Φέτος οι Νύχτες Πρεμιέρας παρουσιάζουν ένα αφιέρωμα στον Εrnst Lubitsch, προβάλλοντας οκτώ από τις ταινίες της αμερικανικής περιόδου του Γερμανού (ρωσοεβραϊκής καταγωγής) σκηνοθέτη. Πρόκειται για έναν σκηνοθέτη όχι ακριβώς υποτιμημένο αλλά σίγουρα ελαφρώς παραγνωρισμένο από την πλειοψηφία των σινεφίλ (σε σχέση για παράδειγμα με την «αυτονόητη μεγαλοφυΐα» ενός Hitchcock ή ενός Welles) σίγουρα όχι όμως λιγότερο σημαντικού για την εξέλιξη της κινηματογραφικής γλώσσας και των ειδών.

Είναι, όπως έχει γραφτεί, ένας σκηνοθέτης που προτιμούν και αναγνωρίζουν πρώτα οι ίδιοι οι κινηματογραφιστές (το εύρος των θαυμαστών του εκτείνεται από τους συμπατριώτες του William Wyler και Billy Wilder μέχρι τον Cameron Crowe) ενώ οι αρετές του δεν είναι τόσο εμφανείς όχι γιατί δεν είναι αρκετές, αλλά γιατί όπως και άλλοι μεγάλοι σκηνοθέτες σαν τον Howard Hawks είχε ενσωματώσει απολύτως την τεχνική στην ίδια την αφήγηση της ταινίας, με την έννοια ότι στο κλασικό αφηγηματικό μοντέλο του Hollywood η απόλυτα ομαλή και αληθοφανής αφήγηση μιας ιστορίας είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα και όχι η έμφαση στην τεχνική και τεχνολογική πλευρά του μέσου.

LubitschO απόλυτα προσαρμοστικός σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του Lubitsch κατάφερε να τελειοποιήσει αυτού του είδους το σινεμά (πολλοί θεωρούν και όχι άδικα ότι από εκείνη την περίοδο, δηλαδή μεταξύ της έλευσης του ήχου και του τέλους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο κινηματογράφος παρά τη νεότητά του ως μέσο άγγιξε τον κλασικισμό). Κι αυτό παρά τους περιορισμούς στο περιεχόμενο και ειδικότερα δε στις κινηματογραφικές αναπαραστάσεις της σεξουαλικότητας και του εγκλήματος που επέφερε η υιοθέτηση του κώδικα ηθικής (γνωστότερου ως Κώδικα Hays), ο αντίκτυπος του οποίου είναι προφανής στη σύγκριση της τολμηρότητας των ταινιών του σκηνοθέτη πριν και μετά το 1934, οπότε και υιοθετήθηκε πλήρως από τα στούντιο ο κώδικας. Εξίσου αξιοσημείωτο για την ισχύ και το σεβασμό που απολάμβανε ο σκηνοθέτης είναι το γεγονός ότι στην εποχή της απόλυτης παντοδυναμίας των μεγάλων στούντιο υπήρξε από τους λίγους σκηνοθέτες που είχε το credit και για την παραγωγή των ταινιών του, ενώ βρέθηκε έστω και για μόλις ένα χρόνο στη θέση του επικεφαλής παραγωγού για την Paramount (1935).

Ο Lubitsch ξεκίνησε ως θεατρικός ηθοποιός δίπλα στον Max Reinhart, για να περάσει σύντομα στο σινεμά κυρίως σε κωμικούς ρόλους και έπειτα ως σκηνοθέτης των ταινιών του, ενώ προς το τέλος της δεκαετίας του ’10 και στις αρχές του ’20 έγινε γνωστός στην Αμερική με τα δράματα εποχής και τις κωμωδίες που σκηνοθέτησε. Μετακόμισε ήδη από το 1922 στο Hollywood, πριν από το μεγάλο κύμα μετανάστευσης των Ευρωπαίων (και κυρίως Γερμανών) κινηματογραφιστών λόγω της ανόδου του ναζισμού και του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτέλεσε, όπως είπαμε και πιο πάνω ένα απόλυτα προσαρμοστικό σκηνοθέτη, όχι μόνο σε σχέση με τη μετανάστευσή του από την UFA στο Ηollywood αλλά και γιατί ήταν ένας από τους σκηνοθέτες με σημαντική καριέρα στο βωβό κινηματογράφο που καλωσόρισαν την έλευση του ήχου και εκμεταλλεύτηκαν πλήρως τις νέες δυνατότητες που πρόσφερε.

