…Τα λέγαμε και στο αυτοκίνητο, στον long and windy road προς το Minehead: αυτό θα ήταν το underdog ανάμεσα στα All Tomorrow’s Parties, ένα φεστιβάλ στημένο από μια (μουσάτη) αυστραλέζικη μπάντα, που μάζεψε όλους τους (μουσάτους) Αυστραλούς φίλους της, αδράζοντας (απ’ τα μούσια) την ευκαιρία να τα πιουν όλοι μαζί στο εξωτικό περιβάλλον του Butlins Holiday Resort.

Θα ήταν μια εμπειρία, δε το συζητάμε, όσο συμπληρωνόταν το line-up πάντως -που είχε ξεκινήσει υποδειγματικά, με Grinderman και Spiritualized για κράχτες- το έβλεπα να εξελίσσεται σ’ ένα εφιαλτικό hippy-folk convention, μ’ όλους αυτούς τους ξεψυχισμένους singers/songwriters κι όλες αυτές τις αγάμητες chanteuses να γρατζουνάνε κιθάρες, βιολιά και γιουκαλίλι μπροστά σε μερικές χιλιάδες μεθυσμένα Aγγλάκια. Fuck it, σκέφτηκα (positive thinking), θα είμαστε μια παρέα 8 άτομα, θα είμαστε δίπλα στη θάλασσα, θα έχουμε ένα ψυγείο γεμάτο αλκοόλ κι ένα ζεστό κρεβάτι σε απόσταση αναπνοής απ’ τις σκηνές -μπορώ να σκεφτώ πολύ χειρότερους τρόπους για να περάσει κανείς ένα τριήμερο…

ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ
dt…Αφού τακτοποιηθήκαμε στο "chalet" μας (ας γελάσω) με τη γλαφυρή ονομασία Jellyfish Green, στην περιοχή Oyster Bay (ένας συνδυασμός κατασκηνώσεων του ΠΙΚΠΑ και των "Πουλιών" του Χίτσκοκ -τα οποία γαμημένα πουλιά δε μ’ αφήσαν να κλείσω μάτι), αμοληθήκαμε ατάκτως προς τις τρεις "σκηνές" (ένας συνδυασμός επαρχιακού κέντρου διασκεδάσεως και σαλονιού κρουαζιερόπλοιου -όχι το πιο rock’n’roll setting, αλλά μ’ έναν παράδοξο τρόπο ευχάριστα cheesy).

Η πρώτη εμφάνιση των Only Ones μετά από 25 χρόνια, που άνοιξε για μένα το συναυλιακό τριήμερο, ήταν συμπαθητική αλλά no big deal -ελπίζω τουλάχιστον να έχουν τα δικαιώματα για το "Another Girl, Another Planet" (όχι baby), που στην Αγγλία έχει εν τω μεταξύ …αναβαθμιστεί ως jingle της Vodafone. Η σχεδόν καρτουνίστικη, heroin chic παρουσία του Peter Perrett (ειλικρινά, δε νομίζω να έχω δει πιο αδύνατο άνθρωπο στη ζωή μου) εμπεριείχε πάντως ένα στοιχείο (παρακμιακού) ρομαντισμού, ένα προκαταβολικό punk rock αντίδοτο σε ότι ακολούθησε…

Οι Magnolia Electric Co. ήταν ο απόλυτος big sleep (πώς μπορεί κανείς ν’ ακούει τέτοια πράγματα, σας παρακαλώ, εξηγήστε μου), τους Dirty Three τους έχω πετύχει σε κραταιότερες εποχές (επιπλέον, ο Warren Ellis μίλαγε πολύ κι εκείνη τη στιγμή αυτό που με τράβαγε περισσότερο ήταν οι μυρωδιές από το Pizza Hut), για τον Ψαραντώνη τί να σας πω τώρα, μπορεί να ήταν η cult φιγούρα του φεστιβάλ (κρυφάκουσα μάλιστα τον Mick Harvey να τον επαινεί στον James Johnston) αλλά, ναι, εντάξει, ωραίο αστείο, τους Art Of Fighting δεν τους άντεξα πάνω από δύο κομμάτια και, βασικά, το μόνο που με κράτησε στα πόδια μου ήταν α. οι καρέκλες του Centre Stage και β. η αναμονή για τους Devastations. Enter, η πρώτη μεγάλη απογοήτευση του ATP. Καμία σχέση με προηγούμενες εμφανίσεις τους στο Βερολίνο, καμία σχέση με την εμφάνισή τους στην Αθήνα: ένα 45λεπτο σετ αποτελούμενο σχεδόν αποκλειστικά από ατάκτως ερριμμένα καινούργια τραγούδια κι ένα attitude τόσο ξενερωματικά cocky, που αμφιβάλλω αν θα μπορέσω να τους ξανακούσω ποτέ όπως πριν (Conrad αγόρι μου, μπορεί όλο αυτό το ποζεριλίκι να πιάνει στο χωριό σου, αλλά το ATP δεν είναι κοτέτσι και ως εκ τούτου δε χρειάζεται πετεινούς). Κρίμα δηλαδή, γιατί ο τύπος έχει γαμώ τις φωνές και 2-3 (άντε, 4-5) τραγούδια που με γονατίζουν.

ΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ
Αυτό που με γονάτισε, όχι μεταφορικά, τη δεύτερη μέρα ήταν το πήγαινε-έλα από σκηνή σε σκηνή, καθότι αυτοί οι άσχετοι οι Dirty Three (ή όποιοι τέλος πάντων κανονίζουν το πρόγραμμα) έβαλαν όλα τα γκρουπ που ήθελα να δω να παίζουν τις ίδιες ώρες. Οι Low ήταν συμπαθητικοί, αλλά πολύ low για πρώτο πράγμα μόλις έχεις ανοίξει τα μάτια σου, ο Alan Vega ήταν το αποκορύφωμα της ανθρώπινης γελοιότητας (και ματαιοδοξίας, υποθέτω), ένα αλαλάζον λείψανο μ’ ένα κακόηχο τεκνοειδές beat, ο Yann Tiersen με τον lightweight θόρυβό του ήταν τουλάχιστον αξιοπρεπής (το δεύτερο γαλλικό σχήμα που είδα αργότερα το ίδιο βράδυ, οι Youpi Youpi Yeah, ήταν μια μικρή έκπληξη -επιτέλους, λίγος σύγχρονος ήχος), οι Αυστραλοί Drones ήταν μια μεγαλύτερη έκπληξη, ένα φοβερά δεμένο, φοβερά βρώμικο swamp rock σχήμα, αγαλλίαση ώτων για τους απανταχού fan των Gun Club, η Nina Nastasia με τον Jim White αντιθέτως ήταν σκέτος ύπνος, ενώ οι Einstürzende Neubauten, που έκλεισαν τη βραδιά, έχουν πλέον "εξελιχθεί" σ’ ένα μάλλον βαρετό, arty σχήμα, με τον Blixa να επιδεικνύει το τευτονικό χιούμορ του και να μουρμουρίζει αφελείς μονόλογους κάτω απ’ τις αφέλειές του (μπορεί πάντως να έχει χάλια κούρεμα, αλλά τουλάχιστον δεν έχει μούσι).

Ανάμεσα σ’ όλα αυτά (και σε μερικά ακόμη που δεν πρόλαβα), έλαβαν χώρα και οι (τελικά) τρεις καλύτερες εμφανίσεις του φεστιβάλ -με αυστηρά υποκειμενική αξιολογική σειρά: Scientists, Spiritualized και Grinderman. Τί να πω τώρα για τους Scientists; Τους είχα πρωτοδεί δυο-τρία χρόνια πριν στο Βερολίνο και ήξερα πόσο φοβεροί είναι live, αλλά αυτή η εμφάνισή τους στο ATP ήταν απλά απίστευτη: από το "Swampland" που άνοιξε το σετ τους μέχρι το "We Had Love" που το έκλεισε, ένα αδιάκοπο rock’n’roll ντελίριο. Υπερ-έντονο, υπερ-δυναμικό, υπερ-γαμάτο. Στα 50 του, ο Kim Salmon ηγείται ενός πραγματικού rock’n’roll τέρατος ("You guys are fucking amazing", φωνάζει κάποιος από κάτω, "Well, fucking thanks", απαντάει αυτός) και, ειλικρινά, δε θέλω καν να φανταστώ πώς θα ήταν αυτή η μπάντα 25 χρόνια πριν.

