Είχα πει φέτος θα κάνω όλη τη δουλειά μπροστά (διαβάσατε τον Γκουλτουρομπούσουλα του Φεστιβάλ, έτσι; Τις 10+5 προτεινόμενες ταινίες στο Mixtape; ) αλλά… ε, με τρώει!! Γράφουν όλοι εκεί στα flix, reel, cosmo, frame game, σέα, μέα και δεν συμμαζεύονται — και εγώ μένω μόνο να τουιτάρω αστεράκια μέσω του επίσημου mobile app του φεστιβάλ (που ναι, αναφέρω επίσημα, τα σπάει και μας λύνει τα χέρια)!

Πάμε μια στα γρήγορα τώρα πριν γλαρώσει το μάτι (5 ταινίες είδαμε σήμερα ζωή να’χουμε, μάτια δεν βλέπω να μας μένουν μετά το 10ήμερο) τι καλό είδαμε αυτές τις πρώτες δυο μέρες:


Παρασκευή όλοι και όλες τιμήσαμε το Holy Motors, την κούρσα-λιμουζίνα της σινεφίλ εμπειρίας που άνοιξε το φεστιβάλ (και που δεν κρατήθηκα και έγραψα αναλυτικά εδώ). Είναι, πως να το πω, είναι όλο το σινεμά, η εμπειρία, τα συναισθήματα του να είσαι θεατής, να είσαι μέσα στην ταινία, με έναν ουσιαστικό τρόπο που στημένα πράγματα όπως το Artist ή το Hugo (μη με φάτε) δεν κατάφεραν ούτε να μυριστούν.

 (ανεβαίνει σε βαθμολογία μέρα με τη μέρα, που θα φτάσει;)


Το Σάββατο ξεκινήσαμε ειδυλλιακά το μεσημέρι με vintage Aki Kaurismaki στην πιο πετυχημένη του φεστιβαλικά ταινία, τον Άνθρωπο Χωρίς Παρελθόν (Man Without a Past / Mies Vailla Menneisyytta).

Ένας δύσμοιρος ανώνυμος δέχεται άγρια επίθεση από χουλιγκάνους και καταλήγει σε έναν άγνωστο τόπο χωρίς μνήμη, ταυτότητα, ή υπάρχοντα. Η συνέχεια είναι μια υπέροχη, αγαπησιάρικη ματιά στην δύναμη της θετικής σκέψης και της ικανότητας του ανθρώπου για επιβίωση. Mε τα πενιχρότερα μέσα και εκμεταλλευόμενος έξυπνα κάθε ευκαιρία, στήνει μια καινούρια, ταπεινή αλλά ζεστή ζωή για τον εαυτό του, βρίσκει μια νέα οικογένεια, κόντρα στην ξενοφοβία, την κρατική αδιαφορία και την (χαριτωμένα αλλά και πάλι αιχμηρά δοσμένη) εκμετάλλευση της εξουσίας.

Όλα με την trademark Κινηματογραφική ματιά του Kaurismaki που μένει γλυκά πάνω στον κάθε χαρακτήρα, αυτήν την σημαντική έξτρα στιγμή για να τον κάνει να αισθάνεται ακόμα πιο αληθινός.

 


Η Γη της Ελπίδας (Land of Hope / Kibo no kuni) ήταν το μεγάλο get-together του Σαββάτου, καθώς όλα τα διαφορετικά προγράμματα των φεστιβαλιστών συγκλίνανε σε ένα κοινό προορισμό: το νέο Σιον Σόνο.

Επηρεασμένος εμφανώς από την πρόσφατη καταστροφή στη Fukushima αλλά και το Nagasaki, επινοεί μια νέα πυρηνική καταστροφή στην φανταστική “Nagashima” (get it?) που οδηγεί σε αναγκαστική εκκένωση του πληθυσμού σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων. Ο Σόνο στήνει την κάμερα του ακριβώς στο όριο των 20 χμ, δυο βήματα από εκεί που μπαίνει ο πάσσαλος της καραντίνας και παρακολουθεί τις ζωές του ηλικιωμένου ζευγαριού που επιλέγει να παραμείνει στην συνοικία-φάντασμα (η γυναίκα μόνιμα παγιδευμένη σε μια χρονολούπα του μυαλού να ξαναζεί την ιστορία της δημιουργίας του πυρηνικού εργοστασίου) και του γιού και της νύφης τους που υποκύπτουν στην παρανοϊκή ραδιοφοβία και αντιμετωπίζουν τον ρατσισμό των γειτονικών πόλεων στις οποίες βρίσκουν καταφύγιο.

Παρά την τολμηρή θεματολογία , δυστυχώς αποτυγχάνει να ταρακουνήσει και να περάσει ένα ξεκάθαρο συναίσθημα. Οι χαρακτήρες επαναλαμβάνονται, κουράζουν, ασφυκτιούν και οι ίδιοι παγιδευμένοι σε “ουάου” ανατροπές που δεν βγάζουν νόημα. Μόνη παρηγοριά, η σινεφίλ εικόνα της μετά-ραδιενεργής Ιαπωνίας που μένει στο νου: η Megumi Kagurazaki (αγάπη) ντυμένη με στολή ραδιενέργειας, έγκυος “γυναίκα-αστροναύτης”, να ψωνίζει στο μπακάλικο τσεκάροντας τα μπρόκολα με μετρητή γκάηγκερ.

