…Τα λέγαμε και στο αυτοκίνητο, στον long and windy road προς το Minehead: αυτό θα ήταν το underdog ανάμεσα στα All Tomorrow’s Parties, ένα φεστιβάλ στημένο από μια (μουσάτη) αυστραλέζικη μπάντα, που μάζεψε όλους τους (μουσάτους) Αυστραλούς φίλους της, αδράζοντας (απ’ τα μούσια) την ευκαιρία να τα πιουν όλοι μαζί στο εξωτικό περιβάλλον του Butlins Holiday Resort.

Θα ήταν μια εμπειρία, δε το συζητάμε, όσο συμπληρωνόταν το line-up πάντως -που είχε ξεκινήσει υποδειγματικά, με Grinderman και Spiritualized για κράχτες- το έβλεπα να εξελίσσεται σ’ ένα εφιαλτικό hippy-folk convention, μ’ όλους αυτούς τους ξεψυχισμένους singers/songwriters κι όλες αυτές τις αγάμητες chanteuses να γρατζουνάνε κιθάρες, βιολιά και γιουκαλίλι μπροστά σε μερικές χιλιάδες μεθυσμένα Aγγλάκια. Fuck it, σκέφτηκα (positive thinking), θα είμαστε μια παρέα 8 άτομα, θα είμαστε δίπλα στη θάλασσα, θα έχουμε ένα ψυγείο γεμάτο αλκοόλ κι ένα ζεστό κρεβάτι σε απόσταση αναπνοής απ’ τις σκηνές -μπορώ να σκεφτώ πολύ χειρότερους τρόπους για να περάσει κανείς ένα τριήμερο…

ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ
dt…Αφού τακτοποιηθήκαμε στο "chalet" μας (ας γελάσω) με τη γλαφυρή ονομασία Jellyfish Green, στην περιοχή Oyster Bay (ένας συνδυασμός κατασκηνώσεων του ΠΙΚΠΑ και των "Πουλιών" του Χίτσκοκ -τα οποία γαμημένα πουλιά δε μ’ αφήσαν να κλείσω μάτι), αμοληθήκαμε ατάκτως προς τις τρεις "σκηνές" (ένας συνδυασμός επαρχιακού κέντρου διασκεδάσεως και σαλονιού κρουαζιερόπλοιου -όχι το πιο rock’n’roll setting, αλλά μ’ έναν παράδοξο τρόπο ευχάριστα cheesy).

Η πρώτη εμφάνιση των Only Ones μετά από 25 χρόνια, που άνοιξε για μένα το συναυλιακό τριήμερο, ήταν συμπαθητική αλλά no big deal -ελπίζω τουλάχιστον να έχουν τα δικαιώματα για το "Another Girl, Another Planet" (όχι baby), που στην Αγγλία έχει εν τω μεταξύ …αναβαθμιστεί ως jingle της Vodafone. Η σχεδόν καρτουνίστικη, heroin chic παρουσία του Peter Perrett (ειλικρινά, δε νομίζω να έχω δει πιο αδύνατο άνθρωπο στη ζωή μου) εμπεριείχε πάντως ένα στοιχείο (παρακμιακού) ρομαντισμού, ένα προκαταβολικό punk rock αντίδοτο σε ότι ακολούθησε…

Οι Magnolia Electric Co. ήταν ο απόλυτος big sleep (πώς μπορεί κανείς ν’ ακούει τέτοια πράγματα, σας παρακαλώ, εξηγήστε μου), τους Dirty Three τους έχω πετύχει σε κραταιότερες εποχές (επιπλέον, ο Warren Ellis μίλαγε πολύ κι εκείνη τη στιγμή αυτό που με τράβαγε περισσότερο ήταν οι μυρωδιές από το Pizza Hut), για τον Ψαραντώνη τί να σας πω τώρα, μπορεί να ήταν η cult φιγούρα του φεστιβάλ (κρυφάκουσα μάλιστα τον Mick Harvey να τον επαινεί στον James Johnston) αλλά, ναι, εντάξει, ωραίο αστείο, τους Art Of Fighting δεν τους άντεξα πάνω από δύο κομμάτια και, βασικά, το μόνο που με κράτησε στα πόδια μου ήταν α. οι καρέκλες του Centre Stage και β. η αναμονή για τους Devastations. Enter, η πρώτη μεγάλη απογοήτευση του ATP. Καμία σχέση με προηγούμενες εμφανίσεις τους στο Βερολίνο, καμία σχέση με την εμφάνισή τους στην Αθήνα: ένα 45λεπτο σετ αποτελούμενο σχεδόν αποκλειστικά από ατάκτως ερριμμένα καινούργια τραγούδια κι ένα attitude τόσο ξενερωματικά cocky, που αμφιβάλλω αν θα μπορέσω να τους ξανακούσω ποτέ όπως πριν (Conrad αγόρι μου, μπορεί όλο αυτό το ποζεριλίκι να πιάνει στο χωριό σου, αλλά το ATP δεν είναι κοτέτσι και ως εκ τούτου δε χρειάζεται πετεινούς). Κρίμα δηλαδή, γιατί ο τύπος έχει γαμώ τις φωνές και 2-3 (άντε, 4-5) τραγούδια που με γονατίζουν.

ΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ
Αυτό που με γονάτισε, όχι μεταφορικά, τη δεύτερη μέρα ήταν το πήγαινε-έλα από σκηνή σε σκηνή, καθότι αυτοί οι άσχετοι οι Dirty Three (ή όποιοι τέλος πάντων κανονίζουν το πρόγραμμα) έβαλαν όλα τα γκρουπ που ήθελα να δω να παίζουν τις ίδιες ώρες. Οι Low ήταν συμπαθητικοί, αλλά πολύ low για πρώτο πράγμα μόλις έχεις ανοίξει τα μάτια σου, ο Alan Vega ήταν το αποκορύφωμα της ανθρώπινης γελοιότητας (και ματαιοδοξίας, υποθέτω), ένα αλαλάζον λείψανο μ’ ένα κακόηχο τεκνοειδές beat, ο Yann Tiersen με τον lightweight θόρυβό του ήταν τουλάχιστον αξιοπρεπής (το δεύτερο γαλλικό σχήμα που είδα αργότερα το ίδιο βράδυ, οι Youpi Youpi Yeah, ήταν μια μικρή έκπληξη -επιτέλους, λίγος σύγχρονος ήχος), οι Αυστραλοί Drones ήταν μια μεγαλύτερη έκπληξη, ένα φοβερά δεμένο, φοβερά βρώμικο swamp rock σχήμα, αγαλλίαση ώτων για τους απανταχού fan των Gun Club, η Nina Nastasia με τον Jim White αντιθέτως ήταν σκέτος ύπνος, ενώ οι Einstürzende Neubauten, που έκλεισαν τη βραδιά, έχουν πλέον "εξελιχθεί" σ’ ένα μάλλον βαρετό, arty σχήμα, με τον Blixa να επιδεικνύει το τευτονικό χιούμορ του και να μουρμουρίζει αφελείς μονόλογους κάτω απ’ τις αφέλειές του (μπορεί πάντως να έχει χάλια κούρεμα, αλλά τουλάχιστον δεν έχει μούσι).

Ανάμεσα σ’ όλα αυτά (και σε μερικά ακόμη που δεν πρόλαβα), έλαβαν χώρα και οι (τελικά) τρεις καλύτερες εμφανίσεις του φεστιβάλ -με αυστηρά υποκειμενική αξιολογική σειρά: Scientists, Spiritualized και Grinderman. Τί να πω τώρα για τους Scientists; Τους είχα πρωτοδεί δυο-τρία χρόνια πριν στο Βερολίνο και ήξερα πόσο φοβεροί είναι live, αλλά αυτή η εμφάνισή τους στο ATP ήταν απλά απίστευτη: από το "Swampland" που άνοιξε το σετ τους μέχρι το "We Had Love" που το έκλεισε, ένα αδιάκοπο rock’n’roll ντελίριο. Υπερ-έντονο, υπερ-δυναμικό, υπερ-γαμάτο. Στα 50 του, ο Kim Salmon ηγείται ενός πραγματικού rock’n’roll τέρατος ("You guys are fucking amazing", φωνάζει κάποιος από κάτω, "Well, fucking thanks", απαντάει αυτός) και, ειλικρινά, δε θέλω καν να φανταστώ πώς θα ήταν αυτή η μπάντα 25 χρόνια πριν.

