Λοιπόν. Είναι επίσημο. Το Βερολίνο είναι καλύτερο απ’ τη Νέα Υόρκη. Το έγραψε -με πηχυαίους τίτλους, βλέπε παραπλεύρως- και η Berliner Zeitung. Η έρευνα, απόρροια της οποίας είναι το παραπάνω πόρισμα, παραδόξως δεν αναφέρεται στα νεοϋορκέζικα γκρουπ που έχουν μετοικήσει εδώ, αλλά σε πράγματα όπως το βιοτικό επίπεδο κι άλλες τέτοιες αοριστίες που επιδέχονται επιστημονική μέτρηση, και τοποθετεί το Βερολίνο στο νούμερο 16 σε σχέση με το 48 της Νέας Υόρκης (σ’ αυτό είμαι σίγουρη ότι συνέβαλε το ότι εδώ επιτρέπεται ακόμη το κάπνισμα στα μπαρ).

Δεν ξέρω αν είναι αυτό -το βιοτικό επίπεδο ή το κάπνισμα, έχω μπερδευτεί αυτή τη στιγμή- που έχει τραβήξει τελευταία τόσο κόσμο στα μέρη μας, από Νεοϋορκέζους hipsters μέχρι Αυστραλούς φερέλπιδες, αυτό που με προβληματίζει όμως, είναι το ότι το Βερολίνο φαίνεται ν’ αποτελεί καταφύγιο-παύλα-ορμητήριο για ποικίλους ηλικιωμένους ρόκερ που, έχοντας στην πλειοψηφία τους πατήσει τα πενήντα, δείχνουν να διανύουν μια δεύτερη εφηβεία (αυτό μπορούμε και να το αποκαλέσουμε "σύνδρομο Cave", μην αναφερθώ δηλαδή στο αποτρόπαιο μουστάκι που έχει γίνει μόδα).

Μία τέτοια περίπτωση είναι οι Fatal Shore, το πολιτογραφημένο βερολινέζικο σχήμα του Bruno Adams (ex- Once Upon A Time) και του παλιόφιλου, του Phil Shoenfelt. Πήγα τις προάλλες στο record release πάρτι τους, στο Diamond Lounge του White Trash, και, για μια ακόμη φορά, με εξέπληξε η ενέργεια, ο ενθουσιασμός, το πείσμα τους. Μιλάμε για ένα γκρουπ που, όσο κι αν θα μπορούσε να στέκεται άνετα πλάι σε ποικίλους "επιτυχημένους" ομοϊδεάτες του, μοιάζει καταδικασμένο να μη βγει ποτέ παραέξω απ’ τα καταγώγια της Πράγας ή του Βερολίνου (κι ακόμη κι αυτά δηλαδή, μοιάζουν καταδικασμένα να είναι γεμάτα τύπους που δεν έχουν αφήσει το Kreuzberg από τα 80s). Οι ίδιοι όμως, όχι μόνο το διασκεδάζουν, αλλά, φανερά ανανεωμένοι (ο Shoenfelt επιπλέον αγνώριστος), εγκαινιάζουν το "Real World", το νέο τους άλμπουμ, σπάζοντας επάνω του ένα μπουκάλι σαμπάνια (το οποίο κάνει στη συνέχεια το γύρο του κοινού) και παίζουν ένα συμπαθέστατο (ευτυχώς) μακροσκελέστατο (δυστυχώς) σετ, που με αφήνει με μερικές όμορφες, μελαγχολικές αντηχήσεις κι ένα μάτσο αντικρουόμενες σκέψεις (το κεφάλαιο "ηλικιωμένοι ρόκερ" είναι ένα μόνιμο work in progress στο μυαλό μου).