Ο Lubitsch είναι ένας από τους θεμελιωτές του κινηματογραφικού μιoύζικαλ, αφού σε μεγάλο βαθμό χάρη σ’ αυτόν εξελίχθηκε από απλή κινηματογράφηση επιτυχιών του Broadway ένα είδος με καθαρά κινηματογραφικά χαρακτηριστικά, στο οποίο η μουσική και το τραγούδι χρησιμοποιείται ως όχημα στην αφήγηση, παρά σαν απλό ιντερμέδιο της πρόζας. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις πρώτες ηχητικές ταινίες του Lubitsch oι περισσότερες ήταν μιούζικαλ, δύο εκ των οποίων θα προβηθούν στο φεστιβάλ. Πιο συγκεκριμένα, θα προβληθεί το Monte Carlo (1930) και το One Hour with You (1932) και τα δύο με την αγαπημένη του πρωταγωνίστρια στο είδος Jeanette Mac Donald. Πιο συγκεκριμένα, στο Monte Carlo υποδύεται την κακομαθημένη κόμισσα που παρατά τον μέλλοντα συζυγό της και απολαμβάνει την χλιδάτη ζωή στη Ριβιέρα και όπως είναι αναμενόμενο ο έρωτας της χτυπά την πόρτα. Βασικά μοτίβα που επαναλαμβάνονται στο έργο του Lubitsch είναι διακριτά ήδη. Καταρχήν πολύ συχνά οι πλοκή εκτυλίσσεται σε μια φανταστική ευρωπαϊκή χώρα (εν προκειμένω στο βασίλειο της Ruritania), ενώ και τα υπαρκτά μέρη που παρουσιάζονται (είτε πρόκειται για το Μόντε Κάρλο, είτε για το Παρίσι είτε για την Βενετία για παράδειγμα) λειτουργούν περισσότερο σαν σύμβολα ευρωπαϊκής φινέτσας, κομψότητας και χλιδής αλλά και σαν τόποι που προσφέρουν μεγαλύτερη ελευθεριότητα στα σεξουαλικά ήθη και δίνουν την ευκαιρία στους πρωταγωνιστές να επιθοδούν στο φλερτ και το ερωτικό παιχνίδι.

LubitschΣτο Monte Carlo η Jeanette MacDonald είναι καταφανώς η ψυχή της ταινίας, που ερμηνεύει και την μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία της εποχής "Βeyond the Blue Horizon", σε ένα υπέροχα γυρισμένο μουσικό νούμερο με την πρωταγωνίστρια στο τρένο. Επίσης συναντούμε ένα άλλο κλασικό αφηγηματικό στοιχείο, όχι μόνο του Lubitsch αλλά πολλών ρομαντικών ταινιών και screwball: τις παρεξηγήσεις και την απόκρυψη ή την υιοθέτηση διαφορετικής ταυτότητας από τους πρωταγωνιστές που κινούν την πλοκή μέχρι το αναπόφευκτο happy end. Σίγουρα το σενάριο στο Monte Carlo βρίθει απιθανοτήτων και αφηγηματικών στερεοτύπων (αυτό συμβαίνει εξάλλου σε πολές ταινίες του Lubitsch), αλλά πέρα από την προφανή διαπίστωση ότι ο κινηματογράφος δεν είναι απαραίτητο να έχει σαν ζητούμενο του τον ρεαλισμό θα πρέπει να σημειώσουμε ότι βρισκόμαστε στην εποχή της Μεγάλης Ύφεσης, οπότε ο κινηματογράφος αποτελούσε ένα προσιτό μέσο απόδρασης από την δύσκολη καθημερινότητα σε ένα κόσμο φανταστικού πλούτου και παράλογης πολυτέλειας, στον οποίο τα μόνα προβλήματα είναι τα ερωτικής φύσεως.

Το One Hour with You (1932) είναι το τελευταίο μιούζικαλ του Lubitsch για την Paramount και το προτελευταίο σε όλη τη φιλμογραφία του αφού μετά γύρισε μόνο το The Merry Window (1934). To project είχε αρχικά αναλάβει ο George Cukor, όμως ο Lubitsch, ανικανοποίητος από τον νέο τότε σκηνοθέτη, τελικά ανέλαβε και την σκηνοθεσία εκτός από την παραγωγή. Η Jeanette McDonald και ο κλασικός παρτενέρ της επί της οθόνης Maurice Chevalier υποδύονται το παριζιάνικο ζευγάρι που επιδίδεται σε απιστίες και ψέματα αλλά τελικά καταλήγει ξανά μαζί και ευτυχισμένο, η ταινία όμως είναι τολμηρή για την εποχή της στην σχετική απαξίωση της συζυγικής πίστης και των ιδανικών του γάμου.

Την ίδια χρονιά ο Lubitsch γύρισε την ακόμη πιο τολμηρή ερωτική κωμωδία, χαρακτηριστικό δείγμα του σινεμά πριν τον κώδικα, Trouble in Paradise, η οποία όσο και αν φανεί αδιανόητο στο σημερινό θεατή είχε απαγορευτεί μετά την εφαρμογή του κώδικα ηθικής και ξαναπροβλήθηκε το 1968. Στο κέντρο της βρίσκεται ένα ερωτικό τρίγωνο ενός διάσημου κλέφτη, της επίσης κλέφτρας ερωμένης του και μιας πλούσιας παριζιάνας που επιθυμούν να ληστέψουν. Παρά την ελαφριά αντιμετώπιση του Lubitsch στο θέμα του η ταινία έχει στο κέντρο της την ανθρώπινη επιθυμία, τόσο την ερωτική όσο και την επιθυμία για χρήμα. Να σημειώσουμε ότι συνεργάτης και αγαπημένος σεναριογράφος του Lubitsch σε αυτήν όπως και σε άλλες οκτώ ταινίες ήταν ο Samson Raphelson, πατέρας του πολύ γνωστού σκηνοθέτη Bob Raphelson (Five Easy Peaces κ.λπ.).

