Nick Drake

Ύστατο ηχογραφημένο αντίο της εύθραυστης ειλικρίνειας του Nick Drake

Πασχίζοντας, εσχάτως, να τοποθετήσουμε σε σειρά τον κυκεώνα των δεδομένων και πληροφοριών γύρω απ’ τη μουσική, αποτυγχάνουμε τακτικά στo καταστάλαγμα των προτεραιοτήτων. Και πως να γίνει αλλιώς, μιας και η κάθε απόπειρα διάταξης των καίριων στιγμών σε τούτους τους ευρυζωνικούς διαδικτυακούς καιρούς, μας θέλει για ώρες δέσμιους της θέσης μπροστά στην οθόνη. Αναπόφευκτα, η νέα γενιά- συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντα- τρέχει σαστισμένη να προλάβει το “σήμερα”, παραμελώντας συχνά τα πολύτιμα θεμέλια του “χθες”. Ευκαιρία, λοιπόν, να (επανα)προσεγγίσουμε παρέα το λίκνο ευαισθησίας του Pink Moon, κατευθείαν απ’ τη διαταραγμένη ψυχοσύνθεση του Nick Drake.

Nick Drake

Κοινός τόπος για τα τραγούδια του Nick Drake, είναι πάντοτε η γκρίζα μελαγχολία που δεν καταντά πότε, ωστόσο, μίζερη. Παρόλο που οι μονόλογοι του Άγγλου απηχούν την ολοένα και εντονότερη αίσθηση μοναξιάς και απομόνωσής του, η θέρμη της χροιάς του συντροφεύει με γλυκύτητα τα ήπιων τόνων ακουστικά κομψοτεχνήματά του. Κι αν στα προηγηθέντα Five Leaves Left και Bryter Layter το ηχητικό φόντο επωμίστηκαν εξίσου τα πνευστά και έγχορδα,  στο Pink Moon του 1972 ο ντροπαλός τραγουδοποιός πηγαίνει κατά μονάς στο δρόμο για την προσωπική του εξιλέωση. Άλλωστε, αποτελεί ευρεία παραδοχή το ότι στο γενετικό κώδικα του εκάστοτε άλμπουμ του Drake το ενδιαφέρον δεν μονοπωλούσαν οι πλουμιστές μπαρόκ ενορχηστρώσεις, αλλά η μειλίχια εκφραστικότητα των φωνητικών, της κιθάρας και του πιάνου προερχόμενα απ’ το νου του εμπνευστή τους.

Τραγούδια απύθμενης φολκ αισθαντικότητας διανθίζουν τον τρίτο κατά σειρά δίσκο του με στιγμές που πρέπει να βιώσεις. Οι συγκρίσεις με τροβαδούρους της περιόδου κατά την οποία δραστηριοποιούταν, δεν μπορούν παρά να εκληφθούν ως παράλληλες προσπάθειες ένταξης του Drake σε πλαίσια. Εξάλλου, πονήματα όπως αυτά των “Which Will”, “Road” και “Pink Moon”, μόνο μέσω του θελκτικού μουρμουρίσματός του θα μπορούσαν να προκύψουν και εν τέλει να ευσταθούν.

Ενόσω ο στενός του περίγυρος αποπειράται να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με τα εσώψυχα αυτού, ο ίδιος επιλέγει να συμπυκνώσει συναισθήματα και σκέψεις σε  28 λεπτά, μεταδίδοντάς τα προς πάσα κατεύθυνση υπό μια χύμα αμεσότητα. Από τις ειδυλλιακές εικονογραφήσεις των πλήκτρων στο φερώνυμο κομμάτι του άλμπουμ έως και τον ονειροπόλο  αποχαιρετισμό των έξι χορδών (“From The Morning”). Κι ακούγεται παράδοξα γαλήνιος μέσα στη φουρτούνα των συλλογισμών του, η οποία πλημμυρίζει στιχουργικά το τρίτο του πόνημα. Ακόμη κι όταν τον ξαφνιάζει η πραγματικότητα (“Place To Be”) και λυγίζει εμπρός της. Ακόμη κι αν θεωρεί πως δεν υφίσταται χώρος και δεν συντρέχουν επαρκείς λόγοι  για την ύπαρξή του (“Parasite”).