…Η αναλογία με τη δεύτερη εφηβία είναι μάλλον ατυχής στην περίπτωση του -επίσης πολιτογραφημένου Βερολινέζου- Rudi Protrudi, καθότι αυτός (όπως όλοι γνωρίζουμε) βρίσκεται ακόμη στην πρώτη και, σας ορκίζομαι, τίποτα, μα τίποτα, δε θα με τράβαγε σε μία ακόμη συναυλία των Fuzztones, σαν αυτές τις γελοίες που έχω δει τα τελευταία χρόνια (αν και σε μία ο Rudi έκανε πολύ καλή δουλειά ως stand-up κωμικός). Αλλά, τί θέλατε τώρα να κάνω; Η αφίσα το έλεγε καθαρά: "Horny As Hell / Final European Tour". Τί δηλαδή, να έχανα τους Fuzztones στην τελευταία τους εμφάνιση στην Ευρώπη ever; Η garage ψυχή μου (χαχαχα) πώς θα το άντεχε αυτό; Πότε θα ξανάκουγα το "Ward 81" live; Τί θα έλεγα στον Αποστόλη όταν με ρωτούσε; Έτσι (δηλαδή εύλογα) κατέβηκα για μια ακόμη φορά τα σκαλιά του Diamond Lounge (εννοείται με όλα τα νεκροκεφαλοειδή αξεσουάρ μου), έδωσα τα σέβη μου στον μπάρμαν (καλή ανατροφή κλπ) κι αποφάσισα απλά να μην έχω απαιτήσεις και να το διασκεδάσω (από μόνο του ένα τεράστιο άλμα εξάλλου). Το κουαρτέτο πνευστών που συνόδευσε τους Fuzztones (δηλ. τον Rudi, την ανήλικη Βερολινέζα γκόμενά του, τον Mad Mike Czekaj και κάτι τύπους τους οποίους δε γνωρίζω) γέμισε με ένα αλά-Rocket From The Crypt soulful groove τον ήχο τους και βοήθησε αισθητά στο να το διασκεδάσω, εξίσου βοήθησαν κι οι επισκέψεις στο μπαρ, αυτό που μου έμεινε σα γεύση πάντως είναι ο Rudi να ξεχνάει τους στίχους του, να σταματάει κομμάτια στα μισά και να λέει εξυπνάδες. Τί να πω; The Fuzztones Are Dead. Long Live The Fuzztones!

Χορτασμένη πλέον από γεροντική άνοια (όχι δηλαδή ότι την είχα ανάγκη, αλλά, όπως και να ‘χει, καλύτερα να βλέπεις τους Fuzztones παρά να βλέπεις τηλεόραση), πήγα στο μικροσκοπικό 103 Club για τη συναυλία για την οποία είχα φτιαχτεί εδώ και καιρό: τους Νορβηγούς 120 Days, μπάσταρδα παιδιά των Can και των Spacemen 3 (αλλά με καλύτερα χτενίσματα). Το ντεμπούτο άλμπουμ τους δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη εδώ, εντούτοις, τα λιγοστά άτομα που μάζεψαν τους ήταν αρκετά για να μετατρέψουν ένα κατά τ’ άλλα συνηθισμένο βράδυ σε full-blown ψυχεδελική εμπειρία. Cool μ’ αυτόν τον ακομπλεξάριστο τρόπο που χαρακτηρίζει τα indie παιδιά του Βορρά, με την αυτοπεποίθηση που τους δίνει η γνώση ότι αυτό που κάνουν το κατέχουν τόσο γαμημένα καλά (πάρτε cues εδώ, ελληνικά συγκροτήματα), ξετύλιξαν τους απίθανους ρυθμούς τους, ούρλιαξαν, ίδρωσαν, φλέρταραν με τις αισθήσεις μας (όχι μόνο με τις δικές μου, το διασταύρωσα αυτό) και, πιστοί στη φόρμα, αυτο-αναφλέχτηκαν υπό τους ήχους του "Come Out (Come Down, Fade Out, Be Gone)". Ο φίλος μου ο Jason μπορεί και να έσκαγε ένα χαμόγελο.

…Για να κάνω όμως full circle και να επιστρέψω εκεί που ξεκίνησα, στην έρευνα για την ποιότητα ζωής σε διάφορες πόλεις, κάτω απ’ τη σχετική λίστα υπάρχει η εξής υποσημείωση: "Μια πόλη με υψηλό βιοτικό επίπεδο είναι ασφαλής και σταθερή, αλλά μπορεί να της λείπει το δυναμικό je ne sais quoi που κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να ζήσουν σε μεγαλουπόλεις όπως το Λονδίνο, το Τόκυο ή η Νέα Υόρκη. Μερικές φορές χρειάζεται ‘a little spice’ για να κάνει μια πόλη συναρπαστική."