Το αφιέρωμα του φεστιβάλ περιλαμβάνει μία ακόμη από πιο προκλητικές ταινίες του, το Design for Living (1933). To φιλμ ναι μεν βασίζεται στο θεατρικό έργο του Noel Coward, αλλά ο κορυφαίος σεναριογράφος Ben Hecht δεν κράτησε τίποτε από το αρχικό κείμενο. Η ιστορία διαδραματίζεται στο Παρίσι, όπου τρεις Αμερικανοί καλλιτέχνες, δύο άντρες και μία γυναίκα εμπλέκονται σ’ ένα γοητευτικό ménage à trois. H Μiriam Hopkins κρατά στην ταινία, όπως και στο Trouble in Paradise το ρόλο της ανεξάρτητης μοντέρνας γυναίκας, ενώ την πλαισιώνουν ο Fredric Μarch και ο υπέροχος σε ρομαντικές κομεντί Gary Cooper (πολύ πριν ταυτιστεί με την αντικομουνιστική υστερία και την υστερική ηθικολογία).

LubitschΗ επόμενη χρονολογικά ταινία του αφιερώματος είναι το Angel του 1937, που αξίζει της προσοχής μας καταρχήν γιατί αποτελεί μία από τις ξεχασμένες ταινίες στην φιλμογραφία της Μarlene Dietrich, στην οποία υποδύεται την απατημένη σύζυγο που περιπλανάται στο Παρίσι, γνωρίζει κάποιον άγνωστο και γοητεύεται αλλά τελικά γυρνά στην αγκαλιά του διπλωμάτη συζύγου της. Συμπρωταγωνιστές της Dietrich είναι ο Herbert Marshall και ο Μelvyn Douglas, δύο ηθοποιοί που συνεργάστηκαν με Lubitsch σε αρκετές ταινίες με θαυμάσια αποτελέσματα, αποδεικνύοντας ότι η εμπειρία του ίδιου του σκηνοθέτη στη σκηνή και μπροστά από την κάμερα του έδωσε ιδιαίτερη άνεση στη σκηνοθεσία των ηθοποιών, που στα χέρια άλλων σκηνοθετών θα έδιναν μετριότατες ερμηνείες.

Η Ninotchka του 1939 με πρωταγωνίστρια την θρυλική Greta Garbo είναι σίγουρα η γνωστότερη ταινία του Lubitsch, λόγω φυσικά και της μεγάλης ντίβας για την οποία αυτή η ταινία υπήρξε η προτελευταία πριν την πρόωρη απόσυρσή της από το σινεμά και μία από τις ελάχιστες κωμωδίες της. Σίγουρα επισκιάζει τους συμπρωταγωνιστές της στο ρόλο της αυστηρής μπολσεβίκας που ερωτεύεται έναν αριστοκράτη και προδίδει το Κόμμα για τον έρωτα και τις υλικές απολαύσεις που στερείται στη Ρωσία, αλλά η οικονομία, το κωμικό timimg και η φινέτσα του Lubitsch δίνουν τελικά στην ταινία την διαχρονική γοητεία της, ενώ άξια αναφοράς είναι φυσικά η συνεργασία του κορυφαίου σκηνοθέτη/σεναριογράφου Billy Wilder στο σενάριο. Είναι αυτονόητο ότι η ταινία λόγω της αρνητικής απεικόνισης του σοβιετικού συστήματος απαγορεύτηκε αμέσως στη Σοβιετική Ένωση. Σίγουρα πρόκειται για ένα φιλμ που κάθε σινεφίλ οφείλει να έχει δει, αφού αν κάποιος ισχυριστεί ότι οι ταινίες του Lubitsch έχουν παλιώσει άσχημα, ίσως απλά δεν διαθέτει τα μέσα για να αποκωδικοποιήσει μια παλιότερη αλλά εξίσου, αν όχι περισσότερο, σημαντική κινηματογραφική γλώσσα και τεχνική από την σημερινή. H φευγαλέα γοητεία των ταινιών του Lubitsch, το περιβόητο "Lubitsch touch" είναι εύκολο να διαφύγει από τον σημερινό θεατή.