Τους Spiritualized, τουλάχιστον, τους έχω προλάβει στον καιρό τους, τους πρόλαβα μάλιστα και δύο βράδυα πριν, στο Λονδίνο, σ’ ένα γλυκύτατο (εντάξει, έχουμε και μερικές αδυναμίες) ακουστικό σετ, που μπορεί και να μ’ έκανε μια-δυο φορές ν’ ανατριχιάσω. Το κατανυκτικό περιβάλλον του Shepherd’s Bush Empire δε συγκρίνεται βέβαια με τη σκηνή του Skyline Pavillion του Butlins, η "Spiritualized Acoustic Mainline" όμως ήταν ατόφια εκεί -η ακουστική κιθάρα του Jason Pierce, το Fender Rhodes του Doggen, τέσσερα έγχορδα, τρεις gospel φωνές και μερικές υποδειγματικά ενορχηστρωμένες, γεμάτες εξάρσεις και παύσεις εκτελέσεις κομματιών Spiritualized και Spacemen 3. Το σετ τους ήταν μεν μικρότερο από το απολαυστικό δίωρο του Λονδίνου, αλλά γι’ αυτό πιο πυκνό σε highlights. Το "Sound Of Confusion" και το "I Think I’m In Love" κι ένα φοβερό meddley των "Ladies And Gentlemen We Are Floating In Space" και "Can’t Help Falling In Love" δυο φορές ζωντανά μέσα σε λίγες μέρες (και μια τρίτη που με περιμένει στη γωνία);;; Oh Lord, τί άλλο να ζητήσει κανείς;

…Αν πάντως κάποιος ζητούσε τον Nick Cave, δε θα έφευγε απογοητευμένος από το ATP: δύο σετ, ένα "solo" κι ένα ως Grinderman, δύο βραδιές στη σειρά -κι άλλα ονόματα εμφανίστηκαν δύο φορές, το πεντάωρο του Cave όμως (με το ό,τι αυτό συνεπάγεται…) δεν το πλησίασε κανείς. Το "solo" τμήμα της εμφάνισής του ήταν στην ουσία ένα mini-best of των Bad Seeds χωρίς τους Bad Seeds (αλλά με τους λοιπούς Grinderman), ελαφρώς σφιγμένο την πρώτη ημέρα, αισθητά πιο χαλαρό τη δεύτερη (όπου ο Cave έπαιρνε παραγγελιές, έπαιξε μάλιστα και το "Tupelo", την καλύτερη -κι απ’ ότι φάνηκε πιο αυθόρμητη- στιγμή ενός όχι-τραγικά-αναγκαίου σετ). Με το τέλος της "solo" εμφάνισης, ο Cave και οι λοιποί Grinderman αποσύρθηκαν απ’ τη σκηνή κι επανήλθαν ένα τέταρτο αργότερα ως …Grinderman. Χμ, ενδιαφέρον concept, Nick.

Η πρώτη ever εμφάνιση των Grinderman είχε ένα rocky start (ο Cave μπαίνει δυναμικά κραυγάζοντας τις πρώτες λέξεις του "Get It On", οι υπόλοιποι δεν καταφέρνουν ν’ ακολουθήσουν, αμηχανία, άντε πάλι η εισαγωγή του "Get It On"), αλλά μία δεόντως rocking συνέχεια. Ήταν εξάλλου αναμενόμενο: ο ξανανιωμένος Cave έδινε show, έπαιζε παράλληλα κιθάρα και πιάνο, χτυπιόταν μπροστά στο μικρόφωνο, έκανε ανάποδα ψαλίδια, αυτό το γαμημένο μουστάκι να μην είχε και θα μπορούσε σχεδόν να με πιάσει. Μη σας πω δηλαδή ότι πάνω στη σκηνή βρισκόταν επίσης ο Bobby Gillespie (επιτέλους, λίγο star allure) που έκανε δεύτερα φωνητικά, έπαιζε ντέφι και χόρευε (respect, Nick, δεν είναι και λίγο να έχεις τον Bobby Gillespie για αρκούδα σου). Οι Grinderman, αν και δε μου ακούστηκαν ιδιαίτερα προβαρισμένοι (είναι κι όλοι τους αρχάριοι, βλέπετε) ήταν σαφώς ο ισχυρότερος μαγνήτης του φεστιβάλ (και το να τους βλέπεις δύο μέρες στη σειρά δεν είναι τελικά και τόσο άσχημο), αλλά είμαι σίγουρη ότι η live απήχησή τους θα ήταν μεγαλύτερη (και πιο ουσιαστική) αν δεν είχε προηγηθεί η λιτανεία στο λαμπρό παρελθόν του Cave. Σωστό μέρος, λάθος στιγμή;

ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ
Στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή αισθανόμουν ότι βρίσκομαι ολόκληρη την τρίτη και τελευταία ημέρα του ATP. Παρά τις γενναίες προσπάθειές μου, δεν πρόλαβα τον Ed Kuepper ("baby when you got to sleep, you got to sleep" – τουλάχιστον, Χρήστο, ο Jason με καταλαβαίνει), είδα για λίγο τους Silver Mt. Zion Orchestra, που σε γενικές γραμμές μου αρέσουν αλλά προτιμώ να τους ακούω ξαπλωμένη, βόλταρα στην παραλία, χαλάρωσα στο γρασίδι και μ’ αυτό το τουριστικό τέμπο πέρασα από τους White Magic (εκνευριστικά ανυπόφοροι χίπηδες) στους Mum Smokes (επιεικώς υποφερτά, ελαφρώς βαρεμένα ποπάκια) κι από τους Small Knives (Simon & Garfunkel-μετά-τη-λοβοτομή) στους Tren Brothers (δηλαδή στους Dirty Three χωρίς τον Warren Ellis -έλεος πια). Έχοντας επιτυχώς αποφύγει διάφορες Tara Jane O’Neil και Mary Margaret O’Hara και πάει Ο’λέγοντας, στάθηκα λίγο περισσότερο (όσο άντεξα δηλαδή) στη Joanna Newsom από το μικρό σπίτι στο λιβάδι (καλά, το κοριτσάκι μιλάμε είναι για σφαλιάρες: την έχετε ίσως ακούσει να τραγουδάει, αλλά δεν έχετε ακούσει τίποτε αν δεν την ακούσετε να μιλάει) και την Cat Power με το trailer park chic της (από κοντά, μια φτηνής αισθητικής γκόμενα με αδιάφορης αισθητικής μουσική και, παρεμπιπτόντως, αντικείμενο φοβερών διαξιφισμών στο τέλος της βραδιάς -έχουμε μια ανοιχτή συζήτηση, μην ξεχνιόμαστε παιδιά). Με εξαίρεση την επανάληψη της πατέντας Nick Cave/Grinderman, το μόνο πράγμα που μου τράβηξε το ενδιαφέρον όλη μέρα ήταν ο DJ με το μπλουζάκι Dead Moon στο Crazy Horse. Για τη μουσική, εννοείται.

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΕΙ
Στα συν: η οργάνωση (απλά άψογη), το κοινό (πιο "σοβαρό" απ’ αυτό των μεγάλων φεστιβάλ, ίσως να έφταιγε βέβαια κι η μουσική), το vibe (πολύ χαλαρό). Στα πλην: το accommodation (ένα upgrade το έπαιρνε), το line-up (τουλάχιστον δύο upgrade), το vibe (δες παραπάνω).

Αφήνοντας πάντως το Minehead, πήρα μαζί μου (μαζί με τη διαπίστωση ότι οι Dirty Three έχουν χάλια γούστο) τις εξείς βαθιά βιωματικές αλήθειες:
-Δε θέλω να ξαναδώ μπροστά μου άνθρωπο με μούσι/γενειάδα/μουστάκι (ή ένα συνδυασμό αυτών).
-Δε θέλω να ξανακούσω singers/songwriters, γυναίκες ή άντρες.
-Δε θέλω να ξανακούσω άρπες, λύρες, μπαλαλάικες.
-ΘΕΛΩ να δω νεαρά παιδιά να χτυπιούνται στη σκηνή σα να μην υπάρχει αύριο κι όχι (μόνο) μεσήλικες ρόκερ να αναδεύουν το παρελθόν τους -το συγκεκριμένο Αll Tomorrow’s Parties θα μπορούσε να μετονομαστεί σε All Yesterday’s Parties, και τα πάρτι του χτες δεν είναι απαραίτητα τα καλύτερα.

Link
www.atpfestival.com/events/the-dirty-three/

Διάβασε επίσης...
Chasing Amy
Τόσον καιρό την περίμενα αυτή τη στιγμή... Λίγο ακόμη μπορώ να περιμένω... Kαι λίγο ακόμη... Και λίγο ακόμη... Μία ολόκληρη ώρα αφότου το support έχει εγκαταλείψει τη σκηνή, ένας roadie τοποθετεί πλάι στο μικρόφωνο ένα ποτήρι με σκουρόχρωμο περιεχόμενο. Για πρώτη φορά στη συναυλιακή μου ζωή, ένα ποτήρι δέχεται τέτοιο ...