Αυτό το γαμημένο ‘a little spice’ είναι που κάνει το Βερολίνο τόσο δύσκολο να του αντισταθείς (όχι δηλαδή ότι με χαλάει το υψηλό βιοτικό επίπεδο, ή το κάπνισμα στα μπαρ), αλλά, όπως συμβαίνει μ’ αυτά τα πράγματα, όταν εθιστείς σε κάτι, δε σου αρκεί, θέλεις κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο. Και τότε δε σε σώζουν μερικές καλές συναυλίες εδώ κι εκεί. Τότε το μόνο που σε σώζει είναι ένας άλλος πλανήτης (baby).

ΥΓ. Το All Tomorrow’s Parties δεν είναι πλανήτης, αλλά θα το δοκιμάσω το προσεχές τριήμερο και θα σας πω.

Links
www.fatal-shore.de
www.fuzztones.net
www.120days.no

Διάβασε επίσης...
Παρουσίαση προϊόντος: Mighty Mouse – MX Revolution της Logitech
Ποντίκι, το: μικρό γκρίζο ζώο, ανήκει στα τρωκτικά, και ζει σε σπίτια, αγρούς, υπονόμους κλπ./ χαρακτηρισμός νεοσύλλεκτου στρατιώτη / γυμνασμένος μυς του ανθρώπινου σώματος/μικρή συσκευή συνδεδεμένη σε Η/Υ με την οποία εκτελούνται διάφοροι χειρισμοί.Αν και το MX Revolution το καλύπτει ο τελευταίος ορισμός της λέξης "ποντίκι", δεν έχει καμία σχέση ...
Συνέχεια...
Return Of The Greeks
 Το γεγονός ότι ζω εδώ και μια δεκαετία στην ξενιτιά μου δίνει (μεταξύ άλλων) τα εξής δύο προνόμια: α. το προνόμιο της παρατήρησης και β. το προνόμιο της αποστασιοποίησης. Ξέρετε πώς λειτουργεί ο Χορός στο αρχαιοελληνικό Δράμα; Ε, κάπως έτσι λειτουργώ κι εγώ στη νεοελληνική ιλαροτραγωδία που λέγεται "ανεξάρτητη μουσική ...
Συνέχεια...
K.O.K., Αβραμιώτου festival, το μέλλον του Ελληνικού Κινηματογράφου, Summer Gigs
Κ.Ο.Κ.Εφαρμογή νέου Κ.Ο.Κ. έχουμε απ'την προηγούμενη εβδομάδα και ανεπίσημα όλοι γκρινιάζουν. Επίσημα φυσικά όλοι δηλώνουν, «α, ναι, τι ωραία, έπρεπε, να βάλουμε μυαλό» και άλλες τέτοιες παπαριές αλλά μέσα τους αναπολούν τη δεκαετία του ΄80 που όπως έλεγε και ο Bill Hicks αν σε σταματούσαν και είχες πιει, ζητούσαν συγγνώμη ...
Συνέχεια...
I want to ride my bicycle
...τραγούδαγαν προ αμνημονεύτων ετών (ο Παναγιώτης μπορεί να σας πει πόσα ακριβώς είναι αυτά) οι Queen και ήρθε ο καιρός να κάνουμε κι εμείς πράξη τα όσα έλεγαν. Οι κάτοικοι της πρωτεύουσας έχουν δύο καλές ευκαιρίες να αποδείξουν την αγάπη τους για το δίτροχο, μη ρυπογόνο μέσο μεταφοράς στις 20 ...
Συνέχεια...