Nick Drake

Η λιτότητα των μεθόδων του, δε, κατακλύζει αβίαστα τον ακροατή δίχως να χρειαστεί να επιβληθεί με τίποτα περισσότερο. Αυτό το συμπέρασμα διατρανώνουν, τα θεσπέσια κιθαριστικά αρπίσματα του “Things Behind The Sun” και οι απέριττες ανάσες του “Parasite” που ανακαλούν εκείνη τη σαγηνευτική μαεστρία με την οποία απλώνει τις ιστορίες του ο Leonard Cohen. Ταυτόχρονα, τα συγκρατημένα μπλουζ-φολκ σολάκια της ακουστικής κιθάρας των “Free Ride” και “Know” αντλούν πηγαία μελωδικότητα απ’ την απόμερη τοποθεσία που ξεβράστηκαν προηγουμένως οι συλλήψεις του Fred Neil. Ως επακόλουθο, καταφθάνουν κι οι δηλώσεις θαυμασμού διά στόματος του παραγωγού τού John Wood για την έκβαση των ηχογραφήσεων, οι οποίες ολοκληρώθηκαν σε ένα διήμερο. O Drake έγραψε μονορούφι τα μέρη, πέρα απ’ την ετεροχρονισμένη προσθήκη πιάνου στο ομώνυμο κομμάτι, σε δύο δίωρες επισκέψεις στα Sound Techniques Studios του Λονδίνου.

Στο σύντομο στιγμιότυπο κατά το οποίο η κιθάρα δακρύζει (“Horn”), ο χρόνος διακόπτει απότομα τη ροή του. Όπως έγινε και για το νήμα της ζωής του συνεσταλμένου τούτου νέου, που δεν υπόμενε την καθημερινότητα και συνειρμικά δέθηκε με το “I Have No Time” του αγαπημένου τού Bert Jansch, ούτος ώστε να προφτάσει να κοινοποιήσει μερικές απ’ τις τελευταίες του σκέψεις προτού εγκαταλείψει τα εγκόσμια, δυο χρόνια μετά.

