Spirit Of Eden

Μεταξύ μιας ευάλωτης ambientrock πτυχής και ενός ατέρμονου παζλ συλλογισμών, εκκινεί η αύρα που εσώκλεισαν στο Spirit Of Eden οι Talk Talk.

Κάθε που καλείσαι να διηγηθείς μια μουσική ιστορία, “στύβεις” το νου ώστε να εντοπίσεις κάθε πιθανό κι απίθανο στοιχείο, το οποίο θα σχηματίσει την “εικόνα” που επιθυμείς να μοιραστείς. Σε περίπτωση που μια τέτοια απόπειρα αφορά τον αντίκτυπο των Talk Talk, η εν λόγω διαδικασία παρακάμπτεται, διότι αν έχεις εμβαθύνει στα ηχογραφήματά τους, οι γέφυρες ανάμεσα σε εκείνους και τον προσωπικό σου μικρόκοσμο χτίζονται σχεδόν αυτόματα.

Spirit Of Eden

Πασίδηλο της μεταστροφής των Talk Talk προς μια περισσότερο ιδιοσυγκρασιακή μορφοποίηση των εμπνεύσεών τους, το Spirit Of Eden εξαλείφει τις synth pop γραμμές των προκατόχων του, παρατάσσοντας απογυμνωμένο το φορτίο των τραγουδιών σε απέραντο art rock φόντο. Παρόλο που αξιοποιείται μια υπερπληθώρα οργάνων στη διαδικασία της ηχογράφησης, ο αισθαντικός μελοδραματισμός του τετραμελούς σχήματος (και των καταλυτικών συμμετεχόντων) θα φωλιάσει αραιά στις γωνιές του προκείμενου δίσκου, ικανοποιώντας τις απαιτήσεις για ενδοσκόπηση. Από το LP The Colour Of Spring, άλλωστε, το οποίο προηγήθηκε χρονικά, διαφάνηκε η επιδίωξή τους να αφήνουν το χρόνο να τρέχει καθώς θα επιδίδονται στις σφύζουσες από μειλίχια ευαισθησία καταθέσεις τους.

Ιδανικός εκφραστής της δημιουργικότητας των Mark Hollis (φωνή, κιθάρες, πληκτροφόρα, σύνθεση), Lee Harris (ντραμς), Paul Webb (μπάσο), και του τέταρτου ανεπίσημου ιθύνοντα Tim Friese-Greene (κιθάρες, πληκτροφόρα, σύνθεση), o ρομαντισμός, ο οποίος αρνείται πεισματικά να παράσχει ανεμικές κορυφώσεις και κρεσέντο. To Spirit Of Eden ηχεί 25 χρόνια τώρα σαν μια γκόσπελ ελεγεία-ωδή στις ανεκπλήρωτες προσδοκίες. Κι είτε ασπαστείς τις απόψεις που το θεωρούν προοίμιο της post rock τεχνοτροπίας – πλησίον του έτερου αριστουργήματός τους Laughing Stock που θα καταφθάσει το 1991 – είτε αρκεστείς στην ακρόασή του ως μια σπάνια δήλωση μουσικής και στιχουργικής αμεσότητας, θα επιστρέφεις ξανά και ξανά ώστε να αφουγκραστείς τις σιωπές του και τη διατάραξη αυτών. Σε κάθε στιγμιότυπο του άλμπουμ που αναπαριστά την αίσθηση μυσταγωγίας που εξέπεμπαν οι ηχογραφήσεις. Ενδεικτικές της συγκεκριμένης ατμόσφαιρας, οι συνθήκες κάτω απ’ τις οποίες αυτή επετεύχθη, με το στούντιο ορισμένες φορές να φωτίζεται εξ ολοκλήρου από κεριά και τον παράγοντα του χρόνου να αγνοείται.

Το λονδρέζικο συγκρότημα, θα ξετυλίξει το κουβάρι του τέταρτου ολοκληρωμένου του εγχειρήματος με απαρχή την σαρωτική σύζευξη εσωστρέφειας-εκδηλωτικότητας, στο δίδυμο των “Rainbow” και “Eden”. Το δεύτερο, δε, θα υπογραμμίσει τις καθηλωτικές ερμηνείες του Hollis, που δεν αποσπώνται στιγμή εξαιτίας ερεθισμάτων του περιβάλλοντος. Στο ρεφρέν του, ο Mark εξεγείρεται κραυγάζοντας Everybody needs someone to live by/Everybody needs someone/Everybody needs someone to live by/ Rage on omnipotent, πάνω σε παλλόμενες νότες εκκλησιαστικού οργάνου και ηλεκτρικής κιθάρας. Από εκεί κι έπειτα, θα μας πλημμυρίσουν με μια αλληλουχία αργόσυρτων άμπιεντ, τζαζ, ροκ και κλασικιζόντων σκιρτημάτων. Εν μέσω μιας συνθετικής διάρθρωσης, την οποία θα επιμεληθούν κρουστά, έγχορδα (μπάσο, μεξικάνικο μπάσο, κοντραμπάσο, πιάνο, αρμόνιο, όργανο, dobro, δωδεκάχορδη και εξάχορδη κιθάρα, βιολί), πνευστά (φυσαρμόνικα, τρομπέτα, κλαρινέτο, όμποε, μπασούν, κόρνο) και διάφορα αυτοσχέδια όργανα (τα shozygs) που κατασκεύασε από αντικείμενα οικιακής χρήσης ο Hugh Davies.