“Πάντα τη Δευτέρα” και αυτή την εβδομάδα με τον Βασίλη Βασιλικό
Τα ραντεβού "Πάντα τη Δευτέρα" με τον Πέτρο Τατσόπουλο συνεχίζονται και αυτή την εβδομάδα στο Gagarin 205 από τις 20:00. Αυτή τη Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου, με αφορμή τη συλλεκτική επανέκδοση του θρυλικού πλέον “Ζ” και την οριστική αναθεώρηση της “αυτοβιογραφίας” του “Μνήμη από Μελάνι” (αμφότερα από τις εκδόσεις Διόπτρα), ο Βασίλης Βασιλικός ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας παιδιά – Ceri Hughes
Ο αγαπημένος Ceri Hughes. Ο αξεπέραστος Ceri Hughes. Που μπαίνει σε αυτήν εδώ την στήλη χωρίς το παράσημο των τεραστίων ποδοσφαιρικών του ικανοτήτων, έστω και αν στην Wimbledon της δεκαετίας του 90, εθεωρείτο και ολίγον μπαλαδόρος. Βέβαια σε εκείνη την Wimbledon των Kenny Cunningham και Vinnie Jones μεταξύ άλλων μαέστρων, ...
Συνέχεια...
Το soundtrack ενός εθνικού αποκλεισμού
Κι ενώ στην Αγγλία το πένθος για τον αποκλεισμό από το επόμενο Euro είναι πανεθνικό και εξαιρετικά βαρύ. Ο Steve McLaren είναι persona non grata στο νησί, κάτι σαν τοιν Beckham όταν αστόχησε στο πέναλντι με τους Αργεντίνους.Ταυτόχρονα τα χιουμοριστικά κείμενα αρχίζουν κι αυτά να κάνουν την εμφάνισή τους. Ένα ...
Συνέχεια...
Απλά μαθήματα ποδοσφαίρου εις την Βαρβαρικήν
Τι μάθαμε αυτόν τον καιρό κυρίες και κύριοι;*** Ότι σιγά σιγά, μέχρι και οι πιο καλοπροαίρετοι πρέπει να αποδεχτούν ότι Δημήτρης «Πινόκιο» Παπαδόπουλος είναι λίγο απατεωνάκος. Μην ακούω μαλακίες τύπου «πέσανε να τόνε φάνε τον άνθρωπα τώρα που τις έκανε τις κουτσουκέλες μαζεμένες». Τρίχες. Ο Παπαδόπουλος όπως και πολλοί άλλοι ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Ηλικιακή Μελέτη
Παραδέχομαι ότι με ενδιαφέρει εδώ και χρόνια η εκλεκτική κατηγορία της αθλητικής δημοσιογραφίας με γενικό τίτλο "ηλικιακή μελέτη". Όπως ενδεχομένως να θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης (και οι δύο), στο παρελθόν έχουμε ασχοληθεί με την ηλικία του αγαπημένου μικρών και μεγάλων, Μοχάμεντ Καλόν. Οπότε δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση ...
Συνέχεια...
O mia bella Madonnina
Στην ουσία ήταν γραφτό να σμίξουν οι δρόμοι τους. Η μία, πριγκήπισσα σε μόνιμο mode παρακμής, να προσπαθεί να βγεί απο ένα αδιέξοδο χωρίς τέλος με την κατήφεια στο (κάτι λιγότερο από το μισό) Μιλάνο, να έχει φτάσει στα όρια της απόγνωσης. Για παραπάνω απο είκοσι χρόνια έβλεπε την κοσμοπολίτισσα ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…
  * ....και βγήκαν που λέτε οι διάφοροι όψιμοι ελληνάρες κι άρχισαν να κριτικάρουν την εθνική ποδοσφαίρου. Μάλιστα. Δε μιλάμε για την εμπεριστατωμένη κριτική τύπου Boom Boom Becker σε ανίατες περιπτώσεις επιπέδου Τοροσίδη. Μιλάμε για 'κριτική' της σχολής Ψωμιάδη και Γιακουμάτου με κεντρική ιδέα 'εγώ το 2004 μέχρι τον αγώνα με ...
Συνέχεια...