Διάβασε επίσης...
20 Χρόνια “Selected Ambient Works 85-92”
Στο κομβικό σημείο όπου η γόνιμη εκκεντρικότητα σμίγει με μια πολυσχιδή ευφυΐα, στήθηκε ο δημιουργικός οίστρος του Aphex Twin. Όταν το εισιτήριο βγήκε δίχως επιστροφή πίσω στο 1991, θαρρείς πως ο Richard David James γνώριζε το μέγεθος του αντίκτυπου που θα πυροδοτούσε ο εκφραστικός του αναβρασμός. Απ’ τα δεκατέσσερά του χρόνια καλλιεργούσε μια ...
Συνέχεια...
Ben Frost: Καθαρτικός λυρισμός μέσα στο θόρυβο
Η ιδιόμορφη περίπτωση του Ben Frost μας απασχολεί ευχάριστα ήδη από την προηγούμενη δεκαετία και έχοντας εδραιώσει την παρουσία της στη ζωή μας, επικοινωνεί και πάλι μαζί μας μέσα από ένα νεοφερμένο άλμπουμ ονόματι A U R O R A. Αντιμετωπίζοντας τον ήχο και τις συχνότητες αυτού ως εξαιρετικά εύπλαστες οντότητες, ...
Συνέχεια...
25 Χρόνια “Document”
Απ’ τα αδιαμφισβήτητα ντοκουμέντα μιας διαδρομής που στιγματίστηκε ευφορικά από τραγούδια εκφραστικής ιδιαιτερότητας. Η σημειολογία αποτελεί ενίοτε μεγάλο πονοκέφαλο και τροχοπέδη για να ωθήσεις τις αναζητήσεις σου σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Κι αυτό διότι, με το να κοντοστέκεσαι σε κάθε πιθανή κι απίθανη μελέτη σημείων και συνθηκών, προσπερνάς κατά πολύ την ...
Συνέχεια...
10 Χρόνια “Neon Golden”
Η ευαισθησία των Notwist ντύνεται με ηλεκτρονικό πανωφόρι και εξακολουθεί να ηχεί συγκλονιστικά απαραίτητη δέκα έτη μετά. “You know this place, you know this gloom?/ We've been here before/ When life is a loop, you're in a room without a door” ψελλίζει ο Markus Acher των Notwist, καθώς γλιστρά στις γλυκόπικρες ...
Συνέχεια...
Logout – Little Things Buried In Concrete
O Logout προσιδιάζει στους μοναχικούς τροβαδούρους που περιφρονούν τις φαντεζί illustration σελίδες και τα πομπώδη photoshopοιημένα εξώφυλλα των μουσικών περιοδικών. Ακόμη κι οι διαδικτυακές εμφανίσεις του ονόματός του, δεν αποκαλύπτουν πολλά σχετικά με το πρόσωπο πίσω από τα τραγούδια. Έρχεται η αυτάρκεια της ηχητικής του συγκομιδής, ώστε να προβάλλει ακέραιες ...
Συνέχεια...
25 Χρόνια “Spirit Of Eden”
Μεταξύ μιας ευάλωτης ambient-rock πτυχής και ενός ατέρμονου παζλ συλλογισμών, εκκινεί η αύρα που εσώκλεισαν στο Spirit Of Eden οι Talk Talk. Κάθε που καλείσαι να διηγηθείς μια μουσική ιστορία, “στύβεις” το νου ώστε να εντοπίσεις κάθε πιθανό κι απίθανο στοιχείο, το οποίο θα σχηματίσει την “εικόνα” που επιθυμείς να μοιραστείς. ...
Συνέχεια...
25 Χρόνια Surfer Rosa
Πρόσφατα επαναδραστηριοποιήθηκαν δισκογραφικά, δίνοντάς μας το έναυσμα να ανασύρουμε εκείνες τις εναλλακτικές ροκ παραστάσεις που μας σύστησαν τη δαιδαλώδη ευφυΐα τους. Οι Pixies του Surfer Rosa κυρίες και κύριοι… Το κεφάλαιο Pixies συγκαταλέγεται σε εκείνα που διαδραμάτισαν έναν υπέροχα μοναδικό ρόλο στο βηματισμό της δυτικής μουσικής και όχι μόνο. Αρκεί να ...
Συνέχεια...
Download This: Josh Rouse – Summertime Noisetrade Sampler
Εδώ και πάνω από μια δεκαετία ο αμερικάνος (αλλά μονιμος κάτοικος Ισπανίας πλέον) singer-songwriter Josh Rouse διαγράφει την δική χαλαρή αλλά ενδιαφερουσα πορεία στον χώρο της indie / folk με αποκορύφωμα, κατά την γνώμη μου, τα πολύ όμορφα άλμπουμ 1972 (2003) και Nashville (2005). Ετοιμάζει νέο άλμπουμ ως Josh Rouse and ...
Συνέχεια...
25 Χρόνια “16 Lovers Lane”
Αγκαλιάζοντας το ζήτημα των ερωτικών αδιεξόδων με μια απρόσμενα λυτρωτική τραγουδοποιία. Πλάι στο ολότελα συναισθηματικό φολκ ροκ στίγμα των ομοεθνών τους Triffids, οι Go-Betweens υπήρξαν ένα αντάξιο σχήμα, κατορθώνοντας να πιάσουν συνθετικά ζενίθ στη διάρκεια μιας πορείας με τρανταχτά κομβικά σημεία. Το προκείμενο αυστραλέζικο συγκρότημα, εξωτερίκευσε σκέψεις και αισθαντικότητα σε μια ...
Συνέχεια...
Το καινούργιο βίντεο των Dodos