Τους Spiritualized, τουλάχιστον, τους έχω προλάβει στον καιρό τους, τους πρόλαβα μάλιστα και δύο βράδυα πριν, στο Λονδίνο, σ’ ένα γλυκύτατο (εντάξει, έχουμε και μερικές αδυναμίες) ακουστικό σετ, που μπορεί και να μ’ έκανε μια-δυο φορές ν’ ανατριχιάσω. Το κατανυκτικό περιβάλλον του Shepherd’s Bush Empire δε συγκρίνεται βέβαια με τη σκηνή του Skyline Pavillion του Butlins, η "Spiritualized Acoustic Mainline" όμως ήταν ατόφια εκεί -η ακουστική κιθάρα του Jason Pierce, το Fender Rhodes του Doggen, τέσσερα έγχορδα, τρεις gospel φωνές και μερικές υποδειγματικά ενορχηστρωμένες, γεμάτες εξάρσεις και παύσεις εκτελέσεις κομματιών Spiritualized και Spacemen 3. Το σετ τους ήταν μεν μικρότερο από το απολαυστικό δίωρο του Λονδίνου, αλλά γι’ αυτό πιο πυκνό σε highlights. Το "Sound Of Confusion" και το "I Think I’m In Love" κι ένα φοβερό meddley των "Ladies And Gentlemen We Are Floating In Space" και "Can’t Help Falling In Love" δυο φορές ζωντανά μέσα σε λίγες μέρες (και μια τρίτη που με περιμένει στη γωνία);;; Oh Lord, τί άλλο να ζητήσει κανείς;

…Αν πάντως κάποιος ζητούσε τον Nick Cave, δε θα έφευγε απογοητευμένος από το ATP: δύο σετ, ένα "solo" κι ένα ως Grinderman, δύο βραδιές στη σειρά -κι άλλα ονόματα εμφανίστηκαν δύο φορές, το πεντάωρο του Cave όμως (με το ό,τι αυτό συνεπάγεται…) δεν το πλησίασε κανείς. Το "solo" τμήμα της εμφάνισής του ήταν στην ουσία ένα mini-best of των Bad Seeds χωρίς τους Bad Seeds (αλλά με τους λοιπούς Grinderman), ελαφρώς σφιγμένο την πρώτη ημέρα, αισθητά πιο χαλαρό τη δεύτερη (όπου ο Cave έπαιρνε παραγγελιές, έπαιξε μάλιστα και το "Tupelo", την καλύτερη -κι απ’ ότι φάνηκε πιο αυθόρμητη- στιγμή ενός όχι-τραγικά-αναγκαίου σετ). Με το τέλος της "solo" εμφάνισης, ο Cave και οι λοιποί Grinderman αποσύρθηκαν απ’ τη σκηνή κι επανήλθαν ένα τέταρτο αργότερα ως …Grinderman. Χμ, ενδιαφέρον concept, Nick.

Η πρώτη ever εμφάνιση των Grinderman είχε ένα rocky start (ο Cave μπαίνει δυναμικά κραυγάζοντας τις πρώτες λέξεις του "Get It On", οι υπόλοιποι δεν καταφέρνουν ν’ ακολουθήσουν, αμηχανία, άντε πάλι η εισαγωγή του "Get It On"), αλλά μία δεόντως rocking συνέχεια. Ήταν εξάλλου αναμενόμενο: ο ξανανιωμένος Cave έδινε show, έπαιζε παράλληλα κιθάρα και πιάνο, χτυπιόταν μπροστά στο μικρόφωνο, έκανε ανάποδα ψαλίδια, αυτό το γαμημένο μουστάκι να μην είχε και θα μπορούσε σχεδόν να με πιάσει. Μη σας πω δηλαδή ότι πάνω στη σκηνή βρισκόταν επίσης ο Bobby Gillespie (επιτέλους, λίγο star allure) που έκανε δεύτερα φωνητικά, έπαιζε ντέφι και χόρευε (respect, Nick, δεν είναι και λίγο να έχεις τον Bobby Gillespie για αρκούδα σου). Οι Grinderman, αν και δε μου ακούστηκαν ιδιαίτερα προβαρισμένοι (είναι κι όλοι τους αρχάριοι, βλέπετε) ήταν σαφώς ο ισχυρότερος μαγνήτης του φεστιβάλ (και το να τους βλέπεις δύο μέρες στη σειρά δεν είναι τελικά και τόσο άσχημο), αλλά είμαι σίγουρη ότι η live απήχησή τους θα ήταν μεγαλύτερη (και πιο ουσιαστική) αν δεν είχε προηγηθεί η λιτανεία στο λαμπρό παρελθόν του Cave. Σωστό μέρος, λάθος στιγμή;

ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ
Στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή αισθανόμουν ότι βρίσκομαι ολόκληρη την τρίτη και τελευταία ημέρα του ATP. Παρά τις γενναίες προσπάθειές μου, δεν πρόλαβα τον Ed Kuepper ("baby when you got to sleep, you got to sleep" – τουλάχιστον, Χρήστο, ο Jason με καταλαβαίνει), είδα για λίγο τους Silver Mt. Zion Orchestra, που σε γενικές γραμμές μου αρέσουν αλλά προτιμώ να τους ακούω ξαπλωμένη, βόλταρα στην παραλία, χαλάρωσα στο γρασίδι και μ’ αυτό το τουριστικό τέμπο πέρασα από τους White Magic (εκνευριστικά ανυπόφοροι χίπηδες) στους Mum Smokes (επιεικώς υποφερτά, ελαφρώς βαρεμένα ποπάκια) κι από τους Small Knives (Simon & Garfunkel-μετά-τη-λοβοτομή) στους Tren Brothers (δηλαδή στους Dirty Three χωρίς τον Warren Ellis -έλεος πια). Έχοντας επιτυχώς αποφύγει διάφορες Tara Jane O’Neil και Mary Margaret O’Hara και πάει Ο’λέγοντας, στάθηκα λίγο περισσότερο (όσο άντεξα δηλαδή) στη Joanna Newsom από το μικρό σπίτι στο λιβάδι (καλά, το κοριτσάκι μιλάμε είναι για σφαλιάρες: την έχετε ίσως ακούσει να τραγουδάει, αλλά δεν έχετε ακούσει τίποτε αν δεν την ακούσετε να μιλάει) και την Cat Power με το trailer park chic της (από κοντά, μια φτηνής αισθητικής γκόμενα με αδιάφορης αισθητικής μουσική και, παρεμπιπτόντως, αντικείμενο φοβερών διαξιφισμών στο τέλος της βραδιάς -έχουμε μια ανοιχτή συζήτηση, μην ξεχνιόμαστε παιδιά). Με εξαίρεση την επανάληψη της πατέντας Nick Cave/Grinderman, το μόνο πράγμα που μου τράβηξε το ενδιαφέρον όλη μέρα ήταν ο DJ με το μπλουζάκι Dead Moon στο Crazy Horse. Για τη μουσική, εννοείται.

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΕΙ
Στα συν: η οργάνωση (απλά άψογη), το κοινό (πιο "σοβαρό" απ’ αυτό των μεγάλων φεστιβάλ, ίσως να έφταιγε βέβαια κι η μουσική), το vibe (πολύ χαλαρό). Στα πλην: το accommodation (ένα upgrade το έπαιρνε), το line-up (τουλάχιστον δύο upgrade), το vibe (δες παραπάνω).

Αφήνοντας πάντως το Minehead, πήρα μαζί μου (μαζί με τη διαπίστωση ότι οι Dirty Three έχουν χάλια γούστο) τις εξείς βαθιά βιωματικές αλήθειες:
-Δε θέλω να ξαναδώ μπροστά μου άνθρωπο με μούσι/γενειάδα/μουστάκι (ή ένα συνδυασμό αυτών).
-Δε θέλω να ξανακούσω singers/songwriters, γυναίκες ή άντρες.
-Δε θέλω να ξανακούσω άρπες, λύρες, μπαλαλάικες.
-ΘΕΛΩ να δω νεαρά παιδιά να χτυπιούνται στη σκηνή σα να μην υπάρχει αύριο κι όχι (μόνο) μεσήλικες ρόκερ να αναδεύουν το παρελθόν τους -το συγκεκριμένο Αll Tomorrow’s Parties θα μπορούσε να μετονομαστεί σε All Yesterday’s Parties, και τα πάρτι του χτες δεν είναι απαραίτητα τα καλύτερα.