Συνέχεια...
ΜΠΟΥΛΕΤΖ
Καρλίτο Τέβεζ αυτές οι κεφαλιές σου του 1 και κάτι μέτρου με συγκλονίζουν. Και ζυγίζουν όσο μια κούπα ρε τεράστιε ασχημομούρη.Ο Μπερμπάτοφ λέει θέλει να πάει σε με μια ομάδα δια να παίρνει κούπες. Ναι ρε κεφάλα, γιατί έχεις δει πολλές μέχρι τώρα και σου λείψανε.Επίσημο κάλεσμα του ΒΒΒ για ...
Συνέχεια...
Bullets
O Τάσος Κατσιαμπής, εισέρχεται σιγά-σιγά στο cult πάνθεον του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κόβει στην άμυνα, κάνει κούρσες a la Τσιάντακα από τα δεξιά, πηδάει στον Θεό για κεφαλιά, έχει χαίτη με λίγη καράφλα και αγαπημένος του κιθαρίστας είναι ο Richie Blackmore. A Real Mean Daddy. Όταν πηγαίναμε μικροί σχολείο, βάζαμε το θερμόμετρο ...
Συνέχεια...
Ποιο πρωτάθλημα; Τα ζεσταμένα του ¶ντερσον!
Δηλώνουμε παγερή αδιαφορία για τα γεγονότα της προηγούμενης αγωνιστικής στο πρωτάθλημα μας, την πολύπαθη Υπερλίγκα. Απ, απ εντ εγουέι.Δηλώνουμε ότιναι, ωραίο και το ντερμπάκι στην Τούμπα,ναι, ωραίος και ο γραφικάντζας ο Κάκος πάλι,ναι, το έχει κάνει συνήθειο το 1-0 ο βαζελούα και το πάει μια χαρά για κουπόνι,ναι, ο Κωστένογλου ...
Συνέχεια...
Suicide Is Painless
Την Κυριακή στο Αλκαζάρ Αρίνα παίχτηκε το καλύτερο ποδόσφαιρο από ομάδα του πρωταθλήματος την φετινή χρονιά, με την Λάρισα να σκορπάει 5-1 τον ΟΦΗ. Απλά και τίμια, η ομάδα του κάμπου (έτσι τα κλισέ) έμοιαζε με αγέλη λύκων απέναντι σε μία κακόμοιρη γάτα: τον τερματοφύλακα των Κρητικών, Τζόρβα, ο οποίος ...
Συνέχεια...
Bullets
Κάποιοι λένε πως ο μόνος τρόπος για να μείνει ο Ισπανός στο πάγκο της Λίβερπουλ είναι να πάρει το Champions League. Κάποιο άλλοι, λιγότερο χιουμορίστες, λένε πως όταν σε γλεντάει ακόμη και η Barnsley στο ¶νφιλντ, έχουν ήδη φωνάξει το ραδιοταξί Ενότητα και καλύτερα να τα μαζεύεις καθώς και η ...
Συνέχεια...
Ο “άγνωστος εμπρηστής” ξεσπαθώνει…
Πρόκειται για κείμενο που λάβαμε σήμερα μέσω mail.Πρωτογράφτηκε το 1992. Όμως με πολύ λίγες προσαρμογές (κυρίως χρονικές) αποτελεί την διαχρονική χάρτα των πυρκαγιών κάθε Αυγούστου. Μοιάζει κωμικό και ειρωνικό αλλά αν το καλοσκεφτείτε δεν είναι καθόλου και είναι εξαιρετικά επίκαιρο. Διαβάστε το και προβληματιστείτε:----------------Γράφει ο "άγνωστος εμπρηστής":Κύριε διευθυντά,Επειδή η πολιτική ...
Συνέχεια...
Aaaaaand aaalways look on the bright side of life…
- Λίγο πριν κατεβάσω τα ρολά για το καλοκαίρι (δεν πρόκειται να συμβεί, αλλά κάνει καλό εφέ για ξεκίνημα)- Τόσα χρόνια ο πανηλίθιος που ηγείτο της γνωστής χώρας ήταν κάτι σαν εύκολος στόχος. Δε χρειαζόταν και πολύ για να καταλάβεις με τι έχεις να κάνεις και να φερθείς ανάλογα. Με ...
Συνέχεια...