Αν σας φάνηκε πρωτότυπη η κωμική «πλαστογράφηση» της ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στο Inglourious Basterds του Quentin Tarantino τότε πρέπει να σπεύσετε στο To Be or Not to Be (1942). O Lubitsch σκηνοθετεί κάτι που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε ναζί-φάρσα, εν μέσω του πολέμου, με φόντο την κατεχόμενη Βαρσοβία και πρωταγωνιστές μια ομάδα θεατρικών ηθοποιών, που δίνουν το τέλειο άλλοθι για πλαστοπροσωπείες και παρεξηγήσεις σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. Θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε στο μεταξύ ότι όσο προχωράμε από τη δεκαετία του ’30 προς τη δεκαετία του ’40, ο κυνισμός και η ανάλαφρη επιφανειακότητα του Lubitsch διαποτίζονται από έναν διακριτικό ανθρωπισμό ο οποίος βέβαια συνοδεύεται από μία προφανή συντηρητικοποίηση στη θεματολογία.

Σε αυτό το πλαίσιο, το Heaven Can Wait (1943) η πρώτη ταινία του Lubitsch σε technicolor διαδραματίζεται πια στις Η.Π.Α., με ήρωα ναι μεν έναν αδιόρθωτο καζανόβα, αλλά έχοντας στον πυρήνα της τις οικογενειακές αξίες μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Δεν είναι τυχαία και η επιλογή του Don Ameche, μιας all-american φιγούρας για τον κεντρικό ρόλο, και της απαστράπτουσας Gene Tierney στον ρόλο της συζύγου του. Το καστ αποδεικνύεται κάπως αδύναμο όμως, με εξαίρεση τον Charles Coburn στον ρόλο του παππού, ενώ και η σκηνοθεσία του Lubitsch υπό το βάρος ίσως της ακριβής παραγωγής με τα σκηνικά και τα κοστούμια εποχής, λουσμένα στην κορεσμένη χρωματική παλέτα του technicolor φαίνεται να έχει χάσει κάτι από την σπιρτάδα της. Το κύριο ενδιαφέρον στο φιλμ για έναν προσεκτικό θεατή μπορεί εντοπίζεται στην ιδιόμορφη ελλειπτικότητα της αναδρομικής αφήγησης (flashback) που χρησιμοποιείται.

LubitschΤέλος, το αφιέρωμα κλείνει με την διασκεδαστική Cluny Brown (1946) την τελευταία ταινία που ολοκλήρωσε ο Lubitsch πριν τον πρόωρο θάνατό του τον επόμενο χρόνο για την οποία ξαναγυρνά σε ευρωπαϊκό σκηνικό, αυτή τη φορά στην Αγγλία για να αφηγηθεί την ιστορία της Cluny Brown, μιας Αγγλίδας της εργατικής τάξης με πάθος για τα υδραυλικά που ενσαρκώνει η ιδιαίτερα σεξουαλική (ειδικά σε κάποιες από τις αρχικές σκηνές) Jennifer Jones. Ο Lubitsch δεν διστάζει να ειρωνευτεί όχι μόνο την ακαμψία της βρετανικής αριστοκρατίας αλλά πολύ περισσότερο τον συντηρητικά ήθη της μεσαίας και της εργατικής τάξης. Kι ενώ η Cluny Brown φάινεται ότι θα συμβιβάσει την ανεξαρτησία της με αντάλλαγμα ένα καλό γάμο και την άνοδο από την εργατική στη μεσαία τάξη (με τον φαρμακοποιό του χωριού και ΟΧΙ με το πλούσιο αφεντικό της όπως λανθασμενα έχει γραφτεί στο πρόγραμμα του φεστιβάλ) τελικά διαλέγει έναν ξένο αντιναζιστή συγγραφέα και την περιπετειώδη ζωή που της υπόσχεται.

Οι Νύχτες Πρεμιέρας προσφέρουν στο αθηναϊκό κοινό μια υπέροχη ευκαιρία να νιώσει το άγγιγμα του Lubitsch στην μεγάλη οθόνη. Η εν λόγω φράση, που χρησιμοποιήθηκε από τα studio για την προώθηση του δημιουργού σίγουρα δεν επαρκεί για να αποδώσει την ποιότητα της κινηματογραφικής του ιδιοσυγκρασίας που συνδυάζει την κομψότητα και την ελαφρότητα με την ενήλικη και παιγνιώδη σεξουαλικότητα των ηρώων του αλλά και με την ειρωνεία και την παιχνιδιάρικη αποστασιοποίηση από την επιφανειακότητα των χαρακτήρων του, και όλα τα παραπάνω με μια άρτια κλασική προσέγγιση στα πλάνα, το καδράρισμα αλλά και το φωτισμό και το μοντάζ στον κινηματογράφο.

Δείτε εδώ το περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα και τα αφιερώματα του φεστιβάλ που αρχίζει την Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου.