Link
www.atpfestival.com/events/the-dirty-three/

Διάβασε επίσης...
I want to ride my bicycle
...τραγούδαγαν προ αμνημονεύτων ετών (ο Παναγιώτης μπορεί να σας πει πόσα ακριβώς είναι αυτά) οι Queen και ήρθε ο καιρός να κάνουμε κι εμείς πράξη τα όσα έλεγαν. Οι κάτοικοι της πρωτεύουσας έχουν δύο καλές ευκαιρίες να αποδείξουν την αγάπη τους για το δίτροχο, μη ρυπογόνο μέσο μεταφοράς στις 20 ...
Συνέχεια...
EMOOO!
Τελευταία έχουν γίνει άπειρες εκπομπές με θέμα τους emo, τους trendy και τους κάγκουρες. Όλοι οι δημοσιογράφοι έχουν άποψη αλλά κανείς δεν κατάφερε ποτέ να εισβάλει στο χώρο τους, να κατανοήσει την κουλτούρα τους και το λεξιλόγιο τους.O Γιάννης Σορώτος, ύστερα από μεγάλη και πολύμηνη έρευνα, προτού η μάνα-emo γίνει ...
Συνέχεια...
Βlack Powder
Είχα έτοιμο εδώ και μέρες το επόμενο κομμάτι μου, Μαγειρεύοντας με Αλκοόλ-Κεφάλαιο 3, όταν πριν από λίγες μέρες αποφάσισα να το αναβάλω γιατί κάτι μου συνέβη.Μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα λοιπόν ένα βράδυ και με μαύρα μάτια από την αυπνία αποφάσισα να το αντικαταστήσω με ένα άλλο, για να τιμήσω την ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 15/1/2010
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει ο Χρήστος Νύχτης.    PlaylistIntro (Folk Implosion - Serge) 1. Ladytron: The Way That I Found You 2. Little Boots: Stuck on Repeat 3. Marsheaux: Breakthrough 4. Stereolab : John Cage Bubblegum 5. Vampire Weekend: Cousins 6. Fiery Furnaces: Birdie ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά –  Andy Hinchcliffe: Last full back on the left
To BBB διατηρεί τις υποσχέσεις του. Είπαμε για Andy Hinchcliffe, δίνουμε Andy Hinchcliffe.Διότι όπως έχουμε πει, "τα δικά μας τα παιδιά" του Μπουμ, του Μπουμ και του Μπέκερ, οφείλουν να ξεφεύγουν απο τα συνηθισμένα Τσιαντάκης, Μίρτσος και λοιποί και να επικεντρώνονται στις προσωπικότητες εκείνες για τις οποίες η λατρεία μας ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
- Είχα να κάνω 40 πυρετό από τον επαναληπτικό με τη Μπρυζ στη Λεωφόρο. Τότε από τη βροχή είχε πνιγεί κόσμος στην Αθήνα, αλλά δεν διανοήθηκα ούτε για ένα λεπτό να φύγω από το γήπεδο έστω κι αν φαινόταν πως η πρόκριση ήταν αδύνατη (τελικά κερδίσαμε 1-0 με γκολ του ...
Συνέχεια...
…. και ένα σημαντικό μήνυμα από τον έναν Boom Boom Becker
Φίλες και φίλοι του μπουμ μπουμ μπέκερ. Φτάνει η στιγμή στηνζωή του κάθε άντρα που πρέπει να ανοίξει τα φτερά του και να πάει να πουλήσει το κορμί του στα σοκάκια της Μπανγκόκ. Δυστυχώς η δική μου δεν έφτασε ακόμα, αλλά αποχωρώ απο τούτον εδώ τον διαδικτυακό χώρο, για λόγους ...
Συνέχεια...
Bullets
Κάποιοι λένε πως ο μόνος τρόπος για να μείνει ο Ισπανός στο πάγκο της Λίβερπουλ είναι να πάρει το Champions League. Κάποιο άλλοι, λιγότερο χιουμορίστες, λένε πως όταν σε γλεντάει ακόμη και η Barnsley στο ¶νφιλντ, έχουν ήδη φωνάξει το ραδιοταξί Ενότητα και καλύτερα να τα μαζεύεις καθώς και η ...
Συνέχεια...