 


Παρτούζα, Θρησκεία, Οικογένεια” (εναλλακτικός τίτλος). Στην Αγία Τετράδα (Holy Quaternity / Svata Ctverice) δυο παντρεμένα ζευγάρια, γείτονες χρόνια, αποφασίζουν να ζωντανέψουν τις βαλτωμένες σεξουαλικές ζωές τους δοκιμάζοντας κάτι πιο… συνδυαστικό. Για “παρτουζοταινία” βγάζει κάτι απίστευτα αληθινό και ρομαντικό, καθώς ακολουθεί με πολύ τρυφερή ματιά όλο αυτό το χιουμοριστικά άβολο ενός τέτοιου εγχειρήματος, από την πρώτη σκέψη-πρόταση, στην προσέγγιση κάθε μέλους του ζευγαριού, τις αντιδράσεις, τις συμφωνίες εως την υλοποίηση και (φυσικά) τα στραβά επακόλουθα όταν αρχίζουν να γίνονται βούκινο. Το feelgood κωμικοσυναισθηματικό μπέρδεμα-μπούτια του φεστιβάλ, που δυστυχώς τελειώνει πολύ σύντομα και απότομα.

 

 

Ατάκα της ημέρας:

“Με τα αστεία δεν γίνονται παρτούζες”

-Holy Quaternity

 

Διάβασε επίσης...
Οι 10+5 Ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε στο 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Θεσσαλονίκη σου ερχόμαστε, πεινασμένοι για ανεξάρτητο σινεμά! Το Mixtape.gr ετοίμασε βαλίτσες για το 53ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στις 2-11 Νοεμβρίου και σας προτείνει τα φαβορί και τα κρυφά gems που δεν πρέπει να χάσετε. Στα προγνωστικά για το φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας δεν πέσαμε τραγικά έξω, οπότε είπαμε να ξαναμοστράρουμε την κρυστάλλινη ...
Συνέχεια...
53ο Φ.Κ.Θ.: Ανταπόκριση (3η & 4η Μέρα – “Τα Μουστάκια”)
Χαιρέτα τα μουστάκια σου που χάνεις…Τι χαμός αυτό το διήμερο, Κυριακή με Δευτέρα 4-5/11. Λιώσαμε στις ταινίες, το τούρκικο δράμα, την μαυρίλα αλλά και στην ελληνική καφρίλα, το γέλιο και… τα μουστάκια. Στο τέλος του φεστιβάλ λέμε να βγάλουμε ένα τιμητικό βραβείο “Χοντρός Βαλκάνιος με Μουστάκι” για την καλύτερα αντρική ...
Συνέχεια...
53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – The Insiders
Δύο κορίτσια, η Νάντια Δρακούλα και η Μαρία Ναθαναήλ, aka MEM, εισχώρησαν στα άδυτα του 53ου Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, μοιράστηκαν μαζί μας τις εμπειρίες τους ως Insiders και μας μίλησαν, λίγο παραπάνω, εκ των έσω τώρα που επέστρεψαν. - Πώς βρεθήκατε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης; Ποιος ήταν ο ρόλος σας;   Πήγαμε ως ...
Συνέχεια...
53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με αφιέρωμα στον Θόδωρο Αγγελόπουλο
Όπως ήταν, φυσικά, αναμενόμενο το φετινό 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, το οποίο φέτος θα λάβει χώρα 2-11 Νοεμβρίου, θα αφιερώσει ένα κομμάτι του στο σπουδαίο Έλληνα σκηνοθέτη που έφυγε πέρυσι από τη ζωή και που το όνομα και το έργο του οποίου συνδέθηκε όχι μόνο με τη χώρα μας και τον ...
Συνέχεια...
53ο Φ.Κ.Θ.: Ανταπόκριση (5η & 6η Μέρα)
Μέρες σύγχυσης. Το διήμερο Τρίτη-Τετάρτη ήταν σχεδόν εξ’ολοκλήρου αφιερωμένο στις ελληνικές πειραματικές ταινίες και τις μικρού μήκους ταινίες. Επίσης έμελλε να αποδειχτεί το 48ωρο των μεγάλων διαφωνιών. Σιγά σιγά μου βγαίνει το παρατσούκλι του γερο-παράξενου εδώ πέρα. Γράφω και για να δικαιολογούμαι δηλαδή!   Ο  Kame Koummando είναι αυτός ο φόβος του κάθε ...
Συνέχεια...
Οι 10+5 Ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε
53ο Φ.Κ.Θ.: Ανταπόκριση (3η & 4η Μέρα –
53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – The Insiders
53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με αφιέρωμα στον Θόδωρο
53ο Φ.Κ.Θ.: Ανταπόκριση (5η & 6η Μέρα)