Διάβασε επίσης...
Δείτε τον Bruno σε νέες περιπέτειες
Μπορεί ο Sacha Baron Cohen να αποκάλυψε πριν από λίγες μέρες ότι εγκαταλείπει τους επιτυχημένους χαρακτήρες των Ali G και Borat, όμως θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τις περιπέτειές του μέσα από τον όχι και τόσο γνωστό χαρακτήρα του Bruno που είναι λάτρης της μόδας από την Αυστρία!Όπως έχουμε πει και ...
Συνέχεια...
Μια κωμικοτραγική επέτειος,ένα πιάνο & μία ταινία:30 χρόνια χωρίς το Σαρλό την Κυριακή στο CineΦΙΛΙΠ
Πέρασαν κιόλας 30 χρόνια από το θάνατο του Τσάρλι Τσάπλιν;Κι όμως ο πιο κακοντυμένος σαλτιμπάγκος του παγκόσμιου σινεμά έγραφε μοναδικά στο πανί, παρά τα κακοπαθημένα του συνολάκια, δημιουργώντας ένα διαχρονικά τσαπατσούλη χαρακτήρα που είναι πάντα εκεί όταν τον χρειαζόμαστε, γι' αυτό μάλλον ξεχνάμε ότι στην πραγματικότητα τον έχουμε ήδη χάσει ...
Συνέχεια...
Νύχτες Πρεμιέρας: Κερδίστε προσκλήσεις για την προβολή του “Cloclo / My Way”
Τον ονόμασαν τον Γάλλο Ελβις Πρίσλεϊ και για σχεδόν δύο δεκαετίες υπήρξε το απόλυτο ποπ είδωλο στην χώρα του. Ηταν ένας από τους συνθέτες του «Comme d' Ηabitude», του τραγουδιού που στη συνέχεια μετονομάστηκεσε «My Way» και έγινε διάσημο σε όλο τον πλανήτη απ' τη φωνή του Φρανκ Σινάτρα. Το ...
Συνέχεια...
Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου: πέρα από τους κλασικούς
Κάθε σινεφίλ που σέβεται τον εαυτό του είναι λίγο-πολύ εξοικειωμένος έστω και με τα ονόματα των σπουδαιότερων σκηνοθετών του κλασικού ιαπωνικού κινηματογράφου, όπως ο Akira Kurosawa, ο Kenji Mizoguchi και ο Yasujiro Ozu, ενώ πρόσφατα το ελληνικό κοινό μυηθήκε στο σινεμά των εξίσου ταλαντούχων αλλά πιο παραγνωρισμένων συμπατριωτών τους Mikio ...
Συνέχεια...
Ο Woods επιστρατεύεται για το Wolverine
Ο σεναριογράφος Skip Woods ("Hitman", "Swordfish") κλήθηκε να αναθεωρήσει το σενάριο του David Benioff για την ταινία "Wolverine", σύμφωνα με το IGN Movies.Στο μεταξύ, ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Gavin Hood, μίλησε στο IESB.Net και επιβεβαίωσε ότι τα γυρίσματα θα αρχίσουν σε 3 με 4 μήνες, σχεδόν αποκλειστικά στα στούντιο ...
Συνέχεια...
‘Cloudy with a Chance of Meatballs’: Ο Πύργος του Άιφελ έγινε σάντουιτς!
Η επέλαση των animated ταινιών συνεχίζεται είτε με ταινίες που παίζονται αυτήν την περίοδο στις κινηματογραφικές αίθουσες (βλ. τo ''Ice Age'' με τον Scrat και το βελανίδι του), είτε με ορισμένες που βρίσκονται προ των πυλών (βλ. το Αυγουστιάτικο ''Up''), είτε με προγραμματισμένες να κάνουν την εμφάνισή τους σε λίγους ...
Συνέχεια...
Έντεκα άτομα τραυματίστηκαν στα γυρίσματα της νέας ταινίας του Tom Cruise.
Δεν έφτανε ο σάλος που έχει προξενήσει το "Valkyrie" λόγω της θεματολογίας του ήρθε και αυτό. Μετά από ανατροπή ενός βαν, έντεκα μέλη της παραγωγής οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες. Ευτυχώς οι δέκα από αυτούς είχαν ελαφρά μόνο τραύματα, ενώ για την κατάσταση του εντέκατου αναμένεται ενημέρωση. Ο ...
Συνέχεια...
Απονεμήθηκαν τα BAFTA: Αποθέωση για Slumdog Millionaire και Mickey Rourke
Ξεκάθαρα, το βράδυ της Κυριακής στο Λονδίνο, άνηκε στο "Slumdog Millionaire" και ανεξάρτητα με την τύχη της εξαιρετικής αδιαμφισβήτητα αυτής κινηματογραφικής ταινίας στα Όσκαρ, η αποθέωση της δημιουργίας του Danny Boyle από την Βρετανική Κινηματογραφική Ακαδημία είναι σίγουρα αρκετή για να την καθιερώσει ως μία από τις καλύτερες στιγμές του ...
Συνέχεια...
Κάννες 2011 – Τα βραβεία