Φιλόμενο είμαι εγώ – που ακόμα σΆαγαπάω
Εντάξει. Υπήρξε μια περίοδος αδράνειας για την στήλη. Θα μπορούσαμε να βρούμε φτηνές δικαιολογίες του στυλ «είχαμε πολύ δουλειά» και «ξέρεις, τώρα, μωρέ με τις γιορτές», αλλά δεν θα το κάνουμε. Λέμε πάντα την αλήθεια. Η οποία είναι ότι είχαμε πρόβλημα με το όνομα της στήλης. Boom Boom Becker. Βέβαια, ...
Συνέχεια...
To Τέλος της Λογικής: Τάσος «the Punisher» Κάκος
Είναι καραγκιόζης. Επίσημα και αμετάκλητα. Δεν χωράει αμφιβολία. Όποιος έχει αντίθετη γνώμη σίγουρα είναι ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:1. Η μάνα του Κάκου2. Ο πατέρας του Κάκου3. Ο ίδιος ο Κάκος¶φησα έντεχνα απόξω γυναίκα και παιδιά που φαντάζομαι ότι έχει. Αν δεν έχει, το ίδιο κάνει. Κατά ένα περίεργο τρόπο.- ...
Συνέχεια...
On The Beach…
Ε, ναι, έφτασε αυτή η περίοδος του χρόνου που είναι πιο πιθανό να δεις συντάκτη/συντάκτρια του Mixtape να κάνει ηλιοθεραπεία στην διπλανή "πετσέτα" ή να πίνει μπύρες στο παρακείμενο beach bar παρά μπροστά από οθόνη υπολογιστή να γράφει άρθρα και νέα.... Θα επιστρέψουμε σταδιακά μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Μέχρι τότε σας αφήνουμε να σας κάνουν πολύ ...
Συνέχεια...
Track 3
Κυριακή των Βαϊων, 1η μέρα του τρίτου μήνα ζωής του mixtape.gr, λίγες μόλις ημέρες πριν από τις διακοπές του Πάσχα. Μεγάλη εβδομάδα για τους Χριστιανούς, πραγματικά Μεγάλη εβδομάδα και για τα καλλιτεχνικά δρώμενα της πρωτεύουσας με ενδιαφέρουσες προβολές (Danielson Family στο Μικρό Μουσικό Θέατρο), συναυλίες (Mouse On Mars με Laetitia ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 23/01/2009
Παρουσίαση και επιλογή μουσικής από τους Λευτέρη Κουσίδη και Ευαγγελία Πανταζοπούλου.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπής Animal Collective - 'Brother Sport'Ariel Pink's Haunted Graffiti - 'Can't Hear My Eyes'Telepathe - 'Chrome's On It'Chairlift - 'Bruises'Jay Z feat. Santogold - 'Brooklyn (Go Hard)'Saul Williams - 'The Government'Erykah Badu - 'The Soldier'Ryan Adams - ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life
* Καλή χρονιά και συγνώμη που θα σας χαλάσω το πάρτι με τα καλύτερα της δεκαετίας, αλλά η συγκεκριμένη τελειώνει το 2010. Αν όλος ο κόσμος αντιμετώπιζε σωστά το θέμα θα είχαμε γλυτώσει από το να βλέπαμε το Kid A σαν καλύτερο δίσκο της δεκαετίας σύμφωνα με το Rolling Stone ...
Συνέχεια...
Βlack Powder
Είχα έτοιμο εδώ και μέρες το επόμενο κομμάτι μου, Μαγειρεύοντας με Αλκοόλ-Κεφάλαιο 3, όταν πριν από λίγες μέρες αποφάσισα να το αναβάλω γιατί κάτι μου συνέβη.Μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα λοιπόν ένα βράδυ και με μαύρα μάτια από την αυπνία αποφάσισα να το αντικαταστήσω με ένα άλλο, για να τιμήσω την ...
Συνέχεια...
Γιουροσούμα
Τώρα που δεν ακούγεται η κλαγγή των όπλων, τώρα που ο Κώστας Βερνίκος ανακάλυψε τον 8ο ουρανό (αδέρφια) και οι Ισπανοί σηκώσαν την πρώτη τους κούπα μετά τον εμφύλιο, η διεισδυτική ματιά της στήλης αναλύει την πορεία των 16 τίμιων ομάδων.Περάστε από το λογιστήριο, παρακαλώ... ΕλβετίαΦιλόξενοι ως οικοδεσπότες και φιλότιμοι τρεχαλατζήδες. ...
