- Θα προσέξατε φαντάζομαι πως τραγουδάκι δεν υπήρχε την προηγούμενη φορά και παρ’ όλες τις προσπάθειές μου να ‘ανέβει’ το άσμα που ήταν προγραμματισμένο δεν κατέστη δυνατό. Ελπίζω αυτή τη φορά να υπάρχει κανονικά στη θέση του.
- Καταλαβαίνω την αγωνία νεόκοπων ‘δημοσιογράφων’ να είναι μέσα στα πράγματα, αλλά ποιός ο λόγος να γραφτούν έστω και δύο γραμμές για μαξιλαροπόλεμο στο Σύνταγμα μου διαφεύγει εντελώς. Σε περίπτωση που χάσατε το συμβάν, μαζεύτηκαν ένα τσούρμο χαζά (φοιτητές της Εράσμους κυρίως όπως λένε και σας εύχομαι να μην μένετε στην ίδια πολυκατοικία-για να το λέω ξέρω) σαββατιάτικα κι έπαιξαν μαξιλαροπόλεμο και θεωρήθηκε ‘κάπως΄ η όλη ιστορία. Καταπληκτικό ε;
-Πάνω που είπαμε πως θα γελάσουμε, η Σαχτάρ αποφάσισε να μη δανείσει τον Καστίγιο. Γκαντεμιά…
- Τα καλά νέα είναι πως οι Scorpions (μακράν ένα από τα χειρότερα συγκροτήματα της ανθρώπινης ιστορίας) αποφάσισαν να το διαλύσουν, τα κακά πως θα κάνουν αποχαιρετιστήρια περιοδεία. Οι εταιρείες στοιχήματος δεν δέχονται πονταρίσματα για τον αν θα έρθουν από τα μέρη μας γιατί το παιχνίδι έχει ήδη χαρακτηριστεί σικέ.
- Ενδιαφέρεται πραγματικά κανείς πλέον για το ποιός έγραψε πρώτος για επερχόμενες συναυλίες πριν από την επίσημη ανακοίνωσή τους; Ήταν 26 Ιανουαρίου απόγευμα όταν ο Ηλίας μου μίλησε για ένα blog που ανακοίνωσε Neil Young για Μαλακάσα και σκέφτηκα από μέσα μου ‘χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι’ αφού ούτε εισιτήρια έχουν βγει ακόμα και στο κάτω κάτω και μιά μέρα αργότερα να το μάθαινα(με) πάλι θα ζούσα(με) (προσοχή, προσοχή μην μπερδεύεστε – τα προηγούμενα δεν έχουν να κάνουν με την αξία του Young που φυσικά και θέλω κολασμένα να τον δω, ΕΑΝ τελικά έρθει στη χώρα μας – όσοι από εδώ τον είδαν στην Ισπανία πέρσι ακόμα παραμιλάνε). Εάν όλα αυτά τα άτομα θεωρούν μαγκιά τη μεταφορά πληροφοριών από ανθρώπους της εδώ συναυλιακής σκηνής στους απ’ έξω, που και καλά δεν είναι μέσα στα πράγματα αλλά καίγονται να μάθουν, τότε μάλλον στραβά αρμενίζουμε. Κι επειδή πολλά εκλαμβάνονται λάθος στα μέρη μας επιτρέψτε μου να θεωρώ πραγματική μαγκιά την κατά λάθος (!) ανακοίνωση της πρώτης επίσκεψης των Inspiral Carpets εδώ από το ίδιο το συγκρότημα, σε συνέντευξη-επειδή τα ωραία πράγματα είναι τα πραγματικά απρόσμενα κι όχι τ’ αποτελέσματα κουραστικού μπίρι μπίρι από χούφτα ατόμων που δεν έχουν ακόμα διαπιστώσει πόσο βαρετό είναι όλο αυτό, αφού δεν παύουμε να ζούμε Ελλάντα και όχι Νιού Γιόρκ.