Ghosts
 ...Ένας μικρός κινηματογράφος, κρυμμένος στο βάθος μιας απ' αυτές τις τυπικά βερολινέζικες εσωτερικές "αυλές". Ο χρόνος εδώ έχει σταματήσει (κάπου στα '80s), το σκηνικό δε θα μπορούσε να είναι ιδανικότερο για την επίσκεψη αυτού ακριβώς του φαντάσματος. Του φαντάσματος της ανεξάρτητης μουσικής (as we used to know it). 'The Ghost Of ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…..
SUOMALAISET TEKEVÄT TIETOTEKNIIKKAA PAREMMIN! - Αρχικά για να μη ξεχνιόμαστε, ένα εύγε στον Κίμι με την ελπίδα πως και η επόμενη χρονιά στη Φόρμουλα 1 θα είναι το ίδιο συναρπαστική και χωρίς αυτούς που την μεταδίδουν από το Ελληνικό κανάλι αν και γνωστός που κατέχει περισσότερα μου έλεγε πως όσο και ...
Συνέχεια...
Ποιος θυμάται το Club 4;
«Χειροκροτήστε την Μόνικα που μας έρχεται απο την Αυστραλία, με τα κατακόκκινα μαλλιά της, άτακτη σαν καγκουρό (!!!)». ¶σχετο αλλά οι μεγάλες στιγμές που ζήσαμε την Κυριακή στο ΟΑΚΑ ξεπερνούν ακόμη και αυτές που ζήσαμε στο παραπάνω κατάστημα. Συγχωρήστε μου τον ενθουσιασμό, πιστεύω πως οι οπαδοι τουλάχιστον θα καταλάβετε.Θαύμα! Θαύμα... ...
Συνέχεια...
EURO 2008 – Τους χαιρετισμούς μας στο όμορφο Σάλτσμπουργκ
Το Boom Boom Becker χαιρετίζει τους «16 μονομάχους της ευρωπαϊκής γιορτής του ποδοσφαίρου». Επιστημονική ανάλυση, ντεσού πίσω από τα παραβάν, ταρωμαντεία, υποθέσεις απιστίας.  ΤσεχίαΤι λένε: Πάντα μπαλαδόροι, πάντα με περήφανα ξεχασμένη κόμμωση, μπαίνουν σε κάθε διοργάνωση με τις πόρτες αλλά όλο και κάποιος βρίσκεται να τους κόψει την υδροδότηση, βλέπε ...
Συνέχεια...
R.I.P. Nelson Mandela (1918 – 2013)
"No one is born hating another person because of the colour of his skin, or his background, or his religion. People must learn to hate, and if they can learn to hate, they can be taught to love,for love comes more naturally to the human heart than its opposite" Nelson Rolihlahla ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 21/11/2008 με καλεσμένους τους Liarbirds
Η εβδομαδιαία ραδιοφωνική μας εκπομπή στο "Στο Κόκκινο 105.5" μετακόμισε Παρασκευή, πάντα από τα μεσάνυχτα και για δύο ώρες.Καλεσμένοι του Mixtape Radio Show αυτή την εβδομάδα οι Γιώργος Δημόπουλος και Κώστας Συνοδινός των Liarbirds, οι οποίοι επιλέγουν κατά κύριο λόγο και την μουσική της εκπομπής, την οποία παρουσιάζουν οι Ηλίας ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…..
- Γύρισα από διακοπές (για να μάθω πως με περιμένουν διακοπές διαρκείας, but that's another story που έλεγε ο τύπος στο Irma La Douche) κι άρχισα να γράφω τι ωραία που ήταν και πάλι στο αγαπημένο μέρος και τι καλά που δεν το έχουν πάρει χαμπάρι πολλοί και άλλα τέτοια ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά: Joey Barton
Joey Barton.Εσύ, πανμέγιστε και υπερτεράστιε κομπλέξη. Εσύ, επικέ τσαμπουκαλέα που στο πέρασμα σου μέχρι και οι πλάκες του πεζοδρομίου κάνουν πέρα. Μόνο εσύ. Δεν υπάρχει δεύτερη σκέψη. Κανένας Γκράβεσεν και κανένας Ματεράτσι. Αυτά τα φλώρια τελειώνουν τα σπρωξίματα και τα κλωτσίδια μόλις σφυρίξει ο διατητής (η έλλειψη του δίνει την ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 02/11/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Πάρη Παπαβλασόπουλο και Λευτέρη Κουσίδη.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Headlights - On April 2Beach House - Used to BeSchool of Seven Bells - Half AsleepOkkervil River ...