Συνέχεια...
Bullets over Broadway
Ο Ρέμος λέει ζήτησε από την ΑΕΚ μαζί με τα 800 χιλιάρικα και δύο παίχτες (Πλιάτσικα, Χετεμάι) ΚΑΙ τον Τόζερ για τους δώσει τον Παπαδόπουλο. Μάλιστα. Δεν του δίνουμε όλο το σκουόντ καλύτερα; Αξίζει.Ο Νίκος Κούβελας στα 35 του, αποδεικνύει ότι δεν είναι άδικα περασμένος στο πάνθεον τον cult ηρώων ...
Συνέχεια...
Τα Δικά μας τα Παιδιά – Γιώργος Μύρτσος
Γιώργος Μύρτσος. Ένα όνομα που προκαλεί ρίγη συγκίνησης στους μύστες του ελληνικού ποδοσφαίρου, σε αυτούς που δεν μασάνε από ξενέρωτους μοντερνισμούς και φυσικά, σε αυτούς που εκτιμούν την χαίτη την σωστή, την αληταμπουρέ, την μπουκλομπουφοτή.Με το σπαθί του, ενίοτε και με το μπουκάλι του, έχει κερδίσει μια ξεχωριστή θέση στην ...
Συνέχεια...
Από την μαυρίλα στην εμπόλεμη ζώνη
Χάθηκε ένα παιδί, χάθηκε ο πολιτισμός της πόλης, χάθηκε και η πόλη.Κανένας σεβασμός, καμμία κοινωνική συνοχή, καμμία - πραγματικά σοβαρή - λαϊκή αγανάκτηση.Αφήσαμε τις πόλεις μας στα χέρια ενός αστείου κράτους, ακόμα πιο κωμικοτραγικών δυνάμεων καταστολής, ανύπαρκτων πολιτικών αντρών, κανιβαλιστικών Μ.Μ.Ε. και στην τυφλή αστική βία καταστροφής για κερασάκι.Ωραία... και ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 31/8/2008
Ακόμα ένα ακόμα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση και αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο. Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Deerhunter - Nothing Ever HappenedAirborne Toxic Event - This is NowhereBroken Social Scene - Hit ...
Συνέχεια...
Μπίλιετς
Γράφω αυτές τις αράδες Τρίτη μεσημέρι. Ας ξυπνήσει κάποιος τον Φέργκιουσον γιατί αρχίζει και μου σκοτεινιάζει τον ορίζοντα ο Τρέβορ ο Μόρλει (έκτακτο Τετάρτης μεσημέρι: σκάω, σκάω) Εμένα γιατί μου έχει μείνει κουσούρι και περιμένω να ανακοινωθεί η αποστολή της Αγγλίας για το Γιούρο;Πάντως τα πουλέν μου είναι οι Ρουμάνοι. ...
Συνέχεια...
Και οι Μήτρογλοι έσονται πρώτοι
Προσπαθώ να καταλάβω τι έφταιξε και πάλι. Μάταια. Από το έκτο λεπτό της αναμέτρησης στο ΟΑΚΑ, όπου η ΑΕΚ προηγήθηκε με πέναλτι του Ριβάλντο επί του Εργοτέλη και μέχρι το τελευταίο λεπτό, η Ένωση ήταν πρώτη στην βαθμολογία, φαβορί για τον τίτλο με την φόρα του 4-0 απέναντι στον Ολυμπιακό. ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
- Για αρχή ας είμεθα ελαφρώς ανεπίκαιροι λόγω τελικού Champions League.Εντάξει την κούπα δεν την παίρνει πάντα ο καλύτερος, αλλά όχι κι έτσι. Εντάξει ο σκοπός αγιάζει τα μέσα αλλά και πάλι όχι έτσι. Από το περσινό παγκόσμιο κύπελλο το ποδόσφαιρο έχει μπει σε χειμερία νάρκη με επιτυχίες τέτοιων ομάδων. ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά: Joey Barton
Joey Barton.Εσύ, πανμέγιστε και υπερτεράστιε κομπλέξη. Εσύ, επικέ τσαμπουκαλέα που στο πέρασμα σου μέχρι και οι πλάκες του πεζοδρομίου κάνουν πέρα. Μόνο εσύ. Δεν υπάρχει δεύτερη σκέψη. Κανένας Γκράβεσεν και κανένας Ματεράτσι. Αυτά τα φλώρια τελειώνουν τα σπρωξίματα και τα κλωτσίδια μόλις σφυρίξει ο διατητής (η έλλειψη του δίνει την ...