DO IT ALL OVER AGAIN: PRIMAVERA SOUND 07
Ας ξεκινήσω απ' τα αυταπόδεικτα: το καλύτερο line-up του φετινού καλοκαιριού (μακράν), 15-20 λεπτά με τον υπόγειο από το κέντρο της Βαρκελώνης (not bad), πολιτισμένο περιβάλλον (δεν περιφέρεσαι χωμένος στη λάσπη σαν άνθρωπος των σπηλαίων), πολιτισμένες ώρες (τα καλύτερα πράγματα συμβαίνουν πάντα στο σκοτάδι), καλός καιρός (αν και μόλις έπεφτε ...
Συνέχεια...
Track 2
Εδώ είμαστε! Πρώτος (και κουτσός) μήνας Mixtape.grΚατ' αρχάς, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υποδοχή αυτό το μήνα, ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, τις παρατηρήσεις σας (μικρό παιδάκι είναι, θα διορθωθεί) και τα μηνύματά σας, είτε μέσω e-mail, είτε μέσω της σελίδας μας myspace, αν και όλα αυτά θα τα ...
Συνέχεια...
Track 1
Εδώ είμαστε. Είναι 1η Φεβρουαρίου, και κάπως, με κάποιο «μαγικό» τρόπο, πληκτρολόγησες τα γου,γου,γου σου και την τελεία ως συνήθως και ύστερα συνέχισες με εφτά γράμματα m-i-x-t-a-p-e και κότσαρες και το .gr στο τέλος για να μην ξεχνάμε που βρισκόμαστε.Και τώρα διαβάζεις αυτές τις γραμμές, τις πρώτες στο Mixtape.gr, περιμένοντας ...
Συνέχεια...
Σκίσαμε πάλι!!!!
Ε, αυτό πιά δεν έχει ξαναγίνει! Μετά τη περσινή θριαμβευτική εμφάνιση στον Ποδηλατικό Γύρο της Αθήνας (περίπου 989οι εν μέσω πέντε χιλιάδων συμμετεχόντων ) η ποδηλατική ομάδα του mixtape δοκίμασε και φέτος την τύχη της με εκπληκτικά ομολογουμένως αποτελέσματα. Φτάσαμε στο τέλος όταν είχαν ήδη φτάσει εκεί πάρα πολλοί, αλλά ...
Συνέχεια...
Ο αλήτης που καταστρέφει το ποδόσφαιρο
Καταζητείται: Φοράει μπλούζα χρώματος κυανέρυθρου ή γαλανόλευκου (μήτε πάνθηρας είναι μήτε χαριστέας).Χορεύει μπάλλο, πεντοζάλη, πυρίχιο, συρτό (ενώ τα μεγάφωνα παίζουν Carlos Gardel).Βοηθάει συνταξιούχους βραζιλιάνους ποδοσφαιριστάς να περάσουν το δρόμο (και μετά τους σκίζει τα πτυχία).Παρακαλούνται όλοι οι αμυντικοί (από τη σέντρα και πίσω) να παραμείνουν στις θέσεις τους για λόγους ...
Συνέχεια...
Track 1
Εδώ είμαστε. Είναι 1η Φεβρουαρίου, και κάπως, με κάποιο «μαγικό» τρόπο, πληκτρολόγησες τα γου,γου,γου σου και την τελεία ως συνήθως και ύστερα συνέχισες με εφτά γράμματα m-i-x-t-a-p-e και κότσαρες και το .gr στο τέλος για να μην ξεχνάμε που βρισκόμαστε.Και τώρα διαβάζεις αυτές τις γραμμές, τις πρώτες στο Mixtape.gr, περιμένοντας ...
Συνέχεια...
Nihilist Slacker’s Blues
(το No Pussy Blues (ή οι μαύρες της αγαμησιάς (παρένθεση στην παρένθεση ω παρένθεση και γαμώ)) το πρόλαβε άλλος) Βαριέμαι.Βαριέμαι να γράψω αυτό το βαρετό κείμενο γι' αυτό το γαμημένα βαρετό site που φαίνεται να γεννήθηκε συντηρητικό και πεθαμένο. Βαριέμαι που τσαντίστηκα να διαβάζω τα ανέμπνευστα κείμενα των φίλων μου ...
Συνέχεια...
