ύστερα συνέχισες με εφτά γράμματα m-i-x-t-a-p-e και κότσαρες και το .gr στο τέλος για να μην ξεχνάμε που βρισκόμαστε.Και τώρα διαβάζεις αυτές τις γραμμές, τις πρώτες στο Mixtape.gr, περιμένοντας ...
Συνέχεια...
Indie For The Masses
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Track 1
Ο σχεδιαστής μόδας Χολέβας παρουσιάζει τη νέα κολεξιόν
1η Ιουνίου 2007 -οι Έλληνες bloggers τιμούν την
Bullets
Ακούστε την εκπομπή της 03/04/2009
Introview
Έεεεεεεεελα, δεν το πιστεύω!!!
Stuck in a moment you can’t get out
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Ο “άγνωστος εμπρηστής” ξεσπαθώνει…
Ακούστε την εκπομπή της 05/12/2008
Ghosts
Bullets over Kalogreza
Liquid Light – Η σταγόνα που δε θα
Bullets – Σφαίρες πάνω από την Superleague
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Φεστιβάλ Νάξου | 24 Ιουλίου έως 3 Σεπτεμβρίου
Ακούστε την εκπομπή της 19/10/2008 με καλεσμένους τον
Ακούστε την εκπομπή της 05/10/2008
To Τέλος της Λογικής: Η μαγική χώρα του
Ακούστε την εκπομπή της 26/10/2008
Το soundtrack ενός εθνικού αποκλεισμού
Πως να ασχοληθείς με τέχνη όταν συμβαίνουν όλα
Bullets in the Head
Νέα, Τεχνολογία, Μπούρδες.
Aπό που πάνε για το πάρκο, μανδάμ;
Track 1