Εχοντας κυκλοφορήσει ένα από τα καλύτερα albums του 2011 μέχρι στιγμής (Νο Color), οι Dodos, το Indie-Folk συγκρότημα από το San Fransisco των Η.Π.Α έδωσε εχθές στην δημοσιότητα το 2ο video clip μέσα από το προαναρφθέν album, με τίτλο Companions. Το όλο concept του clip είναι πολύ απλό με τον Meric ...
Συνέχεια...
20 Χρόνια “Slanted and Enchanted”
Παρήλθαν δυο δεκαετίες ολάκερες και το ακατέργαστο λιθαράκι του αμερικάνικου κιθαριστικού ήχου συγκινεί σαν λαμπερό διαμάντι. Πιάνω τον εαυτό μου να νοσταλγεί ήχους, εικόνες, τοπία, χρώματα, εκφράσεις, μυρωδιές. Μερικούς γύρω μου να ξεσκονίζουν δισκοθήκες και να σηκώνουν στον αέρα συζητήσεις εκτοξεύοντάς τες στη σφαίρα του ανανεωτικού. Κι αυτό διότι καταπιάνονται με ...
Συνέχεια...
The National – Τραγούδια που μπλέκονται με τις ζωές μας
Τραγούδια ψυχοπνευματικής φόρτισης, λέξεις και νότες που εκπέμπουν μύχιες σκέψεις αλλά κυρίως συναισθηματική αμεσότητα. Στις ηχητικές περιπλανήσεις των National αρκεί μονάχα να (συν)αισθάνεσαι… Σε μια εποχή όπου οι μουσικές τάσεις ανακατεύονται δημιουργώντας περίπλοκα μουσικά υποείδη, ιδιώματα που οφείλουν τα μέγιστα στην παγκοσμιοποίηση και υβρίδια στα οποία μετά βίας διακρίνεις την προέλευση ...
Συνέχεια...
Resonent – “Installations”
Με χαρακτηριστική ευκολία αποδίδονται σε ακούσματα όροι όπως «βραδινό» και «μεταμεσονύχτιο». Προς αποκατάσταση των ψύχραιμων συμπερασμάτων, το παρθενικό πλήρης διάρκειας έργο του Resonent αξιώνει σε κάθε του ακρόαση περισσότερο εμπεριστατωμένες κρίσεις και κατατάξεις από τις προαναφερθείσες. Ας προχωρήσουμε, λοιπόν, στις αρχικές συστάσεις λέγοντας πως το συγκεκριμένο καλλιτεχνικό παρωνύμιο ανήκει στον Στράτο Χούσο. ...
Συνέχεια...
15 Χρόνια Music Has The Right To Children
Ανάμεσα σε ηλεκτρονικές συσκευές, κουμπιά και καλώδια, ξεπροβάλλει μια απροσδόκητη θέρμη ντυμένη με τα «καλά» της παιδικότητας. Την ανακαλούμε, 15 χρόνια μετά και σε συνδυασμό με την πρόσφατη δισκογραφική επαναδραστηριοποίηση των υπευθύνων αυτής Boards Of Canada. Ορισμένες φορές αναρωτιέμαι, τι είναι αυτό που διατηρεί τα αντανακλαστικά μας δραστήρια στο ατέρμονο σαφάρι των ...
Συνέχεια...
10 Χρόνια “Rounds”
Δέκα χρόνια από το απόσταγμα καλλιτεχνικής ιδιαιτερότητας του Four Tet, κι εκείνα τα λεπτοσμιλεμένα και πολυσυλλεκτικά σε ρυθμούς και μελωδίες μοτίβα του Rounds, δεν λένε να ξεκολλήσουν από το νου. Ενίοτε,  καθώς ακούω το Rounds ρίχνω κλεφτές ματιές στην ημερομηνία. Κι αυτή η αντίδραση απορρέει από την ανικανότητά μου να αντιλαμβάνομαι ...
Συνέχεια...
20 Χρόνια “Dry”
Αιμοδοτώντας το εναλλακτικό ροκ με οιστρογόνα και τροφοδοτώντας με ατίθαση γυναικεία συμπεριφορά τις πιο έντονες ηχητικές αναμνήσεις των 90s. Όσο κι αν πασχίζω, δεν κατορθώνω να αποσπάσω απ’ τη μνήμη αλλιώτικη μουσική παρουσία απ’ αυτήν της Polly Jean Harvey, που να καθόρισε με τόσο καταλυτικό τρόπο τη θηλυκού γένους τραγουδοποιία απ’ τα ...
Συνέχεια...
45 Χρόνια Silver Apples
Βυθισμένοι μονίμως σε μια ψυχεδελική δίνη, οι Silver Apples έσπειραν παραισθητικές συχνότητες και θέρισαν τους καρπούς των εμπνεύσεών τους στην ηχητική έκβαση ενός άλμπουμ, που αποτελεί θεμέλιο electro-rock λίθο μέχρι και σήμερα. Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του ‘60 και ένα παραληρηματικό ντουέτο από το «Μεγάλο Μήλο» βάλθηκε να επεκτείνει τις ...
Συνέχεια...
20 Χρόνια “Selected Ambient Works 85-92”
Ben Frost: Καθαρτικός λυρισμός μέσα στο θόρυβο
25 Χρόνια “Document”
10 Χρόνια “Neon Golden”
Logout – Little Things Buried In Concrete
25 Χρόνια “Spirit Of Eden”
25 Χρόνια Surfer Rosa
Download This: Josh Rouse – Summertime Noisetrade Sampler
25 Χρόνια “16 Lovers Lane”
Το καινούργιο βίντεο των Dodos
20 Χρόνια
“Slanted and Enchanted”
The National – Τραγούδια που μπλέκονται με τις
Resonent – “Installations”
15 Χρόνια Music Has The Right To Children
10 Χρόνια “Rounds”
20 Χρόνια “Dry”
45 Χρόνια Silver Apples