Spirit Of Eden

Δίχως να σταθεροποιείται ανά διαστήματα, η «ψυχή» των Talk Talk δεν χρειάζεται πειθώ για να σε προσεγγίσει. Ό,τι έχουν να σου πουν στο λένε κατάματα, κι ας αντανακλούν μονίμως συστολή. Συνεχίζοντας το ξεδίπλωμα του τράκλιστ, από τις μπλουζ σειρήνες του “Desire” που κλείνει την πρώτη πλευρά έως και τις τελευταίες αυλακώσεις του βινυλίου στον βραδυφλεγή σπαραγμό του “Wealth”, οι αριστοτεχνικοί παφλασμοί των κρουστών, τα ονειρικά φυσήματα των πνευστών, οι πρίμες σταλαγματιές και εξάρσεις στις κιθάρες, το εγκεφαλικό ψηλάφισμα των πλήκτρων, τα σποραδικά ψελλίσματα της φυσαρμόνικας και το συγκλονιστικό εκχύλισμα εκφραστικότητας στη χροιά του Hollis.

Βιωματική ως το μεδούλι, ρεαλιστικά εικονογραφημένη και δίχως ρηχά συναισθηματικές  αφηγήσεις, η μουσική των Talk Talk στέκει αγέρωχη πέρα απ’ τα σημεία των καιρών. Έχοντας πάνω της ένα άσπιλο πέπλο αλήθειας και ειλικρίνειας, που ανατρέπει πάγιες αντιλήψεις και αναιρεί στερεοτυπικούς κανόνες.

Διάβασε επίσης...
25 Χρόνια “Document”
Απ’ τα αδιαμφισβήτητα ντοκουμέντα μιας διαδρομής που στιγματίστηκε ευφορικά από τραγούδια εκφραστικής ιδιαιτερότητας. Η σημειολογία αποτελεί ενίοτε μεγάλο πονοκέφαλο και τροχοπέδη για να ωθήσεις τις αναζητήσεις σου σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Κι αυτό διότι, με το να κοντοστέκεσαι σε κάθε πιθανή κι απίθανη μελέτη σημείων και συνθηκών, προσπερνάς κατά πολύ την ...
Συνέχεια...
40 Χρόνια “Pink Moon”
Ύστατο ηχογραφημένο αντίο της εύθραυστης ειλικρίνειας του Nick Drake Πασχίζοντας, εσχάτως, να τοποθετήσουμε σε σειρά τον κυκεώνα των δεδομένων και πληροφοριών γύρω απ' τη μουσική, αποτυγχάνουμε τακτικά στo καταστάλαγμα των προτεραιοτήτων. Και πως να γίνει αλλιώς, μιας και η κάθε απόπειρα διάταξης των καίριων στιγμών σε τούτους τους ευρυζωνικούς διαδικτυακούς ...
Συνέχεια...
15 Χρόνια Music Has The Right To Children
Ανάμεσα σε ηλεκτρονικές συσκευές, κουμπιά και καλώδια, ξεπροβάλλει μια απροσδόκητη θέρμη ντυμένη με τα «καλά» της παιδικότητας. Την ανακαλούμε, 15 χρόνια μετά και σε συνδυασμό με την πρόσφατη δισκογραφική επαναδραστηριοποίηση των υπευθύνων αυτής Boards Of Canada. Ορισμένες φορές αναρωτιέμαι, τι είναι αυτό που διατηρεί τα αντανακλαστικά μας δραστήρια στο ατέρμονο σαφάρι των ...
Συνέχεια...
25 Χρόνια Surfer Rosa
Πρόσφατα επαναδραστηριοποιήθηκαν δισκογραφικά, δίνοντάς μας το έναυσμα να ανασύρουμε εκείνες τις εναλλακτικές ροκ παραστάσεις που μας σύστησαν τη δαιδαλώδη ευφυΐα τους. Οι Pixies του Surfer Rosa κυρίες και κύριοι… Το κεφάλαιο Pixies συγκαταλέγεται σε εκείνα που διαδραμάτισαν έναν υπέροχα μοναδικό ρόλο στο βηματισμό της δυτικής μουσικής και όχι μόνο. Αρκεί να ...
Συνέχεια...
20 Χρόνια “Selected Ambient Works 85-92”
Στο κομβικό σημείο όπου η γόνιμη εκκεντρικότητα σμίγει με μια πολυσχιδή ευφυΐα, στήθηκε ο δημιουργικός οίστρος του Aphex Twin. Όταν το εισιτήριο βγήκε δίχως επιστροφή πίσω στο 1991, θαρρείς πως ο Richard David James γνώριζε το μέγεθος του αντίκτυπου που θα πυροδοτούσε ο εκφραστικός του αναβρασμός. Απ’ τα δεκατέσσερά του χρόνια καλλιεργούσε μια ...
Συνέχεια...
10 Χρόνια “Neon Golden”
Η ευαισθησία των Notwist ντύνεται με ηλεκτρονικό πανωφόρι και εξακολουθεί να ηχεί συγκλονιστικά απαραίτητη δέκα έτη μετά. “You know this place, you know this gloom?/ We've been here before/ When life is a loop, you're in a room without a door” ψελλίζει ο Markus Acher των Notwist, καθώς γλιστρά στις γλυκόπικρες ...
Συνέχεια...
20 Χρόνια “Slanted and Enchanted”
Παρήλθαν δυο δεκαετίες ολάκερες και το ακατέργαστο λιθαράκι του αμερικάνικου κιθαριστικού ήχου συγκινεί σαν λαμπερό διαμάντι. Πιάνω τον εαυτό μου να νοσταλγεί ήχους, εικόνες, τοπία, χρώματα, εκφράσεις, μυρωδιές. Μερικούς γύρω μου να ξεσκονίζουν δισκοθήκες και να σηκώνουν στον αέρα συζητήσεις εκτοξεύοντάς τες στη σφαίρα του ανανεωτικού. Κι αυτό διότι καταπιάνονται με ...
Συνέχεια...
10 Χρόνια “Rounds”
Δέκα χρόνια από το απόσταγμα καλλιτεχνικής ιδιαιτερότητας του Four Tet, κι εκείνα τα λεπτοσμιλεμένα και πολυσυλλεκτικά σε ρυθμούς και μελωδίες μοτίβα του Rounds, δεν λένε να ξεκολλήσουν από το νου. Ενίοτε,  καθώς ακούω το Rounds ρίχνω κλεφτές ματιές στην ημερομηνία. Κι αυτή η αντίδραση απορρέει από την ανικανότητά μου να αντιλαμβάνομαι ...
Συνέχεια...
20 Χρόνια “Dry”
Αιμοδοτώντας το εναλλακτικό ροκ με οιστρογόνα και τροφοδοτώντας με ατίθαση γυναικεία συμπεριφορά τις πιο έντονες ηχητικές αναμνήσεις των 90s. Όσο κι αν πασχίζω, δεν κατορθώνω να αποσπάσω απ’ τη μνήμη αλλιώτικη μουσική παρουσία απ’ αυτήν της Polly Jean Harvey, που να καθόρισε με τόσο καταλυτικό τρόπο τη θηλυκού γένους τραγουδοποιία απ’ τα ...
Συνέχεια...
45 Χρόνια Silver Apples
Βυθισμένοι μονίμως σε μια ψυχεδελική δίνη, οι Silver Apples έσπειραν παραισθητικές συχνότητες και θέρισαν τους καρπούς των εμπνεύσεών τους στην ηχητική έκβαση ενός άλμπουμ, που αποτελεί θεμέλιο electro-rock λίθο μέχρι και σήμερα. Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του ‘60 και ένα παραληρηματικό ντουέτο από το «Μεγάλο Μήλο» βάλθηκε να επεκτείνει τις ...
Συνέχεια...
25 Χρόνια “16 Lovers Lane”
Αγκαλιάζοντας το ζήτημα των ερωτικών αδιεξόδων με μια απρόσμενα λυτρωτική τραγουδοποιία. Πλάι στο ολότελα συναισθηματικό φολκ ροκ στίγμα των ομοεθνών τους Triffids, οι Go-Betweens υπήρξαν ένα αντάξιο σχήμα, κατορθώνοντας να πιάσουν συνθετικά ζενίθ στη διάρκεια μιας πορείας με τρανταχτά κομβικά σημεία. Το προκείμενο αυστραλέζικο συγκρότημα, εξωτερίκευσε σκέψεις και αισθαντικότητα σε μια ...
Συνέχεια...
25 Χρόνια “Document”
40 Χρόνια “Pink Moon”
15 Χρόνια Music Has The Right To Children
25 Χρόνια Surfer Rosa
20 Χρόνια “Selected Ambient Works 85-92”
10 Χρόνια “Neon Golden”
20 Χρόνια
“Slanted and Enchanted”
10 Χρόνια “Rounds”
20 Χρόνια “Dry”
45 Χρόνια Silver Apples
25 Χρόνια “16 Lovers Lane”