Απονεμήθηκαν εχθές Κυριακή τα βραβεία από την κριτική επιτροπή του φεστιβάλ των Καννών- μια επιτροπή με ιδιαίτερα ετερόκλητη σύνθεση εφέτος, με τον Robert de Niro να προεδρεύει, πλαισιωμένος από την Uma Thurman, τον Jude Law, την Linn Ullmann (συγγραφέας, κόρη του Ingmar Bergman και της Liv Ullmann), τον Johnnie To ...
Συνέχεια...
Kirby Dick… αυτός ο άγνωστος
Η ικανότητά του να θέτει τον εαυτό του στον πυρήνα των ντοκιμαντέρ του είναι δεδομένη, όπως και ο αμφιλεγόμενος και διασκεδαστικός χαρακτήρας κάθε κινηματογραφικού του εγχειρήματος. Είναι σαν να λέμε ο Michael Moore... που δεν ξέρετε!Ο Αμερικανός ντοκιμενταρίστας Kirby Dick μπορεί να είναι λιγότερο γνωστός στο ευρύ κοινό, αλλά αυτό ...
Συνέχεια...
Nick James – The ‘Saint’
Αν δηλώνετε αμετανόητος ειδωλολάτρης του σινεμά, τότε το βρετανικό Sight & Sound θα πρέπει να είναι ο Θεός σας.Πρώην ροκ μουσικός και νυν αρχισυντάκτης του καλύτερου κινηματογραφικού περιοδικού στον κόσμο, ο Nick James συνεχίζει να μάχεται ενάντια στο ξεπούλημα και μας δίνει τέσσερις καλούς λόγους για να μην πετάξουμε ακόμα ...
Συνέχεια...
Το απολαυστικό trailer του “Moonrise Kingdom” του Wes Anderson
Είμαστε fanboys του Wes Anderson και δεν το κρύβουμε. Σήμερα ξυπνήσαμε και το πρώτο που είδαμε - στο repeat παρακαλώ - είναι το πρώτο trailer της νέας του ταινίας με τίτλο "Moonrise Kingdom", η οποία αναμένεται στις κινηματογραφικές αίθουσες στα τέλη Μαϊου. Το trailer είναι απολαυστικό, στο γνωστό αγαπημένο ύφος του Wes ...
Συνέχεια...
Ο Jamie Foxx θύμα του δικαστικού συστήματος
Στο πλευρό του Gerard Butler θα βρεθεί, όπως όλα δείχνουν, ο Jamie Foxx, προκειμένου οι δύο άντρες να πρωταγωνιστήσουν από κοινού, στο επερχόμενο ψυχολογικό θρίλερ "Law Abiding Citizen".Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, οπότε και ανακοινώθηκε η συμμετοχή του Butler στην ταινία, θα παρακολουθήσουμε την ιστορία ενός επιτυχημένου βοηθού εισαγγελέα, ...
Συνέχεια...
ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΒΙΝΤΕΟ8 – Μία εβδομάδα μετά…
Μόλις μια εβδομάδα πέρασε από τη λήξη της φετινής ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ και το Γκάζι φαίνεται ήδη φτωχότερο... Το ετήσιο ανεξάρτητο διεθνές φεστιβάλ ψηφιακού κινηματογράφου της Αθήνας είναι πια παρελθόν, άφησε όμως πίσω του νικητές και έβαλε μπροστά του νέους στόχους για την επόμενη διοργάνωση.Τεντώστε τ' αυτιά σας: Μέγα Βραβείο της κριτικής ...
Συνέχεια...
Oι 10 ταινίες που έσπασαν τα ταμεία το 2007
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ανακοινώθηκε η λίστα με τις πιο επιτυχημένες εισπρακτικά ταινίες του 2007, που στάθηκαν η αφορμή για να συρρεύσουν χιλιάδες άνθρωποι στις σκοτεινές αίθουσες.Παρακάτω λοιπόν, σας παρουσιάζουμε τις 10 πρώτες, όπως κατατάχθηκαν στο αμερικανικό box office. 1. "Spider-Man 3" με συνολικό κέρδος 336,530,303 δολάρια 2. "Shrek the ...
Συνέχεια...
Gary Baseman: Sex, eggs ‘n busted balls
Λίγες εβδομάδες μετά την San Diego Comic-Con πετυχαίνω το Gary Baseman να λιάζεται σε παραλία της Κύπρου παρέα με πλαστική φώκια.Μπορεί να είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους εικονογράφους/ καρτουνίστες/ εικαστικούς της downtown L.A. scene, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει το δικαίωμα να μου χαϊδεύει κατά λάθος το γόνατο ...
Συνέχεια...
Ο Βασίλης Δούβλης στο Karlovy Vary
To περιοδικό Variety το ξέρετε; Ωραία! Το Karlovy Vary; Ε λοιπόν, εκτός από λουτρόπολη της Βοημίας (βλέπε Τσεχία) είναι και ένα από τα παλαιότερα και σημαντικότερα φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ευρώπη (www.kviff.com), όπου μερικοί από τους γνωστότερους κινηματογραφιστές του κόσμου λιάζουν τα κουρασμένα κοκαλάκια τους κάθε Ιούλιο!Φέτος το Φεστιβάλ γιορτάζει το ...