Συνέχεια...
On U.S. Presidential Election 2012
☐ Mitt Romney ☐ Barack Obama ☑ Jello Biafra & Mojo Nixon President Barack Obama defeats Romney to win re-election [via BBC News]
Συνέχεια...
Aπό που πάνε για το πάρκο, μανδάμ;
Με αφορμή το άδικο ξυλίκι στο πάρκοΠεδίον ¶ρεως Φύτεψε κι εσύ μια σφαίρα (μπορείς!)Μινωϊκός πολιτισμός Μια παλιά αμαρτία επιδεινώνεται με το πέρασμα του χρόνου: ο λόγος για το σκάνδαλο του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου. Οι ρεπορταζιακές πένες αγγίζουν το θέμα συχνά αλλά ο Σύλλογος, παρά τις διαπιστωμένες παρανομίες του (επεκτάσεις με ...
Συνέχεια...
Γιορτάστε μαζί μας 1 χρόνο mixtape.gr!
Αρχικά, σκεφτόμασταν να γράψουμε ένα «συγκινητικό» κείμενο για τους πρώτους 12 μήνες ζωής του mixtape.gr.Ξέρετε τώρα. Από αυτά τα εντυπωσιακά κείμενα που παρουσιάζουν την έναρξη και την ανάπτυξη ενός portal, λες και πρόκειται για το 8ο Θαύμα του κόσμου του ελληνικού web. Να αναφέρουμε για τις δυσκολίες αυτής της προσπάθειας, ...
Συνέχεια...
Bullets – Σφαίρες πάνω από την Superleague
Τραυματίας ο Δέλλας, τραυματίας και ο Παπασταθόπουλος. Η φαντασίωση του κάθε φίλου της ΑΕΚ παίρνει πλέον, σάρκα και οστά. Στα γκολπόστ ο Μορέτο, με κεντρικό αμυντικό δίδυμο Ζεράλντο ¶λβες και Ασκάρατε. I got chills that multiplying.Στην πραγματικότητα είναι κατάσκοπος. Διπλός πράκορας. Με πέντε πρόσωπα και άλλα τόσα διαβατήρια, ο Τόμας ...
Συνέχεια...
We want you! Γίνε συνεργάτης του mixtape.gr
Τρία χρόνια ζωής συμπληρώνει αυτές τις μέρες το mixtape.gr και συνειδητοποιήσαμε ότι ήρθε η ώρα να ανανεώσουμε την ομάδα συνεργατών μας σε όλα τα sections.Εάν έχεις την ίδια και περισσότερη όρεξη και ενθουσιασμό όπως και εμείς για την Μουσική, τον Κινηματογράφο, το Θέατρο, τις Εικαστικές Τέχνες ή τα Κόμικς, και ...
Συνέχεια...
K.O.K., Αβραμιώτου festival, το μέλλον του Ελληνικού Κινηματογράφου, Summer Gigs
Κ.Ο.Κ.Εφαρμογή νέου Κ.Ο.Κ. έχουμε απ'την προηγούμενη εβδομάδα και ανεπίσημα όλοι γκρινιάζουν. Επίσημα φυσικά όλοι δηλώνουν, «α, ναι, τι ωραία, έπρεπε, να βάλουμε μυαλό» και άλλες τέτοιες παπαριές αλλά μέσα τους αναπολούν τη δεκαετία του ΄80 που όπως έλεγε και ο Bill Hicks αν σε σταματούσαν και είχες πιει, ζητούσαν συγγνώμη ...
Συνέχεια...