Track 3
Κυριακή των Βαϊων, 1η μέρα του τρίτου μήνα ζωής του mixtape.gr, λίγες μόλις ημέρες πριν από τις διακοπές του Πάσχα. Μεγάλη εβδομάδα για τους Χριστιανούς, πραγματικά Μεγάλη εβδομάδα και για τα καλλιτεχνικά δρώμενα της πρωτεύουσας με ενδιαφέρουσες προβολές (Danielson Family στο Μικρό Μουσικό Θέατρο), συναυλίες (Mouse On Mars με Laetitia ...
Συνέχεια...
…..aaaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of life
 - Θα προσέξατε φαντάζομαι πως τραγουδάκι δεν υπήρχε την προηγούμενη φορά και παρ' όλες τις προσπάθειές μου να 'ανέβει' το άσμα που ήταν προγραμματισμένο δεν κατέστη δυνατό. Ελπίζω αυτή τη φορά να υπάρχει κανονικά στη θέση του.- Καταλαβαίνω την αγωνία νεόκοπων 'δημοσιογράφων' να είναι μέσα στα πράγματα, αλλά ποιός ο ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της λογικής – φέρτο και βιάζομαι
Τζήζας Μέρι εντ Τζόζεφ, τι βαρετό καλοκαίρι ανάθεμα το κακοξυρισμένο πηγούνι του Ντάρεν Μπεντ. Ο οποίος μπάι δε γουέι δεν είναι τόσο κακός όσο λένε και ας μην αντιδράει εκείνος. Μπρε τι λύσσα και αυτή με τα μας μύδια και τους φιλάθλοι; Είναι να μην σου κάτσει στραβά το παιχτικό. ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
- Πείτε με απαισιόδοξο, αλλά ο νεκρός της Λεωφόρου Λαυρίου δεν μου προκάλεσε καμία έκπληξη. Ήταν απλά θέμα χρόνου και τύχης που στη συγκεκριμένη περίπτωση εγκατέλειψε αηδιασμένη τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση . Αυτό που πραγματικά με εξέπληξε ήταν η ασχετοσύνη κάποιων παρουσιαστών αναφορικά με ουσίες που βρέθηκαν στα οπλοστάσια-συνδέσμους. Πριν ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaand, aaaalways look on the bright side of life …
(την προηγούμενη φορά ξέχασα το and, δε θα το ξανακάνω) - Κατ' αρχάς για να μη νομίζετε πως όποιος κάνει σχόλια περνάει στο ντούκου θα απαντώ σε αυτά με κάθε νέο κείμενο που θα δίνω (είναι ένας καλός τρόπος να αυξάνεται το κείμενο χωρίς ιδιαίτερο κόπο). Για πρώτη φορά το μόνο ...
Συνέχεια...
Matrix Reloaded, the greek sequel
Εν αναμονή αποτελεσμάτων ΑΣΕΠ 2007: σε εναγώνια προσμονή επιτυχίας χιλιάδες εκπαιδευτικοί που και δοσοληψίες με το Μεφιστοφελή θα ανέπτυσσαν για μια θέση κάτω από τον ήλιο του δημοσίου. H γράφoυσα ένιωσε την αδήριτη ανάγκη να απευθύνει λόγο στους μέλλοντες ναυτιλλομένους και να τους προειδοποιήσει πως η λαϊκή ρήση «παντού υπάρχει ...
Συνέχεια...
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε και…
Ο Τζόλε Κοματόσε συνήρθε από το κώμα και έβαλε την κούπα σε κούριερ για Καραϊσκάκη μεριά πετυχαίνοντας hat trick απέναντι σε μία άκρως μαχητική Skoda (ηρεμήστε φίλοι γαύροι, θα φτάσουμε και στον ΠΑΟΚ). Στα χαρτιά, στα ξεχαρτιά, το μόνο που πρέπει να κάνει πλέον ο Ολυμπιακός είναι να κερδίσει τον ...
Συνέχεια...