Συνέχεια...
‘The Hurt Locker’ vs ‘Avatar’: 6-2 στα BAFTA!
Από τις υποψηφιότητες των φετινών BAFTA είχε φανεί ότι η μάχη θα δοθεί ανάμεσα στο "The Hurt Locker" και στο "Avatar" με τις δύο ταινίες να έχουν οκτώ υποψηφιότητες.Μετά την απονομή το βράδυ της Κυριακής στο Λονδίνο, το πίνακας του σκορ έδειξε 6-2 υπέρ του "The Hurt Locker", με την ...
Συνέχεια...
American Gangster
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ridley ScottΣΕΝΑΡΙΟ: Steven ZaillianΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Denzel Washington, Russell Crowe, Chiwetel Ejiofor, Josh BrolinΔΙΑΡΚΕΙΑ: 157'ΔΙΑΝΟΜΗ: UIPΓΙΑ ΠΟΛΥΑΣΧΟΛΟΥΣ:Η άνοδος και η πτώση ενός βαρώνου των ναρκωτικών στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 60 παίρνουν σάρκα και οστά μέσα από την καλύτερη σκηνοθετική δουλειά που μας έδωσε ο Ridley Scott εδώ και πολλά ...
Συνέχεια...
Το ”Knowing” χτυπάει πρωτιά
Τρεις μήνες μετά το ''The Day the Earth Stood Still'' και αρκετούς πριν τον ερχομό του ''2012'', άλλη μια ταινία καταστροφής χτύπησε την πόρτα των Αμερικανών και εκείνοι την υποδέχτηκαν όπως νομίζουν ότι της αξίζει.Με ευκολία λοιπόν, το ''Knowing'' σκαρφάλωσε στην κορυφή του box office για το τριήμερο που μας ...
Συνέχεια...
Ο φακός του Aronofsky συλλαμβάνει τους ληστές της Tonbridge Securitas
Το Φεβρουάριο του 2006, στο Tonbridge της Αγγλίας έλαβε χώρα η μεγαλύτερη σε μετρητά ληστεία που έχει καταγραφεί στην ιστορία των εγκλημάτων της Ευρώπης. Σε μια επίδειξη εκτελεστικής ικανότητας και ευφάνταστου σχεδιασμού, οι ληστές μεταμφιέστηκαν σε αστυνομικούς, απήγαγαν το διευθυντή της τράπεζας και την οικογένειά του, τους κλείδωσαν δεμένους στο ...
Συνέχεια...
Το άκρως ερωτικό poster της ταινίας του Steven Soderbergh
Το 1989 o Steven Soderbergh παρουσιάσε στο Φεστιβάλ του Sundance την ταινία του ''Sex, lies and videotape''. Το 2009 με το πολυαναμενόμενο ''The Girlfriend Experience'' προσέφερε sex, αλήθεια και digital video.Οι αναγνώστες του ανδρικού φύλου είναι πιο πιθανό να έχουν κρατήσει στο μνήμη τους την είδηση που έκανε γνωστή την ...
Συνέχεια...
Απολαύστε το νέο trailer της ‘Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων’ του Tim Burton
Για την πολυαναμενόμενη 3D "Αλίκη" του σπουδαίου παραμυθά δημιουργού Tim Burton έχουμε γράψει πολλά στους περασμένους μήνες, και πλέον με την ημερομηνία εξόδου της ταινίας της Disney στους κινηματογράφους να έχει ορισθεί η 4 Μαρτίου, η αναμονή κορυφώνεται.Κατά την διάρκεια του Superbowl το βράδυ της Κυριακής - της μεγάλης γιορτής ...
Συνέχεια...
Η Πόλη των Ανθρώπων
Cidade dos HomensΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Paulo MorelliΣΕΝΑΡΙΟ: Eleba Soarez, Paulo MorelliΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Douglas Silva, Darlan Cunha, Jonathan HaagensenΔΙΑΡΚΕΙΑ: 110'  ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEONΓΙΑ ΠΟΛΥΑΣΧΟΛΟΥΣ: Ανέμπνευστη αντιγραφή/ συνέχεια της Πόλης του Θεού, δεν έχει απολύτως τίποτα να προσθέσει στις βραζιλιάνικες φαβέλες μετά το σαρωτικό Fernando Meirelles πριν από 6 χρόνια. Αν ωστόσο επιθυμείτε να φρεσκάρετε τη μνήμη ...
Συνέχεια...
«50 χρόνια Κουβανική Επανάσταση» στην ΑΦΑΙΑ – Κερδίστε προσκλήσεις!
Ένα αφιέρωμα στο πνεύμα των ημερών μας ετοιμάζει η New Star, εξερευνώντας τις επαναστατικές διαθέσεις της Κούβας για 14 ολόκληρες μέρες από αυτή την Πέμπτη έως και τις 31 Δεκεμβρίου.Με 50 τόσο σπάνιες ταινίες που στην πλειοψηφία δεν τις ξέρω ούτε κι εγώ, θα μας διδάξουν τις καλύτερες μεθόδους εξέγερσης ...
Συνέχεια...
O Brad Pitt σε ταινία του Darren Aronofsky;