- Δεν ξέρω αν το προσέξατε αλλά το mixtape αναζητά νέο αίμα συνεργατών, προφανώς επειδή αυτό των παλιών μπαγιάτεψε και οι υπεύθυνοι χρειάζονται νέες γεύσεις, ίσως και κάτι πιό ελαφρύ πλέον αφού τα χρόνια περνούν. Βουρ στον πατσά αν σας ενδιαφέρει, η εμπειρία θα είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα, μόνο να φροντίστε να είστε εσείς σε όσα γράφετε και όχι μία αποτυχημένη απόπειρα μίμησης. Εννοείται πως σας περιμένει λαμπρή καριέρα, αφού από εδώ πέρασαν κατά καιρούς ο τωρινός εκδότης του Rolling Stone, o editor in chief του Ν.Μ.Ε. , ο assistant director του μουσικού τμήματος του Time και ο διευθυντής σύνταξης του Πίστα (το οποίο εξακολουθεί να μας εκπλήσει με τα CDs του). Φιλική συμβουλή: θα αντιμετωπιστείτε καλύτερα αν εκδηλώσετε τα κυανέρυθρα αισθήματά σας.
- Και επιμένω να αναρωτιέμαι γιατί φέτος θα φορεθούν πολύ. Γιατί πρέπει άπαντες να γνωρίζουν τι είναι τα spread, hedge funds,ομόλογα κλπ, κλπ. Η δε ευκολία με την οποία οι όροι ξεστομίζονται ή γράφονται είναι τέτοια που σε κάνει να νιώθεις επιεικώς μαλάκας επειδή απλά δεν καταλαβαίνεις τίποτα.
- Το ότι (δικαιολογημένα εν μέρη) μας έχουν στο κλάσιμο (μέχρι να αρχίσουν να ασχολούνται με τα νεώτερα κράτη μέλη, γιατί δε μπορεί, θα τα πιάσουν κι αυτά) δε σημαίνει πως κάτι φλώροι σαν αυτόν εδώ (αυτή την εποχή έχει υιοθετήσει το σπαστικό ‘γένια τριάμισι ημερών look’) έχουν δικαίωμα να το παίζουν Κατερίνα Σουλιώτη (ο γνωστός ογκόλιθος της δημοσιογραφίας από το Star) και να φέρονται στον Γιωργάκη σαν Καλομοίρα κυνηγώντας τον με το ματσούκι στο χέρι για ν’ αποσπάσουν τη δήλωση που θέλουν ντε και καλά ν’ ακούσουν.
- Σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης (χα!) ο λόγος για τον οποίο έκλεισε το Soul στο κέντρο της πρωτεύουσας έχει να κάνει με επίθεση (!) αλλοδαπών οι οποίοι προφανώς δυσανασχετούσαν με την ύπαρξη του συγκεκριμένου μαγαζιού σε περιοχή που κατά τα φαινόμενα θεωρούν ‘δική τους’ (τώρα γιατί θα σας γελάσω). Φήμες θέλουν την αστυνομία παρούσα, αλλά απρόθυμη να επέμβει (και γιατί να επέμβει άλλωστε; Δεν την έπεσαν δα και στο Αθηνών Αρένα ή σε κάποιο άλλο σκυλάδικο πολυτελείας). Ελπίζω ν’αφήσουν ήσυχο το Μινώταυρο τουλάχιστον. Ποτό θα πιούμε κι αλλού, μουσικές θ’ακούσουμε κι αλλού, τέτοια χοιρινά παιδάκια όμως που θα βρούμε;;
- Συγκλονιστική η βοήθεια που πρόσφεραν διάφοροι αστέρες στον λαό της Αιτής μέσω…twitter. Έγραψαν ένα δακρύβρεκτο ‘βοηθείστε’ και στη συνέχεια άπλωσαν τη συνείδησή τους να στεγνώσει γιατί είχαν και βραδινή έξοδο μετά. Σεβασμός σε όσους έδωσαν φράγκα αλλά ακόμα περισσότερος σεβασμός σε τύπους σαν τον Σων Πεν που πήγε εκεί και τον Τραβόλτα ο οποίος πήρε το αεροπλάνο του (!) και κουβάλησε είδη πρώτης ανάγκης. Για το ίδιο θέμα θα μάθατε φαντάζομαι δηλώσεις κάποιου αμερικανού παπάρα (με εκπομπή στην τηλεόραση) που χαρακτήρισε δημόσια τον σεισμό κάτι σαν θεία δίκη επειδή οι κάτοικοι του νησιού δεν είναι φανατικοί χριστιανοί (και καλά κάνουν).
- Λύσαξαν τα φασιστοειδή με αφορμή την πρόθεση της κυβέρνησης να δωθεί ελληνική ιθαγένεια σε κάμποσους μετανάστες. Τελικά οι οπαδοί του Αδόλφου είναι δυσανάλογα πολλοί για τα όσα πέρασε η χώρα από τον σαλεμένο μουστακαλή. Βέβαια για τους ‘εξελληνισμένους’ αθλητές που δίνουν μετάλλια τουμπεκί ψιλοκομμένο.
- Επειδή όλοι μας (θέλω να πιστεύω) το διαβάσαμε κάποια στιγμή που θέλαμε ν’ αλάξουμε τον κόσμο, αλλά ταυτόχρονα είμασταν και κάπως μπερδεμένοι με την εφηβεία μας, ας ρίξουμε ένα δάκρυ για τον μυστηριώδη Τζ. Ντ. Σάλιντζερ, συγγραφέα του Ο Φύλακας Στη Σίκαλη. Ο Χόλντεν Κόλφηλντ ορφάνεψε.
- Ο Ελληνάρας όχι απλά δε πεθαίνει ποτέ, αλλά αυξάνεται και αποθρασύνεται. Τυπικός εκπρόσωπος της προαναφερθείσας φυλής έλεγε τον πόνο του για τα τέλη κυκλοφορίας του κακάσχημου θηριώδους οχήματός του. Ποιός ήταν ο πόνος του; ‘Πάρτε μας έλεγαν’ (εννοούσε το τέρας που οδηγούσε) λες και κάποιος (εκτός από τη ματαιοδοξία και το μπονζάι πέος του ίσως) τον υποχρέωσε να το αγοράσει (το τέρας).
- Και δύο ακτίδες αισιοδοξίας. Περιμένω με το ποδήλατο σε φανάρι της Πατησίων κι ακούω πίσω μου ‘καλησπέρα’, από ‘συνάδελφο-ποδηλάτη’ που απλά ήθελε να χαιρετήσει. Η ίδια λέξη βγήκε απ’τα χείλη κοπέλας και απευθύνθηκε στον υπάλληλο που έκοβε εισιτήρια στο μετρό του Συντάγματος. Η ευγένεια λειτουργεί πάντα υπόγεια και οι υπόγειες αλλαγές είναι αυτές που θα μείνουν, γιατί απλά συντελούνται χωρίς να τις πάρει κανείς χαμπάρι.
- Σε πλήρη αντίθεση των ακριβώς προηγούμενων, νεοελληνικό νεάτερνταλ οδηγούσε μαύρο διθέσιο σπορ (απ’ αυτά που τα παίρνεις γιατί δε μπορείς να πάρεις τα ‘άλλα’) σε κεντρικότατο πεζόδρομο της Αθήνας προσπαθώντας να πείσει τον πεζό που είχε μπροστά του να κάνει στην άκρη, αλλά αυτός στο ύψος του-ούτε που γύρισε να δει ποιός τολμούσε να ενοχλήσει τον περίπατό του. Κομμάτια τα νεύρα του νεάτερνταλ, λυπάμαι τον δύστυχο που θα πλήρωσε τη ψευτομαγκιά του.
- Υπάρχει μνημείο για τα Ίμια κι αν ναι τι αναπαριστά; Τον Αναστασιάδη να ορύεται από τη σιγουριά του στούντιο του Flash (εκεί δούλευε τότε) και να ζητά εδώ και τώρα κάτι σαν πόλεμο;
- Τις πρώτες μέρες της ιδιωτικής τηλεόρασης αν θέλαμε να κάνουμε πλάκα βλέπαμε ή Λεβέντη ή Πλεύρη. Ποιός θα μου το’ λεγε πως ο απόγονος του δεύτερου θα έσκαγε μύτη μετά από χρόνια συχνά πυκνά στην τηλεόραση. Το κακό είναι πως τώρα πλέον δε γελάς.
- Πείτε με όπως θέλετε, αλλά επιτέλους άρχισε το Lost!!!
The Symmoritis