Μονομαχία στο Μεστάγια Κοράλ
Πάντως το βραβείο «μπουρδέλο της χρονιάς» φαίνεται ότι πάει δικαιωματικά στην Βαλένθια. Τουλάχιστον για την ώρα. Θα με πείτε ότι και άλλες ομάδες μοντέλο έχουν γίνει κωλοχανεία φέτος και θα συμφωνήσω, βλέπε Σεβίλλη ή και Μπαρτσελόνα ακόμα, αλλά στην Βαλένθια η «πανηγυρική» ατμόσφαιρα έχει χτυπήσει με άνεση το ταβάνι.Ότι ξεκίνησε ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 13/02/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν οι Χριστιάνα Φινέ και Πάρης Παπαβλασόπουλος.     Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Θέμης Αδαμαντίδης - Στη Μάνη, στη Πάτρα και στη ΚαστοριάRonnie Spector - All I WantFlight of the Conchords - ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 12/06/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει οι Ανδρέας Βιολάρης και Παναγιώτης Κονδύλης. Playlist1. Tortoise - High class slim came floatin'2. Florence & The Machine - Kiss with a fist3. Jazzanova - Look what you 're doin' to me4. The Matthew Herbert Big ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life (λέμε τώρα…)
  - Καλή χρονιά.- Όχι δεν πήρα άδεια μακράς διαρκείας. Απλά η προηγούμενη στήλη εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον αρχισυντάκτη στις 6 Δεκεμβρίου και χρειάστηκαν μερικές μόνο ώρες για ν' αποφασίσουμε να μην την ανεβάσουμε για κάμποσο χρονικό διάστημα. Θέμα διάθεσης βλέπετε... Υπάρχει η σκέψη να τη βάλουμε κάπου για το ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
  - Για αρχή ένα απειροελάχιστο δείγμα σεβασμού σ' αυτόν τον τεράστιο άνθρωπο που λεγόταν ¶ρθουρ Κλαρκ και έφυγε ,πλήρης ημερών, στα 90 του πριν από λίγο καιρό. Δεν ήταν μόνο η συμμετοχή του στο σενάριο του 2001 Οδύσσεια Του Διαστήματος, αλλά και ολόκληρο το συγγραφικό και επιστημονικό του έργο που ...
Συνέχεια...
Όταν ο Ηρώδης δεν σκοτώνει μόνο μικρά παιδιά, πώς τον λένε;
Έκαψαν που λες τον Καϊάφα. Πέρα από τους ανθρώπους που έχουν από μόνοι τους φορτωμένη στις μνήμες μας τη βαρύτητα της απώλειας - και δεν πρόκειται να γυρίσουν και θα τρίζουν ανάμεσα στ' αποκαήδια τα κόκκαλά τους - κάηκε κι ο Καϊάφας, ένα από τα πιο όμορφα και μοναδικά μέρη ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 20/03/2009
Αυτή την εβδομάδα, στο Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν οι Λευτέρης Κουσίδης και Παναγιώτης Κονδύλης.   Handsome Furs - Radio Kaliningrad'Franz Ferdinand - 'Lucid Dreams'Ladyhawke - 'Paris Is Burning'Santogold - 'Shove It (3-6 Mafia & Project Pat Remix)'Phoenix - '1901'Ariel Pink's Haunted Graffiti - 'Evolution's ...
Συνέχεια...
I want to ride my bicycle
EMOOO!
Βlack Powder
Ακούστε την εκπομπή της 15/1/2010
Τα δικά μας τα παιδιά – Andy
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
…. και ένα σημαντικό μήνυμα από τον έναν
Bullets
Ghosts
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
Ποιος θυμάται το Club 4;
EURO 2008 – Τους χαιρετισμούς μας στο όμορφο
R.I.P. Nelson Mandela (1918 – 2013)
Ακούστε την εκπομπή της 21/11/2008 με καλεσμένους τους
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
Τα δικά μας τα παιδιά: Joey Barton
Ακούστε την εκπομπή της 02/11/2008
On U.S. Presidential Election 2012
Aπό που πάνε για το πάρκο, μανδάμ;
Γιορτάστε μαζί μας 1 χρόνο mixtape.gr!
Bullets – Σφαίρες πάνω από την Superleague
We want you! Γίνε συνεργάτης του mixtape.gr
K.O.K., Αβραμιώτου festival, το μέλλον του Ελληνικού Κινηματογράφου,
Μονομαχία στο Μεστάγια Κοράλ
Ακούστε την εκπομπή της 13/02/2009
Ακούστε την εκπομπή της 12/06/2009
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Όταν ο Ηρώδης δεν σκοτώνει μόνο μικρά παιδιά,
Ακούστε την εκπομπή της 20/03/2009