Πολύ πριν ο Hugh Jackman πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο περσινό "The Fountain", o Darren Aronofsky είχε συμφωνήσει με τον Brad Pitt να είναι ο άνθρωπός του. Τελικά, την τελευταία στιγμή σχεδόν ο Pitt αποσύρθηκε από την παραγωγή...Τώρα πια όμως φαίνεται ότι ήρθε η ώρα Aronofsky και Pitt να συνεργαστούν, ...
Συνέχεια...
Κάτω απ’ τις Βόμβες
Sous les bombesΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Philippe AractingiΣΕΝΑΡΙΟ: Philippe Aractingi, Michel LéviantΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Nada Abou Farhat, Georges Khabbaz, Hadi MedhiΔΙΑΝΟΜΗ: New StarΔΙΑΡΚΕΙΑ: 98'ΓΙΑ ΠΟΛΥΑΣΧΟΛΟΥΣ:Μια πανέμορφη κοπέλα με ένα αποκαλυπτικό μπλε φόρεμα προσγειώνεται στην καρδιά της Βηρυτού αμέσως μετά τους καλοκαιρινούς βομβαρδισμούς του 2006. Λίγο πριν ο γάμος της με ευκατάστατο επιχειρηματία στο Ντουμπάι καταρρεύσει, ...
Συνέχεια...
Αν υπάρχει Παράδεισος… ο Peter Jackson τον κινηματογραφεί
Όσοι έχουν διαβάσει το εξαιρετικό μυθιστόρημα της Alice Sebold σίγουρα, θα δυσκολευτούν να συλλάβουν το ενδεχόμενο μιας επιτυχημένης κινηματογραφικής του απόδοσης, Οι υπόλοιποι θα νιώσουν το ίδιο ακριβώς συναίσθημα, διαβάζοντας τις γραμμές που ακολουθούν.Κι αυτό, γιατί το ''The Lovely Bones'' και η ιστορία του έχουν μια πολύ συγκεκριμένη ιδιαιτερότητα, που ...
Συνέχεια...
Το Hollywood και ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας
Έξι χρόνια μετά από την 11η Σεπτεμβρίου και την έναρξη του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, το Hollywood αναγκάζεται να στραφεί στα γεγονότα μια και αυτά επηρεάζουν όλο και περισσότερο την Αμερικάνική κοινωνία.Έως σήμερα, η βιομηχανία του θεάματος αγνοούσε προκλητικά την εμπλοκή των Η.Π.Α. σε διαφορά μέτωπα στον πλανήτη. Οι ταινίες ...
Συνέχεια...
Η Ιστορία 52 κάνει το γύρo του κόσμου
Ένα μικρό «θρίλερ δωματίου» από την Ελλάδα συνεχίζει αθόρυβα να γράφει τη δική του ιστορία στα φεστιβάλ του κόσμου. Μετά την παγκόσμια πρεμιέρα στο διαγωνιστικό του Ρότερνταμ και έχοντας ήδη προβληθεί σε μια σειρά από σημαντικά φεστιβάλ όπως της Σανγκάης, της Τρανσυλβανίας, το Φεστιβάλ Φανταστικού Κινηματογράφου των Βρυξελλών, και στο ...
Συνέχεια...
Δείτε τον Bruno σε νέες περιπέτειες
Μια κωμικοτραγική επέτειος,ένα πιάνο & μία ταινία:30 χρόνια
Νύχτες Πρεμιέρας: Κερδίστε προσκλήσεις για την προβολή του
Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου: πέρα από τους κλασικούς
Ο Woods επιστρατεύεται για το Wolverine
‘Cloudy with a Chance of Meatballs’: Ο Πύργος
Έντεκα άτομα τραυματίστηκαν στα γυρίσματα της νέας ταινίας
Απονεμήθηκαν τα BAFTA: Αποθέωση για Slumdog Millionaire και
Κάννες 2011 – Τα βραβεία
Kirby Dick… αυτός ο άγνωστος
Nick James – The ‘Saint’
Το απολαυστικό trailer του “Moonrise Kingdom” του Wes
Ο Jamie Foxx θύμα του δικαστικού συστήματος
ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΒΙΝΤΕΟ8 – Μία εβδομάδα μετά…
Oι 10 ταινίες που έσπασαν τα ταμεία το
Gary Baseman: Sex, eggs ‘n busted balls
Ο Βασίλης Δούβλης στο Karlovy Vary
‘The Hurt Locker’ vs ‘Avatar’: 6-2 στα BAFTA!
American Gangster
Το ”Knowing” χτυπάει πρωτιά
Ο φακός του Aronofsky συλλαμβάνει τους ληστές της
Το άκρως ερωτικό poster της ταινίας του Steven
Απολαύστε το νέο trailer της ‘Αλίκης στη Χώρα
Η Πόλη των Ανθρώπων
«50 χρόνια Κουβανική Επανάσταση» στην ΑΦΑΙΑ – Κερδίστε
O Brad Pitt σε ταινία του Darren Aronofsky;
Κάτω απ’ τις Βόμβες
Αν υπάρχει Παράδεισος… ο Peter Jackson τον κινηματογραφεί
Το Hollywood και ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας
Η Ιστορία 52 κάνει το γύρo του κόσμου