Συνέχεια...
Season Finale, Wi-fi κίνδυνοι, Portishead στο ATP
Season FinaleΤέλος Μαϊου και στην Αμερική τελειώνουν τις σεζόν τους όλες οι σειρές. 24, Lost, Heroes, The Shield, The Office, My Name is Earl, Desperate Houswives, Family Guy, Simpsons, American Dad, Sopranos, Gilmore Girls και πολλά ακόμα δίνουν είτε ραντεβού για την επόμενη χρονιά είτε κλείνουν οριστικά τον κύκλο τους. ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 18/12/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει ο Χρήστος Νύχτης.   PlaylistIntro (Folk implosion - Serge)Stone roses - I Wanna Be AdoredThe Verve - BlueAnimal collective - My girlsThe Flaming Lips -Watching The PlanetsREM - It's The End Of The World As We Know ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…..
  -Ευχές επιπλέον δεν υπάρχουν γιατί προηγήθηκε η κάρτα που πιθανώς είδατε. Εάν δεν την είδατε του χρόνου πάλι.-Μαθήματα επαγγελματικού προσανατολισμού για τη χρονιά που ξεκίνησε. Τι πτυχία, μεταπτυχιακά και αηδίες μου λέτε τώρα. Κρίνοντας από δηλώσεις πωλητή σε κατάστημα ρούχων του Κολωνακίου με αφορμή τα δώρα που θα κάνει στον ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 09/11/2008
Το τελευταίο Κυριακάτικο επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5", μιας και απ' αυτή την εβδομάδα η εκπομπή μετακομιζεί ημέρα Παρασκευή.Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Kanye West - Love Lockdown ...
Συνέχεια...
Φεστιβάλ Νάξου | 24 Ιουλίου έως 3 Σεπτεμβρίου 2010
Κάθε χρόνο το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Νάξου ακολουθεί έναν διαφορετικό θεματικό άξονα.Εφέτος η επέτειος των 10 χρόνων φέρνει στο προσκήνιο τη σχέση του χρόνου με τη δημιουργία και την τέχνη.Συνεχίζοντας με την ίδια παιγνιώδη διάθεση, διατρέχει και συνοψίζει την μικρή του ιστορία όχι με αποτιμήσεις αλλά με τα πρόσωπα που ...
Συνέχεια...
Boom Boom Becker στο ντέρμπι
Εντάξει, επήγαμε και στο γήπεδο να δούμε το ντέρμπι της χρονιάς. AΕΚ - ΠΑΟ, Κυριακή απόγευμα, με οσκαρικό καιρό, δηλαδή, τι άλλο θες αν είσαι φίλαθλος;Να σου δώσουν και λεφτά; Φορτώσαμε τα ποτά μας, νερό είναι κυρ-αστυνόμε, καλά, απλά βγάλτε το καπάκι και κατηφορίσαμε προς το OAKA, πράγμα το οποίο ...
Συνέχεια...
Chasing Amy
ΜΠΟΥΛΕΤΖ
Bullets
Ποιο πρωτάθλημα; Τα ζεσταμένα του ¶ντερσον!
Suicide Is Painless
Bullets
Ο “άγνωστος εμπρηστής” ξεσπαθώνει…
Aaaaaand aaalways look on the bright side of
Φιλόμενο είμαι εγώ – που ακόμα σΆαγαπάω
To Τέλος της Λογικής: Τάσος «the Punisher» Κάκος
On The Beach…
Track 3
Ακούστε την εκπομπή της 23/01/2009
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Βlack Powder
Γιουροσούμα
Bullets over Broadway
Τα Δικά μας τα Παιδιά – Γιώργος Μύρτσος
Από την μαυρίλα στην εμπόλεμη ζώνη
Ακούστε την εκπομπή της 31/8/2008
Μπίλιετς
Και οι Μήτρογλοι έσονται πρώτοι
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Τα δικά μας τα παιδιά: Joey Barton
Season Finale, Wi-fi κίνδυνοι, Portishead στο ATP
Ακούστε την εκπομπή της 18/12/2009
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
Ακούστε την εκπομπή της 09/11/2008
Φεστιβάλ Νάξου | 24 Ιουλίου έως 3 Σεπτεμβρίου
Boom Boom Becker στο ντέρμπι