Bullets over Sera
Η κηδεία είχε χρώμα μπλε. Οι παίκτες της City ήρθαν στο μνημόσυνο και έφεραν και ένα φορτηγό κόλλυβα. Μουραουάρι και Βασέλ, δύο τεμάχια και το Old Trafford κόκαλο.Ύστερα από 34 χρόνια "Its six points a season when you're living next door to City - CITY, WHO THE FUCK IS CITY?" ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Summer Lovin
¶ντε ντε. ¶ιντε να τελειώνουμε με τους μαλάκες γιατί έχουμε και δουλειές. Γιατί ποιος χέζεται για την superliga ; Πραγματικά και με το χέρι στην καρδιά.Ωραίο ήταν εφέτο δε λέω, είχε λίγο αγωνία, αλλά ποιος πραγματικός οπαδός της γραφικότητας και του ποδοσφαιρικού σουρεαλισμού, μπορεί να μας κοιτάξει στα μάτια και ...
Συνέχεια...
Ρομπέρτο Σολδάδο: «Ναι τρώω Φρίσκις»
Οι πληροφορίες μας ήθελαν τον νεαρό Ρομπέρτο Σολδάδο να συχνάζει στην καφετερία «Λοθ Αμίγοθ γκράντε Μπαλαδόροθ», όπου σύχναζαν όλοι οι αναπληρωματικοί της Μαδρίτης. Ο ίδιος ο Ρομπέρτο όταν μας είδε δεν εξεπλάγην. ¶λλωστε αυτό έλειπε. Ο Σολδάδο ακούει Ελλάδα και του κάνει τίκλι τικλι. Ξεκάθαρα. Αν αμφιβάλετε, διαβάσατε παρουκάτω. Τα ...
Συνέχεια...
Από την μαυρίλα στην εμπόλεμη ζώνη
Χάθηκε ένα παιδί, χάθηκε ο πολιτισμός της πόλης, χάθηκε και η πόλη.Κανένας σεβασμός, καμμία κοινωνική συνοχή, καμμία - πραγματικά σοβαρή - λαϊκή αγανάκτηση.Αφήσαμε τις πόλεις μας στα χέρια ενός αστείου κράτους, ακόμα πιο κωμικοτραγικών δυνάμεων καταστολής, ανύπαρκτων πολιτικών αντρών, κανιβαλιστικών Μ.Μ.Ε. και στην τυφλή αστική βία καταστροφής για κερασάκι.Ωραία... και ...
Συνέχεια...
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Μούδιασμα (με χαμόγελο όμως) την στιγμή που βλέπαμε εκατοντάδες νέα παιδιά να τα βάζουν το πρωί με ευφάνταστους τρόπους με τις αστυνομικές δυνάμεις στο Σύνταγμα...Οργή παρακολουθώντας το μεσημέρι σε ζωντανή διακαναλική μετάδοση τα τηλεοπτικά κανάλια να κάνουν ζουμ στο πρόσωπο της μητέρας του Αλέξανδρου, εκεί στο κοιμητήριο του Παλαιού Φαλήρου...Γαλήνη ...
Συνέχεια...
Παρουσίαση προϊόντος: Mighty Mouse – MX Revolution της
Return Of The Greeks
K.O.K., Αβραμιώτου festival, το μέλλον του Ελληνικού Κινηματογράφου,
I want to ride my bicycle
“Πάντα τη Δευτέρα” και αυτή την εβδομάδα με
Τα δικά μας παιδιά – Ceri Hughes
Το soundtrack ενός εθνικού αποκλεισμού
Απλά μαθήματα ποδοσφαίρου εις την Βαρβαρικήν
Το Τέλος της Λογικής – Ηλικιακή Μελέτη
O mia bella Madonnina
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
DO IT ALL OVER AGAIN: PRIMAVERA SOUND 07
Track 2
Track 1
Σκίσαμε πάλι!!!!
Ο αλήτης που καταστρέφει το ποδόσφαιρο
Track 1
Nihilist Slacker’s Blues
Track 3
…..aaaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of
Το Τέλος της λογικής – φέρτο και βιάζομαι
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Aaaaaaaaand, aaaalways look on the bright side of
Matrix Reloaded, the greek sequel
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε
Bullets over Sera
Το Τέλος της Λογικής – Summer Lovin
Ρομπέρτο Σολδάδο: «Ναι τρώω Φρίσκις»
Από την μαυρίλα στην εμπόλεμη ζώνη
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη